ชัย...ไม่ได้ห่างหายกับความรู้สึก
ยังระลึกถึงเสมอ................
ยังจดจำสิ่งดีดีไว้สำหรับเทอ
เทอจะมีค่าในใจชัยตลอดเวลา
ชัย...เข้มแข็งมากอยู่แล้วไม่ต้องห่วง ไม่ต้องเป็นกัลวล
ไม่เจ็บ ไม่ทุกข์ ไม่ร้อน มีอนาคตที่ต้องสร้างต่อไป
ตอนนี้กะลังสร้างตัว อาจจะไม่ค่อยมีเวลาแต่ก็คิดถึงเสมอนะ
รักทุกคน....................
ที่ห่างหายใช่...ลาจาก
ที่พบพรากใช่...จากลา

//**หากพูดถึงพรหมลิขิต ชัยว่ามันไม่มีหรอก ทุกสิ่งที่เกิดเราป็นผู้กำหนดทั้งนั้นแหละ คนเรามันผูกเรื่องเก่งเอง เช่นว่า ชัยเจอเธอเพราะพรหมลิขิต ลองคิดอีกแง่หนึ่งดิ ถ้าเราไปเรียนที่อื่น ไปทำงานที่อื่นหรือไม่ได้อยู่ในที่ๆเราอยู่ในปัจจุบัน เราก็จะเจอผู้คนอีกแบบและเจอเธอ ที่ไม่ใช่เธอ คือเจอคนที่เรารักอีกคนหนึ่ง ซึ่งชัยและเธอในในปัจจุบันก็จะไม่ได้เจอกัน ไม่รู้จักกันเลยด้วยซ้ำ มันก็เหมือนแม่น้ำ ถ้าเราให้มันไหลผ่านในเส้นทางที่หนึ่งมันก็จะไหลปกติ แต่ถ้าเราจะให้มันไหลอีกทางหนึ่งมันก็ไหลได้ แต่มันจะไม่ได้ไหลไปทางเก่า มันจะไหลไปอีกทางหนึ่ง เหมือนชัยก็อาจไปได้เจอเธอ สิ่งที่ชัยเลือกชัยกำหนดในปัจจุบัน ชัยถือว่าดี ที่ได้มาเจอเธอในวันนี้...
//**แต่มันอาจไม่ใช่สิ่งที่ดีที่สุด ถ้าเลือกเดินอีกทางมันก็อาจจะดีกว่านี้ หรืออาจเป็นทางที่ไม่ได้พบรักแท้ และต้องเสียใจที่ไม่ได้เจอเธอ อดีตเป็นตัวกำหนดปัจจุบัน และปัจจุบันเป็นตัวกำหนดอนาคต เราเลือกทำอะไรในปัจจุบันแล้วทิ้งไว้เป็นอดีตล่ะ ทุกสิ่งที่เราทำมันสามารถเปลี่ยนแปลงชีวิตเราได้หมดแหละ แต่สิ่งที่เราควรนึกถึงคือปัจจุบัน ปัจจุบันเรามีอะไรดีอยู่แล้วก็ควรภูมิใจ เราอาจไม่ได้พบกันถ้าชัยหรือเธอเลือกทางเดินอีกทางที่ไม่ใช่ทางที่เดินอยู่ในปัจจุบัน ชัยได้พบเธอแค่นี้ก็ภูมิใจแล้ว ภูมิใจที่เธอเลือกทางเดินมาและได้พบชัย และชัยได้พบเธอ มันเป็นอะไรที่ยากมากๆที่คนสองคนเลือกทางเดินมาแล้วได้เจอกัน ชัยได้พบกับเธอก็พอแล้ว ได้รู้จักได้เจอ ได้คิดถึงได้ห่วงใย ได้มีเพื่อนที่ดีอย่างเธอ ถ้าตอนนั้นไม่ได้เจอเธอ ชัยอาจเจอคนอื่น คือชัยเดินทางคนละเส้นกับเธอ และอาจเจอคนที่ดีกว่าเธอ หรือแย่กว่าเธอ แต่เราก็ขอให้ทุกอย่างเป็นปัจจุบันดีกว่า ขอได้เจอเธอ ได้พบเธอ ได้คิดถึงเธอก็พอ...

//**ป.ล. อ่านแล้วอาจงงนะแต่อ่านดีๆจะพบว่ามีไม่กี่โอกาสที่จะได้พบเจอกันและเป็นเช่นปัจจุบัน เราจึงควรทำปัจจุบันให้ดีที่สุดนะ...นะจ๊ะคนดี

ป ณิ ธ า น ข อ ง ค ว า ม รั ก

ความจริงก็คือในขณะที่เราคิดถึงคนๆนึงตลอดเวลา เค้าคนนั้นอาจคิดถึงคนอื่นอยู่ก็ได้และบางครั้ง ก็อาจมีคนคิดถึงเราโดยที่เราไม่สนใจเลยเช่นกัน

บางครั้งการได้ฝันไปคนเดียว มันก็ดีกว่าการที่ได้รู้ ความจริงที่ว่า...สิ่งที่เราคิดทั้งหมด...มันคือความฝัน ของเราเพียงคนเดียว ฉะนั้นก็ไม่แปลกที่คนส่วนใหญ่เลือก จ่อมจมกับความฝันมากกว่าการได้รู้ความจริง

การไม่ได้เป็นที่ 1 ในใจเค้าไม่ใช่เรื่องน่าเศร้า...เราอาจ เป็นที่ 2 ซึ่งมันก็ยังดีกว่า 3 หรือ 4 ...และหากเราเป็น ที่ 10 ในใจเค้า..ก็ขอให้คิดว่า...ดีกว่าเราไม่มีความสำคัญ อะไรเลยในใจเค้า

มันอาจต้องมีน้ำตาบ้างในการยอมรับความจริงที่ว่า..เราไม่ใช่ ที่ 1 ... แต่โปรดจำไว้เถอะว่า... หากหัวใจของคุณยังไม่ร้องไห้ ออกมาดังๆว่า..ชั้นเหนื่อยเหลือเกินแล้วโปรดห้ามใจเถอะ ก่อนที่ชั้นจะอ่อนล้าไปกว่านี้..จงชอบต่อไปเถอะ

การรักใครซักคนไม่ต้องการความพยายาม...... การตัดใจต่างหากที่ต้องใช้ความพยายามอย่างมากมาย ลองชั่งน้ำหนักในใจเราดูสิว่าความสุขยามที่คุณได้ สบตาเขา กับ ความทุกข์ยามที่คุณต้องคอยหลบตาเขา อันไหนมันหนักหนากว่ากัน...

อย่าโทษตัวเองที่มาเจอเค้าสายเกินไป........ อย่าโทษเขาที่ไม่มีใจให้..... อย่าโทษโชคชะตาที่ทำให้เราพบกันแต่ไม่ได้ทำ ให้เราใจตรงกัน....

จงยิ้มให้กับตัวเองที่ อย่างน้อยถึงจะพบเขาสายไปแต่ก็ยังได้พบ..... ยิ้มให้เขาที่ถึงจะไม่ได้ให้ใจเรามาแต่ก็ยังได้รับ ใจเราไป...ยิ้มให้กับโชคชะตาที่ถึงไม่ได้ทำให้ เรารักกัน..แต่ทำให้เรารู้จักกัน

คุณควรดีใจด้วยซ้ำที่ครั้งหนึ่ง..คุณได้เจอคนที่คุณ อยากเก็บรอยยิ้มเขาไว้คนเดียว คนที่คุณใส่ใจกว่า ตัวคุณเอง.คนที่ทำให้คุณหัวเราะเเละร้องไห้ได้ มากมาย.....คนที่เพียงแค่ยิ้มของเขาเปลี่ยนวันที่หม่นหมอง ให้กลายเป็นสดใส...เท่านี้มันก็ควรเพียงพอแล้ว ไม่ใช่หรือ..???

แค่ได้เห็นคนที่เรารักได้หัวเราะ อยู่กับใครซักคนที่เขารักมากที่สุด.....นั่นแหละ

คือออ...ความสุขของการได้รักอย่าง จริง ใจ

  รักแรกคือสบตา 
รักต่อมาคือการให้
รักแท้ต้องจริงใจ
รักมากไปคือน้ำตา