ผู้หญิงธรรมดา

เธอไม่สวย ในสายตาคนทั่วไป
อาจไม่ประทับใจถ้าใครมองผ่าน
ก็แค่ผู้หญิงหนึ่งคนที่เอาแต่ทำอาหาร
ไม่เคยมีสักคนวันที่จะใส่ใจหน้าตา

อยู่ในครัวมากกว่าร้านทำผม
ไม่เคยไปเดินเที่ยวชมในศูนย์การค้า
ห่วงแต่ว่าคนของเธอ ถ้าหากว่าเหนื่อยกลับบ้านมา
หิวข้าวขึ้นมาแล้วใครจะทำให้กิน

แต่หากจะวัดความสวยด้วยความดี
เธอคนนี้ของฉันสวยเกินกว่าใคร
ทุกสิ่งที่เธอทำนั้น มันทำให้ฉันซาบซึ้งใจ
ไม่ว่าใครจะว่าอย่างไรก็ตาม

เธอเป็นผู้หญิงธรรมดา แต่เป็นนางฟ้าประจำบ้าน
บ้านเป็นบ้านเพราะมีเธอ อยู่ในกับข้าวทุกจาน
อยู่ในอาหารฝีมือเธอ รักของฉันจึงอิ่มเสมอ
ก็เพราะมีเธอที่คอยเติม

อยู่กับเธอไม่รู้ว่านานเท่าไร
ทำให้เธอเสียใจไม่รู้กี่ครั้ง
แต่โกรธเท่าไรก็ยังถามว่ากินอะไรมาหรือยัง
ถ้ายังเดี๋ยวแม่จะทำให้กิน

แต่หากจะวัดความสวยด้วยความดี
เธอคนนี้ของฉันสวยเกินกว่าใคร
ทุกสิ่งที่เธอทำนั้น มันทำให้ฉันซาบซึ้งใจ
ไม่ว่าใครจะว่าอย่างไรก็ตาม

แต่หากจะวัดความสวยด้วยความดี
เธอคนนี้ของฉันสวยเกินกว่าใคร
ทุกสิ่งที่เธอทำนั้น มันทำให้ฉันซาบซึ้งใจ
ไม่ว่าใครจะว่าอย่างไรก็ตาม

กับข้าวของแม่อร่อยทุกคำเพราะทำด้วยหัวใจ