ความเข้มแข็งครั้งสุดท้าย

                              บทส่งท้าย
                             เดียวดาย  (เงา) 
.....ในความเป็นจริงเพียงเพราะว่าเรามีร่างแต่ตัวตนอยู่จริงจึงจำเป็นต้องเผชิญอยู่กับ  เงา  มายาโลกแห่งความเลวร้าย
       มองออกไปบางอย่างมองเห็น   บางอย่างมองไม่เห็น  บางอย่างสัมผัสใด้  บางอย่างสัมผัสไม่ใด้
       ร่างและเงา  และเรามายาแห่งชีวิตยังคงทาบทามตามหาเราอยู่ทุกขณะ  ความรัก  ความฝัน  หรือการคาดหวังสามารถทำใด้ในด้านเดียว  คือด้านแห่งความดีงาม  การมองคนสามารถมองใด้เฉพาะภายนอกเท่านั้น  แต่ส่วนลึกของหัวใจ  ใครเล่าจะรู้ว่าเขาคิดอะใร  คิดอย่างใรอยู่ในใจเขาในขณะที่ความเป็นจริงมีสองด้านสมอ
         ความรัก  ภาพลวงตาหรือความฝันจะมีสักกี่คนที่เข้าถึงมัน  ความรักเป็นสิ่งสวยงามที่สุดแต่ในทางกลับกันมันก็เป็นสิ่งที่เลวร้ายใด้ที่สุดเหมือนกัน  และเราก็ยากที่จะเข้าถึงมัน
     ดวงตาที่เคยบ่งบอกถึงความหวัง  ความฝันกลับค่อยๆมืดลงและมืดลง  และร่างที่เคยยืนหยัดกับนานาประการกลับวางราบลงอยู่กับพื้นดิน ดวงตาปิดสนิทกลับสู่ฝันตราบนานเท่านาน...
       ไม่มีใคร  ไม่มีรัก  ไม่มีความรู้สึก  ไม่เจ็บปวด  และไม่มี....เธอ
    

.....