หัวเราะวันละนิด

เอามันไปด้วย

   พล ฯ ทหารแก้ว  ผู้ใสซื่อ เพิ่งเข้าประจำการได้ไม่ถึงสามเดือนดี

ก็ถูกเรียกตัวให้ไปคอยรับใช้บ้านผู้พันวันหนึ่งท่านผู้พันใช้ให้ไปซื้อของ

โดยพูดขึ้นมาว่า  “ เฮ้ย ไอ้แก้ว แกไปซื้อของ แกเอาจักรยานไปด้วยนะโว้ย

 จะได้ไปเร็ว มาเร็ว"

พลทหารแก้ว รับคำแล้วจากไปนานจนกระทั่งผู้พันลืม จู่ ๆ เค้าก็เดินระทด

ระทวยเข้ามาใบบ้านพัก พอผู้พันเห็นจึงถามว่า “ งัยแก ไปรบกับใครมาว๊ะ !  

เหงื่อไหลไคลหยดมาเลยเซียว ? ”..."   เปล่าคับผ้ม ผู้พันให้ผ้มเอารถนั่น

ไปด้วย ผ้มถีบมานม่ายเป็นผ้มจึงต้องจูงมานไป จูงมานกลับ มานท้างหนัก

ท้างเหนื่อย แถมยางรถมานแบนแต๊ดแต๋ติดดินอีกตังหาก ผ้มก็เลยเป็นแบบนี้

 คับผ้ม  ” แฮ่ๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ

คนขายยัง งง

 คุณป้าแม้ว ใคร ๆ ที่อยู่ในค่ายทหารแห่งนี้ต่างก็รู้จักแกเป็นอย่างดี แกมีอาชีพ

ขายก๋วยเตี๋ยว ราคาแค่ถ้วยละ 15 บาทเองนะ วันนี้คนมากเป็นพิเศษเพราะเป็น

ช่วงปิดเทอมพอดี มีเด็กวัยรุ่น 2 คนเดินเข้ามาสั่งก๋วยเตี๋ยว หนึ่งในจำนวนนั้น

พูดขึ้นมาว่า“ ป้าแม้ว เอาเย็น – สี่  เล็กแห้ง – ซาม “ จู่ ๆ คุณยายอีกคนแก

ก็เดินเข้ามาสั่งให้ป้าแม้วมึนเล่นอีกว่า “ แม้ว ป้าเอา เล็กแห้ง  ยี่สิบ – ห่อ -

เดี๋ยวป้ามาเอา " จากนั้นแกก็จากไป ทีนี้ป้าแม้วก็ลวกเส้นมือสั่นงันงก ดีใจวันนี้

ได้แขกเยอะ พอยกก๋วยเตี๋ยวไปส่งโต๊ะวัยรุ่น ก็ถูกวัยรุ่นร้องเสียงดังว่า

 “ ป้า ๆ ผมสั่งเย็นตาโฟว์ถ้วยเดียวนะ มัยเอามาตั้งสี่ และเส้นเล็กแห้งของ

ไอ้กร อีก หนึ่ง มัยเอามาตั้งสามหล่ะ  ? ผมกิงงัยไหว ? ”  “ อ๋าว ไอ้... ก็

แกสั่งเย็นตาโฟว์สี่นี่ แห้งสามนี่นา.."ไม่ใช่ ผมสั่ง...ก็ สี่ คือ โฟว์งัย อีกอัน

ซาม...ไม่ใช่สาม ”แป๊บ ๆ ป้าคนนั้นก็เดินเข้ามาอีก แล้วพูดขึ้นมาว่า

“ แม้วของป้าหล่ะ  ก๋วยเตี๋ยว แห้ง หนึ่งห่อ ยี่สิบบาทเสร็จยัง ?  ” 

 ป้าแม้วหันหน้าไปมองก๋วยเตี๋ยวแห้งที่ยืนลวกจนเมื่อยแขน อีก 20 ห่อ

ที่กลิ้งอึดฉึ่งอยูในถุงหิ้วอย่างแสนใจหาย

แค้นจร้า
ในงานรดน้ำศพ จ่าดนัย ฯ แขกที่มาร่วมพิธีต่างก็ทยอยเข้า
มาในงาน

 คุณดรุณี แม่หม้ายสาวยืนร้องไห้ กระซิกๆๆ เสียใจที่สามี
ผู้เป็นสุดที่รัก

ดันมาด่วนจากไป กลุ่มเพื่อน ๆ ของจ่าดนัย ยืนอยู่ข้าง ๆ คุยกันเสียดังลั่น

คนหนึ่งพูดขึ้นมาว่า “ ไอ้นัย ฯ มันรีบขับรถไปหาน้องดาว เมียน้อยมันอ่ะดิ

เลยเกิดอุบัติเหตุ เค้าว่ามันตายคาที่เลยหรอแก ?  คนไหนเมียมันว๊ะ ”

คุณดรุณีโกธรสามีจนหน้าดำ พอถึงพิธีรดน้ำศพ คุณดรุณี

ถือขันรดน้ำศพ

เป็นคนแรกเธอมองหน้าสามีอันเป็นสุดที่รักครั้งสุดท้ายจากนั้นก็ค่อย ๆ บรรจง

รดน้ำศพ พอคิดถึงคำพูดที่เพิ่งรับฟังมา ความโกธรก็พุ่งจิ๊ด ขึ้นมาอีก เธอ

มองหน้าสามีอย่างแค้นเคือง พรางพูดขึ้นมาว่า “ มึง !!!!   ดีนะที่มึงตายแล้ว

หากมึงยังไม่ตายกรูเอามึงตายแน่ ๆ ”พูดจบเธอก็ใช้ขันที่ถืออยู่โคกหัวสามี

ที่นอนหลับตานิ่งอย่างแรง แต่คราวนี้เค้าไม่ยักวิ่งหนีเหมือนทุกครั้งแฮะ

 เธอมองไปอย่างสำนึกได้  ฮ่าๆๆๆๆๆ
สุขาอยู่ไหน ?
เจ้าหน้าที่อำเภอ ฯ สาวน้อยหน้าใส วัยยี่สิบกว่า ๆ กำลังก้ม ๆ เงย ๆ กับ

กองเอกสารเบื้องหน้า พลันก็ต้องตกใจเมื่อมีตาแป๊ะคนหนึ่งร้องถามขึ้นมา

เสียงดัง ๆ ว่า “ อี่หนู ๆๆ ห้องสุขาอยู่ไหนอ่ะ ? ผ้มจาไปห้องสุขา ฯ “

สาวเจ้ามองหน้าคนถาม พลางชี้มือบอก “แป๊ะไปทางโน้นนะคะ ตรงไป เลี้ยว

ซ้ายอีกนิด แล้วก็เลี้ยวขาว ตรงไปอีกหน่อย ก็ถึง “ แป๊ะฟังจบก็รีบเผ่นไป

เลยยยย  พอหายไปสักครู่แกก็กลับมา หน้าดำคล้ำเครียดและพูดขึ้นมาว่า

 “ อี่หนู อั๊วปวดท้องขี้ มัยจาให้ไปหาปลัดว๊ะ ขี้จาลาดแล้ว บ้าชมัด ! “

พูดจบแกก็วิ่งหน้าตั้งจากไป มิวายเอามือปิดตูดไปด้วย เออหนอคิดว่าจะ

ไปหาปลัด ฯ ด้าน สุขาภิบาล อ่ะดิ คะ ริก คะริก  คะริก ๆๆๆๆๆๆๆ ก๊าก ๆๆๆๆๆ