หญิง 
ต้นไม้ตากแดด
เมื่อเธอพบว่าโลกนี้ดีไม่เท่าครึ่งที่เคยคิด
พบคนมากมายที่ไม่เป็นดังที่ฝันเห็น
...เมื่อเธอค้นพบความจริงนั้น
แล้วเธอ...ก็ว่าเธอสูญเสีย.....
ความรู้สึกงดงามในมโนภาพจนสิ้น
แต่ในความจริง....เธอไม่สูญเสียหรอกนะ
......เธอได้ต่างหากละ.....
ได้ความเสียใจ....ความปลิ้นปล้อน..
.....ความร้ายการต่างต่าง....
เมื่อเธอซึมซับมันไว้ได้ทุก..ละออง
เธอก็ยังได้อีกอย่างที่เพิ่มขึ้น...
นั้นก็คือวิธีที่จะอยู่ในโลกนี้ได้ไงละ..
ที่มา: มาตอนที่เหงาๆค่ะ
Tags: nee,บทกวี
ผู้ชม (80) 
แสดงความคิดเห็น (0)