เอาไงดีหว่าอนาคต (กู)

                14 / กุมภาพันธ์ / ๒๕๕0 ปัจจุบันย่อมสำคัญ แต่อนาคตสำคัญยิ่งกว่า ทำไมหนะหรอ เวลานี้เรารู้สึกว่าตัวเองมีหน้าที่ที่ต้องรับผิดชอบแล้ว เวลาผ่านไปเร็วเหลือเกินในแต่ละวัน เราทำให้ตัวเองให้มีความสุขแล้วหรอกับสิ่งที่เป็นอยู่ เรารู้สึกว่ามีความสุขหรอ???  นิดนึงๆ  Happy Valentine Day 
                การใช้ชีวิตตอนนี้ เรียนก็จะจบแล้ว อยู่ในช่วงฝึกงานเวลา 3 เดือน เกือบ 4 เดือน เรียนรู้รัยหลายๆอย่างจากพี่ชาย เจ้านาย พี่ๆที่ทำงาน โดยเฉพาะคำพูด สำคัญมากนะคำพูดเนี่ย ควรคิดก่อนจะพูด พูดแล้วให้ได้ใจ เมื่อก่อนไม่เคยใส่ใจคิดคำพูดที่ได้ยิน แต่ตอนนี้ต้องคิด ว่าที่พูดที่ได้ยินนั้นหมายความอย่างไร สื่อถึงอะไร คิด คิด คิด แล้วโต้ตอบกลับไปให้มั่น นั่นแหละเรื่องคำพูด เข้าเรื่องได้แล้ว  เดือนหน้าเริ่มทำงานเดือนแรกแล้ว ดีใจจัง ได้เงินเป็นของตัวเองแล้ว แลกมาด้วย ความรู้ที่สั่งสมมา แถมด้วยประสบการณ์อันน้อยนิด เราต้องทำให้ได้ด้วยการยืนด้วยตัวเอง ค่อยเริ่มสร้างตัวเราเอง ควบคู่กับการใช้เวลาที่ผ่านไปเร็วเหลือเกินใน วันหนึ่ง วันหนึ่ง  เรื่องมีอยู่ว่า เราจะเดินไปได้อย่างไร เราไม่ได้อยู่ในโลกนี้คนเดียว ต้องมีสังคม ต้องมีเพื่อน มีแฟน มีกิ๊ก เพื่อนๆมีนะ  ก็ยังคุยเล่นกันเหมือนแต่ก่อน เที่ยว ดูบอล ทั่วๆๆไปตามประสา เพื่อน แต่ คิดได้มากกว่านี้มั้ย นั่นมันแค่องค์ประกอบนะเพื่อนๆ
               แฟนหรอ ก็ไม่มี กิ๊กก็หามีไม่ เอิ๊กๆ  จะมีก็เห็นแต่คนคุยทักทายกัน คำ สองคำทั่วๆๆไป ไม่รู้จาจำกัดความอย่างไร  ที่มีอยู่ก็เป็นนามธรรม  แต่รู้สึกดี กับสิ่งที่ไม่เห็นเห็น จับต้องไม่ได้ ขอบคุณ    
              แต่ตอนนี้เรามองไปรอบๆทำไมเหมือนไม่มีใครเลย ไม่มีใครเลยจริงๆ ถ้ามีอยู่ก็เป็นความหรือเราจะเรื่องมากไป ไม่ได้ดั่งใจไปซะทุกอย่างหรอก ทำใจยยอมรับดีฟ่ากู  แต่ทำไมคนอื่นๆมองว่า เรามีเยอะแย่ะมากมาย เรามองข้ามตรงไหนไปหรอ nonliver  ลองมองดูใหม่ดีๆซิ  
เร็วไปมั้ย กับการนึกถึง พูดถึงอนาคต แต่ก็ใช่ว่าวางอนาคตไว้แล้วจะหาความสุข ความสนุกใส่ตัวไม่ได้นี่น่า ต้องแยกแย่ะ แบ่งเวลา เอาชนะตัวเอาเองให้ได้ นั่นแหละคือ  จุดแข็งที่เราสามารถควบคุมมันได้ แต่โอกาศละ มันอยู่ภายนอก สิ่งที่เราไม่สามารถที่จะควบคุมมันได้ ถ้ามีโอกาศเข้ามาเราต้องไขว่คว้าไว้ก่อนใช่มั้ย ใช่หรือไม่ใช่อย่างไร ใช้เวลาเรียนรู้ไป ที่หมายความในที่นี้คือ คนที่มีความรู้สึกพิเศษทางจิตใจ จะมีบ้างมั้ย  เรามองระหว่าง รูปธรรม คือ สิ่งที่จับต้องได้ กับนามธรรม จับต้องไม่ได้ ถ้าแปลกันตรงๆ ความหมาย ก็เข้าใจง่ายๆอย่างที่พูดไป แต่กับชีวิตหนะหรอ ต้องมา ปรุงแต่ง เติมโน้นนิด นี่หน่อย เพิ่มให้เหมาะสม เข้าได้กับความที่เราเป็นตัวของเราเอง เราจะสื่อถึงอะไรหรอ  เรามองหาอะไรที่ต้องการอยู่??? ในความเป็นจริงรอบๆตัวเรา มีอะไรที่เราต้องการ ที่เราชอบมั้ย หาสิ ตอบสนองความต้องการให้กับตัวเองสักที เริ่มไปพร้อมๆกับ การทำงาน กับเวลาที่กำลังจะผ่าน จะเข้ามาถึง จริงจังและทำมันได้แล้ว ไม่เริ่มสักที แล้วเมื่อไรจะนับ 1 ได้สักทีเล่า นาย อานนท์  ขอบคุณ ข้อคิด คำพูดหลายๆอย่าง กับสิ่งที่คิดได้เองมั่ง คิดตามสิ่งที่อยู่รอบๆตัวเราบ้าง ขอบคุณงับ ขอบคุณ                                                                  

                                                           เริ่มต้นกันได้ 1 มีนาคม 2550 นี้เป็นต้นไป คิคิ
                                                                       ดูหนังมากไปหน่อย ฮ่าๆๆๆ
                      อ่านดีแล้วนะ ว่าที่เขียนออกมาไม่ได้พลาดพิงไปถึงใคร ถ้ามีต้องขออภัยมานะที่นี้ด้วย ครับผม บางอย่างอยากเขียนแต่ไม่เขียน แต่รู้สึกและเก็บไว้เองจะดีที่สุด ขอบคุน สำหรับคนที่หลงเข้ามาอ่าน