ความเข้มแข็งครั้งสุดท้าย
บทส่งท้าย
เดียวดาย (เงา)
.....ในความเป็นจริงเพียงเพราะว่าเรามีร่างแต่ตัวตนอยู่จริงจึงจำเป็นต้องเผชิญอยู่กับ เงา มายาโลกแห่งความเลวร้าย
มองออกไปบางอย่างมองเห็น บางอย่างมองไม่เห็น บางอย่างสัมผัสใด้ บางอย่างสัมผัสไม่ใด้
ร่างและเงา และเรามายาแห่งชีวิตยังคงทาบทามตามหาเราอยู่ทุกขณะ ความรัก ความฝัน หรือการคาดหวังสามารถทำใด้ในด้านเดียว คือด้านแห่งความดีงาม การมองคนสามารถมองใด้เฉพาะภายนอกเท่านั้น แต่ส่วนลึกของหัวใจ ใครเล่าจะรู้ว่าเขาคิดอะใร คิดอย่างใรอยู่ในใจเขาในขณะที่ความเป็นจริงมีสองด้านสมอ
ความรัก ภาพลวงตาหรือความฝันจะมีสักกี่คนที่เข้าถึงมัน ความรักเป็นสิ่งสวยงามที่สุดแต่ในทางกลับกันมันก็เป็นสิ่งที่เลวร้ายใด้ที่สุดเหมือนกัน และเราก็ยากที่จะเข้าถึงมัน
ดวงตาที่เคยบ่งบอกถึงความหวัง ความฝันกลับค่อยๆมืดลงและมืดลง และร่างที่เคยยืนหยัดกับนานาประการกลับวางราบลงอยู่กับพื้นดิน ดวงตาปิดสนิทกลับสู่ฝันตราบนานเท่านาน...
ไม่มีใคร ไม่มีรัก ไม่มีความรู้สึก ไม่เจ็บปวด และไม่มี....เธอ
.....








