ช่วงชีวิตหนึ่ง

อาจดูไม่นาน  ที่เธอกับฉันคบกัน

อาจดูว่ามัน  เกิดจากอารมณ์อ่อนไหว

อาจดูเหมือนรักของเรา  ไม่ค่อยลึกซึ้งเท่าไร

ทุกอย่างมันเป็นไปอย่างกับฝัน

อาจเป็นเพราะเรา มองไม่เห็นความต่าง

ปล่อยใจหลงทางจนมาลงเอยอย่างนี้

ไม่อาจร่วมทางกันไป ทำได้แค่รู้สึกดี

ทำได้เพียงเท่านี้    เท่านั้นเอง

แต่เธอก็สอนให้คนหนึ่ง

ได้เรียนรู้ได้รักเป็น

ได้เจอะกับความรักที่เสาะหา

ขอบคุณที่สอนทุก ๆ อย่าง

จนถึงวันที่ล่ำลา  ต้องจากกันไปไกลจนแสนไกล

จะจำไม่ลืม  ว่าในชีวิตช่วงหนึ่ง

ได้เคยซึ้งใจกับคนที่ดีอย่างเธอ

จะรวมทุกความทรงจำ

ที่เราทั้งสองต่างเจอ

คงอยู่ภายในใจจนนิรันด์