ฉันอาจไม่ใช่ใคร. . . ที่เธอใช้ทั้งหัวใจค้นหาฉันอาจไม่ใช่ดวงดาวบนฟ้า. . . ที่เธอแหงนมองดูได้ฉันเป็นเพียงแสงเล็ก ๆ . . . จากก้านไม้ขีดไฟแต่จะหลอมเป็นแสงสว่าง. . . สุดท้ายให้เพียงเธอ
ฉันอาจไม่ได้เป็น. . . ดอกกุหลาบต้องตาใครต่อใครฉันเป็นเพียง. . . ดอกไม้ที่พลิ้วไหวให้เธอยิ้มได้เสมอดอกไม้ไม่มีชื่อในโลก. . . ที่ไม่มีใครได้พบเจอแต่จะเป็นดอกไม้เดียว. . . ที่บานในใจเธอตลอดไป
ฉันอาจไม่ใช่. . . สายฝนโปรยฉันเป็นเพียงหยดน้ำ. . . ที่โบกโบยความอ่อนล้าให้เธอได้หากแม้เป็นหยดน้ำตา. . . จะหลั่งรินมาให้เธอสบายใจรอเวลาเหือดแห้งไป . . . ให้เธอพบวันคืนที่สดใสแสนดี
ฉันอาจไม่ใช่. . .สายลมแต่ฉันเป็นอณูความห่วงใย ที่เพาะบ่ม. . . ทุกลมหายใจนับจากนี้ในหัวใจที่ว่างเปล่า. . . เธออาจไม่มีฉันแล้วก็ตามทีแต่ขอให้รับรู้เถอะคนดี. . . ทุกความรู้สึกที่ฉันมีจะไม่เปลี่ยนไป
ฉันเป็นเพียงสิ่งเล็ก ๆ บนโลกนี้. . .ไม่ขอเป็นอะไรที่มากมี และยิ่งใหญ่. . .แม้เธอเห็นฉันเป็นเพียงภาพฝัน. . . ไร้ตัวตนบนความห่างไกลก็ลืมเถอะเธอ. . . ลืมฉันให้หมดใจ . . . แต่อยากให้รู้ไว้ว่า . . . ฉันไม่เคยเสียใจที่รักเธอ . . .