ณ สุดสาย ปรายหาดสีขาว-ขาว...
เกลียวคลื่นสาดยาว กระเซ็นพราว เป็นสาย-สาย..
ระยิบ..ระยับ..จับกับแสงตะวัน...ริบ-รำไร..
แอบสัญญาไว้..จะให้เธอขี่หลัง..ย่ำทราย-เดิน...
คงไม่มีโอกาส..อีกแล้ว...
อดีตหวาน..ผ่านมาแว่ว ๆ ผิว-เผิน....
ความฝันจะร่วมเก็บเปลือกหอย...ตามทางเดิน...
คงจะยากเหลือเกินสำหรับฉันเมื่อ..เธอจาก..ไป..
ณ ทะเลใส สีเขียวจาง -จาง ...
เห็นดวงดาว..แสงพราวพร่างกระพริบ-ไหว...
ค่ำคืนเหน็บหนาว...ภายใต้ความเหงา...จับ-ใจ..
ส่งมาจากที่แสนใกล...จากใครที่เธอไม่เคยมองเห็น...
คนดี คิดถึงกันบ้างสิ...คนดี...
อยากเรียกอยู่อย่างนี้ ..แม้จะเป็น...เช่น...
แอบโอบกอด...ความรู้สึกภายใต้สายลม เย็น-เย็น
แค่สิ่งซ่อนเร้น..ที่ฉันไม่ต้องบีบเค้น..มันออกมา...
น้ำตา..ที่ร้อน ผ่าว - ผ่าว ...