สิ่งที่มนุษย์มีมากมายจนเหมือนไม่มีวันหมดนั่นก็คือ
" ค ว า ม รั ก "
แต่สิ่งที่มนุษย์มีจำกัดจนดูเหมือนว่าเห็ยแก่ตัวนั่นก็คือ
" ค ว า ม อ ด ท น "
ยิ่งรักมากก็ยิ่งต้องอนทนกับปัญหาต่าง ๆ ไว้
เพื่อให้รักนั้น...ยั่งยืน
แต่ในทิศทางตรงกันข้าม เมื่อใดที่สิ้นรักเมื่อนั้น
" ค ว า ม อ ด ท น " ก็หาไม่มี
สิ่งใดที่เคยอดทนได้ก็กลับเปลี่ยนแปลงไป
สิ่งใดที่เคยเห็นดีเห็นชอบกลับกลายเป็นขวางหูขวางตา
ท้ า ย ที่ สุ ด_________________
" เ ร า " ก็เป็ยฝ่ายทอดทิ้ง " รั ก " นั้นให้จบลง
แต่ยังมีความจิงอีกอย่างหนึ่งที่คนเรายังมองข้ามกันไป
บางครั้ง . . . . .
ความรักของเราอาจจบลง
ทั้งที่ความรู้สึก " รั ก " ยังมีอยู่เต็มหัวใจ
เพียงแม้การถูกกระซ้ำแล้วซ้ำเล่า
จนกระทั่ง " ความอดทน "
บอกให้เราต้องไปทั้ง ๆ ที่ยังรัก
เพราะหากรักแล้ว ต้องเจ็บต้องช้ำ
ทางเลือกที่ดีที่สุด
ก็หน้าจะหมายถึงการจากไปวันนี้
เพื่อที่จะเข็มแข็ง และลุกขึ้นได้ใหม่ในวันข้างหน้า
อย่างนั้น . . . . . ไม่ใช่หรอ
*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*