เพิ่งออกจาก โรงบาล มาวันนี้..
ขอบคุณ เพื่อน น้อง พี่ ที่มาหา..
ฝากข้อความ ห่วงใย หลายครั้งครา..
อยากบอกว่า ซาบซึ้ง ถึงน้ำใจ..

แม้อยู่ห่าง กันไกล ไม่เห็นหน้า..
กำลังใจ ที่ส่งมา เหมือนอยู่ใกล้..
ขอบคุณนะ ขอบคุณ ความห่วงใย..
ขอบคุณ ทุกน้ำใจ ที่ให้มา..



ขอบคุณค่ะ...โอ๊ต ที่แวะไป

h..จัดไปอย่าให้เสีย...

สวัสดีตอนบ่ายแก่ๆจร้า

แต่คนเม้นมะแก่นะ หุหุหุ

ชื่อไผ่นะ..ยินดีที่ได้รู้จัก ไว้คุยกันนะ

ขอบคุงนะคะที่เม้นกลับแระก้อขอบคุงที่อายพรให้ฝันดี

งัยเราก้อเปงเพื่อนกานแระนาว่างๆก้อเม้นมาหาบ้างนะคะ

อ้อ...อยากถามว่าแระโอ๊ตจาไปเมื่อไหร่หรอคะ

เมื่อวานไปโรงบาล.. ไปคุยกัน กับคุณหมอ..
สงสัยคุยถูกคอ..เพราะคุณหมอคุยเสียนาน..
แจกเข็มและแจกยา..แถมบอกว่าอย่ากลับบ้าน
หมอคง อยากคุยนาน...จะให้ฉันนั้นนอนเตียง...

ฉันเองก็เข้าใจ.....แต่ก็ไม่อยากขึ้นเขียง..
เลยขอไม่นอนเตียง..บอกหมอเพียงจะกลับมา..
หมอแจกผงเกลือแร่...และยาแก้ มาโหลกว่า..
วันนี้ตามสัญญา.....ต้องไคลคลา ไปโรงบาล..

เกร็ดเลือดฉันมันต่ำ..หมอพพึมพำ ว่าอย่างนั้น..
ฉันเถียงในใจพลัน...ฉันว่าฉันสบายดี..
มีเชื้อไข้เลือดออก...หมอเค้าบอกมาแบบนี้..
แต่ฉันนั้นโชคดี...    เป็นเชื้อที่ไม่รุนแรง..

เลยมาบอกเพื่อนไว้.. ถ้าหายไปอย่าเพิ่งแช่ง..
ถ้าหากไม่มีแรง..     ฉันต้องแกล้งนอนโรงบาล..
ถ้าหากพอทนไหว...  จะไม่ไปหรอกที่นั่น..
ฉันไม่ชอบโรงบาล.... นอนอยู่บ้านสบายใจ..

สวัสดีค่ะโอ๊ต ถ้าไปเจอชาติที่ญี่ปุ่นฝากบอกชาติด้วยนะคะว่าเดียร์คิดถึงมากๆ ขอบคุงค่า

คงไม่รบกวนมากเกินไปนะคะ

เอากำลังใจมาให้ยามค่ำคืนค่ะ... ฝันดีนะคะ...

มาเยี่ยมค่ะ

คิดถึงกานนะ