::+::การรอคอย มันเหนื่อยเพียงไหน::+::

สิ่งยาวนาน มากยิ่ง กว่าสิ่งไหน
นั่นก็คือ หัวใจ ในตัวฉัน
แต่สิ่งที่ ยืนยง คงนิรันดร์
ก็คือใจ เธอนั้น มันเย็นชา

ระรัวสั่น หวั่นไหว ใจแสนเหนื่อย
ดูเรื่อยเปื่อย เลื่อนลอย เฝ้าคอยหา
หรือว่ามัน คงถึง ซึ่งเวลา
จำต้องกล้า สั่งใจ ให้เลิกคอย

มีเพียงคำ หนึ่งคำ อยากพร่ำบอก
มันคงตอก คงย้ำ ใจต่ำต้อย
คำหนึ่งคำ ต้องหยุด ให้หลุดลอย
บรรจงร้อย ลำนำ คำ..”รักเธอ”..

อยากใจเย็น ให้มาก ต่อจากนี้
อยากจะเป็น คนดี อยู่เสมอ
เพื่อจะรอ สักวัน ได้พบเจอ
คงต้องเก้อ อีกนาน สักเท่าไหร่

เธอไม่เคย รู้ซึ้ง ถึงการรอ
ว่ามันท้อ มันเหนื่อย สักเพียงไหน
คงถึงเส้น ต้องหยุด สิ้นสุดใจ
คงปล่อยให้ ความรัก จักจากลา

มีเพียงคำ หนึ่งคำ จะพร่ำบอก
มันยังตอก ยังย้ำ คร่ำคราญหา
คำหนึ่งคำ ก่อนจาก ฝากอำลา
อยากจะบอก เธอว่า ...ลาก่อน...เธอ