บ่อยครั้งที่  ความรัก   ทำให้เราลืมไปในหลายๆสื่ง

ลืมว่า....................

  เราเคยกินข้าวคนเดียว       โดยไม่รู้สึกเหงา

  เราถือกระเป๋าเองได้           โดยไม่รู้สึกหนัก

  เคยเดินกลับบ้านคนเดียว     โดยไม่รู้สึกว่าเป็นเรื่องยาก

ยิ่งกับความรัก                  ที่คบกันเนิ่นนาน

ยิ่งเนิ่นนาน                     ความผูกพันก็ยิ่งมาก

เมื่อความผูกพันเริ่มมาก        ชิวิตเราก็มีแต่ความเคยชิน

เคยชินที่จะกินข้าวกับเขา      ดูหนังกับเขา

เดินกลับบ้านกับเขา           โดยมีเขาเอื้อมมือมาถือกระเป๋าให้

ความรัก...................      ไม่ได้ทำให้ผู้หญิงอ่อนแอลงหรอก

แต่..........ความรัก          มักทำให้ผู้หญิงลืมการใช้ชีวิตคนเดียว

ไม่ต่างจากนาฬิกาแขวนผนัง  ที่เดินบอกเวลาไปเรื่อยๆ

โดยที่ลืมไปว่านาฬิกาที่เดินได้นั้น  เพราะมีถ่านให้พลังงานอยู่

  ดังนั้น  จึงมีความเป็นไปได้ว่าถ่านจะหมด

เป็นไปได้....พอๆกับความรักที่เคยมีมาจะหมดลง

    ซึ่งถ้าวันที่ถ่านหมดมาถึงจริงๆ  ถึงแม้สองเข็มนาฬิกาจะหยุดเดิน  แต่ใช่ไหมว่า.....เวลายังเคลื่อนไป

เวลาบนโลกนี้ไม่ได้หยุดเหมืนเข็มนาฬิกา  ความรักที่หมดลงแล้วนั้นก็เช่นกัน    ความรักหมด  แต่ไม่ได้หมายความว่า "ชีวิต" จะ

หมดลง    ชีวิตของเรายังก้าวเดินต่อไปได้เสมอ

อาจเหงาบ้าง     ที่ต้องกลับมากินข้าวคนเดียว   เดินคนเดียว

อาจเจ็บปวดบ้าง  ที่เบอร์โทรศัพท์ที่คุ้นเคยไม่ปรากฏบนหน้าจอบ่อยๆอีกแล้ว...............

แต่ใช่ไหมว่า ก่อนหน้าที่ไม่มีเขา เราก็ยังอยู่อย่างมีความสุขได้

"เจ็บใจ"
อาการเป็นพิษของจิตใจ . . . ที่ลามมาจากหาง เวลามีใครมาเหยียบมัน
วิธีแก้ . . . ตัดหางทิ้งซะ อย่ายกหางตัวเอง

"เสียใจ"
อาการวูบทางจิตใจ . . . เกิดจากความไม่มั่นคง
เพราะชอบเอาใจไปผูกเอาไว้กับสิ่งอื่น
วิธีแก้ . . . ตัดใจซะสิ อย่าไปผูกมันไว้

ความพยายามของคนเรา  มันมีขีดจำกัด 

แต่ก็ไม่มีวันหมดไปจากตัวเราหรอกนะ  

อยู่ที่เราจะนำมันออกมาใช้หรือปล่าว เท่านั้นเอง