ใบไม้ที่ปลิดปลิว ตอน1

ตัวละครในเรื่องนี้สมุติขึ้นมาไม่ได้มีเจตนาที่จะพาดพิงถึงใคร

หากบังเอิญไปตรงกับท่านใดต้องขออภัยมา ณ.ที่นี้ด้วย

                วิน....เป็นเด็กหนุ่มหน้าตาดี  ฐานะทางครอบครัว สามารถที่จะดูแลวินได้อย่างชนิดที่ว่า   อะไรที่วินต้องการ วินก็จะได้มันมาอย่างสบายๆ....

       พ่อของวินเป็นเจ้าของบริษัทแห่งหนึ่งทางภาคเหนือ..วินอยู่กับพ่อแค่สองคน  แม่่ของวินแยกทางกับพ่อไปหลายปีแล้ว   จะด้วยเหตุผลใด แม้แต่วินก็ยังเก็บมาเป็นคําถามในใจ จนถึงทุกวันนี้  หลายครั้งที่วินอยากจะถามพ่อว่า..เพราะอะไร? ..ถึงแยกทางกับแม่  แต่โอกาส ดูเหมือนจะไม่เอื้ออํานวยเอาซะเลย เพราะน้อยครั้งมาก ที่วินจะได้เจอพ่อ และทุกครั้งที่เจอกัน พ่อก็ไม่เคยมีเวลาให้วิน...

        ประโยคที่วินจะได้ยินจากพ่อเสมอคือ..."พ่อโอนเงินเข้าบัญชีให้แล้วนะ"..พ่อมักจะบอกวินในขณะที่พ่อก้มหน้าก้มตาแต่งตัวเพื่อจะออกไปข้างนอก..."ไปเรียนทุกวันหรือเปล่า"...อีกประโยค ก่อนที่พ่อจะสตาทร์รถคันแพงออกไป...

        วินไม่มีโอกาสแม้แต่จะตอบคําถามของพ่อ...แต่วินก็คิดว่า พ่อก็คงไม่สนใจที่จะฟังคําตอบของวินด้วยซํ้า  พ่อก็แค่ถามวินไปอย่างนั้นเอง...

        บ่อยครั้ง ที่วินพูดกับตัวเองหน้ากระจก หลังจากพ่อออกไปแล้ว "...ถ้าเปลี่ยนกัน พ่อต้องอยู่บ้านกับคนรับใช้อีกคน..แล้ววินจะเข้าบ้านมาเปลี่ยนเสื้อผ้า เพื่อออกไปข้างนอกหลังเลิกเรียน..เหมือนที่พ่อทําอยู่ทุกวันนี้...พ่อจะรู้สึกอย่างไร.."  

          วินไม่ต้องการรู้...ว่าพ่อโอนเงินให้วินหรือยัง...วินไม่อยากฟังคําถาม..ที่ไม่ตั้งใจถาม......

          วินต้องการแค่...ในวันหยุด..หรือวันไหนก็ได้ ที่วินกลับมาจากโรงเรียน แล้วพ่อไม่ต้องไปไหน...อยู่บ้านกับวิน..ไม่ต้องคุยกับวินก็ได้...แค่ให้วินเห็นว่า บ้านหลังนี้     นอกจากวินกับแม่บ้านแล้ว...ยังมีพ่ออยู่อีกคน....

                    ....."คุณวินป้าตั้งโต๊ะอาหารแล้วนะคะ"...เสียงของแม่บ้าน.........

                           แล้วพบกันตอนต่อไปนะคะ

                                 .....เพลงผ้า.....