เมื่อถึงคราวขึ้นเพ็ญเดือนสิบสองกระทงน้อยลอยล่องเต็มท้องน้ำจึงตวัดกลอนกล่อมชะลอยตามเพื่อส่งความหวังดีแด่ทุกคน
ขอให้ความไม่ลงรอยจงลอยลับขอให้ความทุกข์จงดับเหมือนล่องหนขอให้ความสุขอยู่ใกล้คล้ายเงาตนขอให้ความสมหวังมาหน้าเหมันต์ขอให้ใจอย่าล่องลอยตามสายน้ำขอให้ใจเหงาบ้างเพียงต่อฝันขอให้ใจพบเพื่อนไว้คอยแบ่งปันขอให้ฉันได้มอบ...ไว้ตรงใจคุณ