ตลอดเวลาทุกวัน ที่ฉันนั้นได้มีเธอ
ก็คิดว่าใจของเธอ เลือกฉันเพราะเธอรักกัน
ต้องเจ็บก็วันนี้ เมื่อรู้ว่าเธอเลือกฉัน
มันเป็นเพราะในวันนั้น วันนั้นเธอไม่มีใคร

*เมื่อคนรักเธอกลับมา เธอก็ไม่ ลังเลที่จะกลับไป
มันเจ็บเมื่อได้รู้ตัว ได้เข้าใจ อะไรที่ฉันเป็น

**เป็นแค่เพียงคนของความเหงา ไม่ได้เป็นคนของความรัก
เขาคือคนที่เธอรัก ฉันแค่คนที่เธอมี
มีค่าแค่ตอนที่เธอเหงา เมื่อไม่มีใครก็เท่านี้
เมื่อรักไม่จริงอย่างนี้  แล้วเธอเข้ามา ในชีวิตฉันทำไม

ตลอดเวลาทุกวัน ที่ฉันนั้นได้มีเธอ
ก็เป็นแค่เพียงเพราะเธอ ขาดเขายังไม่มีใคร
ไม่มีอะไรมากมาย แค่เพราะว่าเธอเหงาใจ
บอกรักมาได้ยังไร ทั้งๆที่มัน ไม่จริง

ตลอดเวลาทุกวัน ที่ฉันนั้นได้มีเธอ
ก็คิดว่าใจของเธอ เลือกฉันเพราะเธอรักกัน
ต้องเจ็บก็วันนี้ เมื่อรู้ว่าเธอเลือกฉัน
มันเป็นเพราะในวันนั้น วันนั้นเธอไม่มีใคร

*เมื่อคนรักเธอกลับมา เธอก็ไม่ ลังเลที่จะกลับไป
มันเจ็บเมื่อได้รู้ตัว ได้เข้าใจ อะไรที่ฉันเป็น

**เป็นแค่เพียงคนของความเหงา ไม่ได้เป็นคนของความรัก
เขาคือคนที่เธอรัก ฉันแค่คนที่เธอมี
มีค่าแค่ตอนที่เธอเหงา เมื่อไม่มีใครก็เท่านี้
เมื่อรักไม่จริงอย่างนี้  แล้วเธอเข้ามา ในชีวิตฉันทำไม

ตลอดเวลาทุกวัน ที่ฉันนั้นได้มีเธอ
ก็เป็นแค่เพียงเพราะเธอ ขาดเขายังไม่มีใคร
ไม่มีอะไรมากมาย แค่เพราะว่าเธอเหงาใจ
บอกรักมาได้ยังไร ทั้งๆที่มัน ไม่จริง

การที่เราหลงรักใครสักคนแล้วเขาไม่รัก

ไม่ใช่ความผิดของเขา

ไม่ใช่ความผิดของเรา

แล้วก็ไม่ใช่ความผิดของใคร....

ในบางช่วงของชีวิต….อาจหมดแรงใจ
เหมือนเม็ดทรายที่ใกล้หมด…..ในขวดแก้วใสของนาฬิกา....  
หากเพียงว่า...เรากล้าเริ่มต้นใหม่
เพียงพลิกขวดแก้วนาฬิกากลับไป
จะพบว่าชีวิตยังคงอยู่ได้...ด้วยแรงใจ
ดั่งเม็ดทรายที่ยังมี...ในนาฬิกา….

อย่าถามหาเหตุผลถึงการรักใครสักคน

ความรักไม่ต้องการเหตุผล ไม่ต้องการคำอธิบาย

รักเพื่อรักน่าจะเป็นคำตอบที่เพียงพอแล้ว

สิ่งที่ดีในตัวของใครบางคน ไม่สามารถทำให้เรารักได้

กับคนดี...บางทีรักไม่ได้เพราะไม่ได้รัก

คนรัก

เป็นคนหนึ่งที่เข้าใจเราได้มากกว่าใคร

มีบางเรื่องแม้ไม่เข้าใจ

ไม่เป็นไร

ความรักยังอยู่ได้ และดำเนินต่อไปโดยไม่ต้องการคำตอบ