ตอแหล

"คนที่นายเคยบอก “กูรัก กูแคร์”
สุดท้ายก็เผยธาตุแท้ หึ…ส้นตีน
เออ...เพิ่งจะรู้กูมันเลว
เป็นเลดี้ เหว ไม่มีศีล
ขี้โมโห ขี้หึง นิดหน่อยวีน
เหม็นกลิ่นฟอร์มาลีน...ไม่มีน้ำยา
เมื่อก่อนกูหวานทำเป็นอาย
กูนัวเนียรอบกาย ที่รักจ๋า
เดี๋ยวนี้กูหวาน "อาวกระโถนมา"
กูนัวเนีย ขอเหอะว่ะ "ไกลๆตีน"
เมื่อก่อนกูอ้อน น่ารักจัง
เดี๋ยวนี้อ้อนมั่ง "อย่าเล่นลิ้น"
เมื่อก่อนหอมแก้มเป็นอาจิณ
เดี๋ยวนี้ได้กลิ่นเป็นอาเจียร
เมื่อก่อนเจอกัน อ่ะของฝาก
เดี๋ยวนี้ เมิงอยาก ก็ซื้อดี๊
เมื่อก่อนขับรถรับส่งฟรี
เดี๋ยวนี้เฮ้ย! แท๊กซี่ เอาอีนี่ไป
เมื่อก่อนร้องไห้คอยกอดปลอบ
ป่าวประกาศช๊อบ ชอบบบบ คนอ่อนไหว
เดี๋ยวนี้กูร้องไห้ โอ้ย...เป็นรัย
อ่ะ กระแดะเข้าไป อยากได้อะไร บอกดีๆ
เมื่อก่อนยิ้มให้ โหย...ใจเต้น
เดี๋ยวนี้ยิ้มให้เห็น "กูปวดขี้"
เมื่อก่อน เฮ้ย..ขาว ว๊าว ดูดี
เดี๋ยวนี้ซีดยังกะผี ดูมันชม
เมื่อก่อนข้ามถนนเดินจูงมือ
ข้าวของเงี้ยช่วยถือ กลัวเราล้ม
เดี๋ยวนี้ยกมือขึ้นพนม
โอม เพี้ยง...ให้มันล้ม รถเหยียบคอ
เมื่อก่อนสาวมองทำเป็นเงียบ
เดี๋ยวนี้ขอเบอร์เพียบ ไอ้หน้าม่อ
เมื่อก่อนจะไปไหน เดี๋ยวจะรอ
เดี๋ยวนี้ไม่ง้อ จะไปไม่ไป…
เมื่อก่อนทำอะไรผิด โอ้ย…นิดหน่อย
เดี๋ยวนี้ เดี๊ยะ ต่อย…ดีๆหน่อยได้มั้ย?
เมื่อก่อนใครมอง โกรธเป็นไฟ
เดี๋ยวนี้ ใครอยากได้ กูให้ฟรี
เมื่อก่อนกินข้าวเดี๋ยวฉันจ่าย
ก็นะ…เกรงจัย คุณเป็นเลดี้
เดี๋ยวนี้…หลอกแดกกูฟรีๆ
เซ็งจังอีนี่เกาะกูกิน
เมื่อก่อนกูงอน ทำเป็นง้อ
โวยวายตัดพ้อ ชีวิตจะสิ้น
เดี๋ยวนี้กูงอน ทำท่าจะบิน
“งั้นเลิก” ฟังจนชิน ต้องง้อมัน
เมื่อก่อนโทรตามเอาใจใส่
เดี๋ยวนี้โทรไปปิดซะงั้น
เมื่อก่อนแมสเสจส่งทั้งวัน
เดี๋ยวนี้เครื่องสั่น ลืมจ่ายตังค์
ก็แค่…อยากให้นายรู้บ้าง
คบแล้วทิ้งขว้าง รักมั่ง ไม่รักมั่ง
ถ้าเล่นๆ ก็บอกดิ่ “ไม่จริงจัง”
จะเผื่อใจไว้คราวหลัง หลายๆคน
พวกนายเจ้าชู้ เออ…ก็ได้
แต่ไม่อยากจะเป็นควายหลายๆหน
มากๆชักจะหมด ความอดทน
เดี๊ยก็คนปถุชนธรรมดา
แต่นี่บอก ไม่เจ้าชู้ กูละเบื่อ
ในสต๊อกที่เหลือมันใครหว่า?
ทำเป็นรักเดียวใจเดียว ออกหน้าออกตา
ใครตอแหล มารยา “คิดอีกที” ?
กูโนะเนะก็บอกกูกระแดะ
กูกระแซะก็ว่า กูกะหรี่
กูเฉยๆ ก็ว่าหยิ่งสิ้นดี
กูอ้อนที ก็บอก “น่ารำคาญ”
กูไม่รับโทรศัพท์ เชิญไปบวช
พอกูรับ 5 สายรวด โถ…อีร่าน
กูบอกไม่มีแฟนล่ะหน้าบาน
พอจีบติดไปนานๆ ก้อ ทิ้งกู!!!!!!!!!"