ยินดีที่ได้รู้จัก
ไม่ค่อยได้เล่นนะค่ะ
...ไม่ได้เม้นกลับ...
ขอโทดด้วยแล้วกัน
เง้อ ! ว่าแต่ไม่ได้เข้ามาซะนาน
ทำไม Planet นู๋เป็นเป็นแบบนี้เนี้ย...
^_^"
D ครับ ร็อคเกอร์
บางที . . . เคยคิดว่า การได้ "พูด" จะทำให้เข้าใจ แต่บางที การไม่พูดอะไรเลย คงดีเหมือนกัน อย่างตอนใครสักคน กำลังจะไป . . . หากจะพูดอะไร ให้เป็นเหตุผล ให้เป็นการลาที่ดี ให้ยังรู้สึกดี หรือจะเพื่อทำร้ายจิตใจ หรือไม่ให้ตัวเองผิด ก็ดูเหมือนจะจำเป็น แต่สิ่งที่เป็นผล คือ ยังไงก็ต้องไป ดูเหมือน ที่พูดมาทุกอย่างก็ไม่มีค่าแล้ว แม้ต้องการสร้างความรู้สึกใดๆ ก็ตามในใจคนฟัง เพราะสิ่งเดียวที่เหลืออยู่คือความว่าง เพราะนานไป แม้กระทั่ง "ความทรงจำ" มันอาจไม่ช่วยอะไร เพราะความจริง คือ มันอาจทำร้ายเราด้วยซ้ำ ที่ว่าให้เก็บความทรงจำดีๆ นั้น เพื่ออะไรล่ะ? ทั้งที่เราต้องจมกับความทรงจำนั้นๆ แล้วร้องไห้ แต่คนๆ นั้นกำลังไปสร้างความทรงจำใหม่ สิ่งที่จะพูดนั้น มันมาจากความอึดอัด ความไม่สบายใจ ความคิดที่ว่าจำเป็นต้องพูด เพื่ออะไรก็แล้วแต่ . . . แต่สิ่งที่คนฟังมี ไม่มีทางพ้นคำว่า "เสียใจ" นั้นจะเป็นความรู้สึกเดียว ที่เหลืออยู่ ไม่มีใครหรอก ที่จะไม่รู้สึกถึงมันเลยสักนิด กับการต้องสูญเสียคนที่รักไป แม้จะบอกว่า . . . เขากำลังจะมีความสุข ฉัน "รัก" เขา ฉันก็พอใจแล้ว อย่าเลยนะ โกหกคนอื่นน่ะทำได้ แต่น้ำตาที่ไหลออกมา มันโกหกตัวเองไม่ได้หรอก ใจที่เหนื่อยล้า จะฝืนยิ้มได้ก็แค่นั้น เพราะดวงตาก็คงไม่ยิ้มด้วย ช่างเหน็ดเหนื่อยเหลือเกิน หากยังต้องมากลั้นน้ำตา เวลายืนฟังใครคนนั้นพูดบางอย่างออกมา เพราะยังไง ดียังไง เค้าก็ไป . . . แต่หลายคน ก็ยังดื้อขอฟัง . . . เหตุผล . . . ที่ไป ความรู้สึกที่เหลือ ความจริงหรืออะไรก็ตาม... ที่คิดว่ายังเป็นความหวัง แต่แล้วหากมันไม่ช่วยอะไร นอกจากตอกย้ำความรู้สึก เดินออกมาดีกว่าไหม . . . อย่างน้อย แม้จะเป็นคนโดนทิ้ง แต่ก็เป็นคนที่ไม่ต้องเห็นด้านหลัง คนที่จากไป มันน่าเศร้าจะตาย หากเห็นเค้ากำลังเดินจากไป แล้วเค้าก็คงไม่เห็นน้ำตาเราด้วย . . . เหตุผลเดียวที่คนเราจะเลิกกัน คือ ไม่รักแล้ว
ดูเหมือน ที่พูดมาทุกอย่างก็ไม่มีค่าแล้ว แม้ต้องการสร้างความรู้สึกใดๆ ก็ตามในใจคนฟัง เพราะสิ่งเดียวที่เหลืออยู่คือความว่าง เพราะนานไป แม้กระทั่ง "ความทรงจำ" มันอาจไม่ช่วยอะไร เพราะความจริง คือ มันอาจทำร้ายเราด้วยซ้ำ
ที่ว่าให้เก็บความทรงจำดีๆ นั้น เพื่ออะไรล่ะ? ทั้งที่เราต้องจมกับความทรงจำนั้นๆ แล้วร้องไห้ แต่คนๆ นั้นกำลังไปสร้างความทรงจำใหม่
สิ่งที่จะพูดนั้น มันมาจากความอึดอัด ความไม่สบายใจ ความคิดที่ว่าจำเป็นต้องพูด เพื่ออะไรก็แล้วแต่ . . . แต่สิ่งที่คนฟังมี ไม่มีทางพ้นคำว่า "เสียใจ" นั้นจะเป็นความรู้สึกเดียว ที่เหลืออยู่
ไม่มีใครหรอก ที่จะไม่รู้สึกถึงมันเลยสักนิด กับการต้องสูญเสียคนที่รักไป แม้จะบอกว่า . . . เขากำลังจะมีความสุข ฉัน "รัก" เขา ฉันก็พอใจแล้ว
อย่าเลยนะ โกหกคนอื่นน่ะทำได้ แต่น้ำตาที่ไหลออกมา มันโกหกตัวเองไม่ได้หรอก ใจที่เหนื่อยล้า จะฝืนยิ้มได้ก็แค่นั้น เพราะดวงตาก็คงไม่ยิ้มด้วย
ช่างเหน็ดเหนื่อยเหลือเกิน หากยังต้องมากลั้นน้ำตา เวลายืนฟังใครคนนั้นพูดบางอย่างออกมา เพราะยังไง ดียังไง เค้าก็ไป . . .
แต่หลายคน ก็ยังดื้อขอฟัง . . . เหตุผล . . . ที่ไป ความรู้สึกที่เหลือ ความจริงหรืออะไรก็ตาม... ที่คิดว่ายังเป็นความหวัง
แต่แล้วหากมันไม่ช่วยอะไร นอกจากตอกย้ำความรู้สึก เดินออกมาดีกว่าไหม . . . อย่างน้อย แม้จะเป็นคนโดนทิ้ง แต่ก็เป็นคนที่ไม่ต้องเห็นด้านหลัง คนที่จากไป
มันน่าเศร้าจะตาย หากเห็นเค้ากำลังเดินจากไป แล้วเค้าก็คงไม่เห็นน้ำตาเราด้วย . . . เหตุผลเดียวที่คนเราจะเลิกกัน คือ ไม่รักแล้ว
หวัดดีเรา พึ่งเข้ามาดู
helloooooooo
ค๊อกเทลสีใส ใส่แก้วแสนสวย
ให้เธอร่ำรวย ด้วยความสุขทุกครา
อยากเห็นรอยยิ้ม ลิ้มรสหวานซ่า
แล้ะ แวะเข้ามา แหวว แหวว กะปุกด้วยกัน
หวัดดีคับ
ภาษารักทั้ง 9 แบบคู่รักจำนวนไม่น้อยเลยที่สร้างความรักขึ้นมาด้วยใจ สานสัมพันธ์สายใยกันด้วยชีวิต แต่กลับทำลายด้วยภาษาอันไม่เข้าท่าแลไม่ควร จนเกิดความเสียหายที่ไม่ปราถนาตามมามากมาย ภาษารักจึงเป็นระบบการสื่อสัมพันธ์ของคนทั้งสอง ให้ตรงตามจริงและตามวัตถุประสงค์มุ่งหวัง เป็นภาษาที่ต้องรู้ เข้าใจ ฝึกให้ดี ใช้ให้เป็น และบริหารให้เกิดประโยชน์
1.ภาษาใจ เป็นการส่งรับด้วยจิตนิ่งเป็นหนึ่ง เมื่อจิตว่าง การรับรู้จะชัดเจน แจ่มใส และแม่นยำ การส่งการรับภาษาใจนี้จะก่อให้เกิดความเข้าใจ และความประทับใจในความสัมพันธ์กันมาก ซึ่งเป็นความจำเป็นพื้นฐานของคนสองคน ที่จะเป็นคู่ชีวิตใช้ชีวิตคู่ร่วมกัน
2.ภาษาสายตา เป็นภาษาที่ลึกซึ้งและเที่ยงตรงที่สุดเพราะหลอกกันไม่ได้ วิธีการส่งภาษาใจออกมาเป็นภาษาตานั้น เพียงแผ่ความรู้สึกลึกๆในใจออกมา ความรู้สึกนั้นก็จะฉายออกมาทางแววตา แววตาของมนุษย์สามารถบอกสิ่งต่างๆมากมาย จนกล่าวว่า "ดวงตา คือหน้าต่างของหัวใจ"
3.ภาษายิ้ม ยิ้มเป็นสิ่งที่บ่งบอกและแสดงความเป็นไปของผู้ยิ้ม การกำหนดยิ้ม เกิดจากสภาวะทั้งภายใน ภายนอก และจากอุปนิสัย โดยแบ่งเป็น 3 แบบของยิ้ม คือ ยิ้มแบบมีความสุข ยิ้มแบบเหนื่อยๆ และยิ้มแบบขอไปที การยิ้มมีทั้งประโยชน์และโทษ ดังนั้นเราจึงควรฝึกยิ้มให้มีเสน่ห์ และมีความสุข ดังนี้ 1) ยิ้มจากใจ 2) ยิ้มหมด 3) ยิ้มเปล่งประกาย 4) ยิ้มให้พอดี 5) ยิ้มให้ปรากฎ 6) ยิ้มให้ถูกกาละเทศะ 7) ยิ้มให้ถูกวัตถุประสงค์ 8) ยิ้มอย่างทรงพลัง 9) ยิ้มทั้งตา
4.ภาษาวาจา คำพูดทุกคำที่เปล่งออกมาจะมีพลังอยู่ในตัว และซึมซาบเข้าสู่ผู้ฟัง สามารถใช้สร้างสรรค์หรือทำลายก็ได้ พลังแห่งคำพูดมี 2 องค์ประกอบ คือ พลังแห่งเสียง และพลังแห่งความหมาย ดังนั้นจึงต้องกลั่นกรองวาจาก่อนเจรจาใดๆ ทุกครั้งที่พูดให้ใคร่ครวญในสิ่งที่พูดว่าเป็นจริงหรือเปล่า เพื่อก่อให้เกิดความเข้าใจตรงกัน ความเข้าใจที่ถูกต้องจะต้องอยู่บนพื้นฐาน ของความจริงเท่านั้น การพูดเท็จจึงเป็นการสร้างความเข้าใจผิด และเป็นการทำลายระบบสัจจะ ก่อให้เกิดปัญหาตามมา ทั้งนี้อย่าคิดว่าอีกฝ่ายจะเข้าใจความหมายได้เอง ภาษาวาจามีอานุภาพมาก มีทั้งประโยชน์และโทษถ้าไม่ระมัดระวังคำพูด ดังนั้นทุกครั้งที่พูดควรกลั่นกรองคำพูด เพื่อจรรโลงใจยังความรักให้งอกงามสถาพร
5.ภาษาท่าทาง ท่าทางอันจรรโลงรักให้ภาคภูมิ งดงาม และยังความมั่นใจในสัมพันธภาพ คือ 1) บุคคลิกอันงามสง่า 2) กิริยาที่สำรวม 3) อิริยาบถอันสมดุล 4) ท่วงท่าอันมั่นคง 5) ท่าทีจริงจังที่ปล่อยวาง จึงจะได้ความมั่นคงอันอบอุ่น และความสบายใจอันเป็นรากฐานแห่งความสุข
6.ภาษาสัมผัส เป็นอีกระบบภาษาหนึ่งที่คู่รักชอบใช้กัน เช่นการโอบกอด ภาษาสัมผัสเป็นการถ่ายทอด หรือแลกเปลี่ยนพลังระหว่างบุคคล การสัมผัสควรพิถีพิถันบรรจง อ่อนโยน ทะนุถนอม นุ่มนวลและหนักแน่นเป็นการเกื้อกูลกันให้เกิดพลังมาก สมานสัมพันธ์ให้แนบแน่นยิ่งขึ้น
7.ภาษาพฤติกรรม รักแท้ที่จริงมิใช่คำพูด แต่ต้องฉายออกมาจริงทุกระดับทั้งใจ แววตา ยิ้ม วาจา ท่าทาง สัมผัส และพฤติกรรม ดังนั้นภาษาพฤติกรรมจึงเป็นภาษารักแห่งยั่งยืน
8.ภาษาสัมพันธ์ คือการจัดสมดุลให้แก่ชีวิตคู่ ให้สัมพันธภาพคงอยู่เสมออย่างบริสุทธิ์ใจ มั่นคง ลงตัว เข้ากันได้อย่างดี ให้คู่รักทั้งสองร่วมกันพัฒนายิ่งๆขึ้น จนกว่าสัมพันธภาพนั้นนิรันดร
9.ภาษาแห่งความสงบ ในบรรดาภาษาทั้งหลาย ภาษาแห่งความสงบเป็นภาษาที่ทรงอานุภาพสูงสุด เมื่อใดที่เข้าถึงความสงบได้ ความสุขจึงปรากฎ ความเข้าใจเที่ยงตรงตามจริงจึงแจ่มชัด ความตั้งใจเชิงสร้างสรรค์จึงพรั่งพรู จรรยามารยาทอันงดงามจึงส่องแสง ความอ่อนโยนจึงยังความอบอุ่นให้บังเกิดสัมผัสจึงทราบซึ้ง สัมพันธภาพจึงมั่นคง ดังนั้นภาษาแห่งความสงบจึงเป็นที่สุดแห่งภาษารักทั้งมวล
ดังนี้เองการสื่อภาษารักใดๆนั้นจะทรงพลัง มีค่าความเที่ยงตรง ความละเอียดอ่อน และความลึกซึ้ง ขึ้นอยู่กับพลังชีวิตและระดับจิตใจของแต่ละคน ต่อไปนี้ขอทุกท่านที่พึงประสงค์มีรักแท้ที่ยิ่งใหญ่ จงหมั่นฝึกฝนตนเองให้เป็นคนที่สื่อภาษาอย่างประเสริฐ ล้ำค่าและทรงพลัง ก็จะนำมาซึ่งความถูกต้องตรงตามเจตนา บนฐานของความจริงใจ สามารถสานสัมพันธ์กันได้ดียิ่งขึ้น และรักกันตราบนานเท่านาน ยั่งยืนสถาพร
!! ..ถ้ารู้จักรัก...และรักให้เป็น..!!
สิ่งที่ดีที่สุดในชีวิตเรา...ก้อคือชีวิตเรา สิ่งที่มีค่าที่สุดในหัวใจเรา...ก้อคือหัวใจเรา
อย่าเอาชีวิตทั้งชีวิตไปยกให้ใคร อย่าเอาใจทั้งใจไปยกให้ใครคนเดียว อย่ายกสิ่งที่มีค่าที่สุดของเราไปให้ใครดูแล เพราะไม่มีใคร...ที่จะดูแลมันได้ดีไปกว่าตัวเราเอง
อย่าปิดกั้นความรู้สึกของหัวใจอย่าบอกว่าเราเกิดมาเพื่อจะรักคน ๆ เดียว คนใจแคบเท่านั้นที่เกิดมาเพื่อที่จะรักคนได้คนเดียว
เราสามารถที่จะรักใครได้มากมาย ขอเพียงให้รู้จักหน้าที่ของความรัก
หน้าที่ที่จะปฏิบัติต่อคนที่เรารัก
รักต่างแบบ...ปฏิบัติในหน้าที่ต่างกัน แล้วเมื่อวันใดวันหนึ่งคนบางคนไม่แยแสกับความรักที่เรามีให้
เราก็ยังคงเหลือใครต่อใครอีกมากมายและไม่เห็นจะต้องเจ็บเจียนตาย ถ้าเรามั่นใจ...ว่าเราทำหน้าที่ให้กับรักนั้นสมบูรณ์และเต็มที่แล้ว
ถ้าอากาศร้อนอบอ้าว...ลองออกมายืนคุยกับแสงแดดอากาศหนาวแทบขาดใจ...ลองออกมาหาไออุ่นลมหนาวเราจะรู้ว่าร้อนหรือหนาวก็ต่อเมื่อเราได้ไปสัมผัสกับมัน
ก็เหมือนกับความรัก ....ถ้าอยากรู้ว่ารสชาดเป็นอย่างไรก็ต้องไปสัมผัสกับมัน
แต่อย่าทรมานตัวเอง..โดยการออกไปยืนตากแดดนาน ๆ หรือยืนต้านทานลมหนาว
ถ้ารู้ว่าร้อนนักก็หลบหาที่ร่ม
ถ้ารู้ว่าหนาวก็ก่อเตาผิง
^___^ ความรักจะไม่ทำร้ายเรา ถ้าเราไม่ทำร้ายตัวเอง ^___^**…..ถ้าคุณรู้จักรัก…..**
แสงแดดจะทำให้คุณอบอุ่น
ลมหนาวก็จะทำให้คุณหลับสบาย...
ดีครับผมทอฟครับ
พจนานุกรมหัวใจ
ใครเป็นคนคิด . . . แล้วคิดได้ไงเนี่ย!? น้อยใจ อาการอ่อนแอของจิตใจ . . . ที่ไม่ได้รับการตอบสนอง ยามที่เกิดความต้องการให้คนเอาใจ วิธีแก้ . . . อย่าเอาแต่ใจ เจ็บใจ อาการเป็นพิษของจิตใจ . . . ที่ลามมาจากหาง เวลามีใครมาเหยียบมัน วิธีแก้ . . . ตัดหางทิ้งซะ อย่ายกหางตัวเอง ละอายใจ อาการใฝ่ดีของจิตใจ . . . ที่ออกมาชี้หน้าด่าเรา ข้อแนะนำ . . . เมื่อละชั่วได้ ก็ไม่อายแก่ใจ เสียใจ อาการวูบทางจิตใจ . . . เกิดจากความไม่มั่นคง เพราะชอบเอาใจไปผูกเอาไว้กับสิ่งอื่น วิธีแก้ . . . ตัดใจซะสิ อย่าไปผูกมันไว้ ใจหาย อาการนี้ . . . ชื่อก็บอกอยู่แล้ว วิธีแก้ . . . หายใจเข้าสิ หายใจลึกๆ แล้วจะเลิกใจหาย หลายใจ อาการสืบพันธุ์ของจิตใจ โดยการแบ่งตัว นำไปสู่อาการน้อยใจ . . . แก่คนรอบข้างได้ในเวลาต่อมา วิธีแก้ . . . ระลึกไว้ มีแต่พวกอะมีบาที่ใช้วิธีแบ่งแบบนี้ ทำใจ อาการที่แปลกที่สุดของใจ . . . ยิ่งทำมากเท่าไร . . . ใจยิ่งว่างเท่านั้น ข้อแนะนำ . . . ทำทุกครั้ง ทำบ่อยๆ ค่อยๆ ทำ
ปล คืนนี้ฝันดีน่ะ นู๋ติ๊กน้อย Take care Miss Miss ^^
หญิง 
