เพื่อนของเราชื่อความเหงา
เมื่อไหร่ที่หัวใจนั้นอ่อนล้า
คือเวลาที่เรานั้นอ่อนไหว
กอดตัวเองไม่มีใคร ไม่เห็นเป็นไรแค่นี้
ไม่ว่าเราจะพบอะไร จะเจอกับวันที่ร้ายหรือดี
ใจยังพร้อมจะมีความเหงาเป็นเพื่อน.. เคียงไป
บนทางเดินที่เราเคยหกล้ม ทำให้ใครบางคนนั้นหล่นหาย
ฝากรอยแผลไว้ข้างใจ ทิ้งให้เราจดจำ
มีวันที่ลมหนาวพัดมาและก็มีวันที่ฝนพรำ
วันเดือนปียังหมุนประจำ ฉันเหงาต้องเดินต่อไป
ไม่รู้ ไม่รู้ต้องเดินไปถึงเมื่อไหร่
เหงา ทั้งที่ไม่รู้ว่าทำไม
อาจเป็นเพราะโลกมันกว้างไป
หัวใจก็เลยเหงา-เหงา
แต่ยังยิ้มและยังไม่เศร้า กอดความเหงาไว้กับใจ
Tags: เพื่อนของเราชื่อความเหงา






