อาจจะดูเหมือนฉันเป็นคนเข้มแข็ง...
แต่ที่จิงแล้ว...ป่าวเลย..
นอกจากเธอแล้ว..ไม่มีใครที่ทำให้ฉันอ่อนแอและรู้สึกสับสนได้เท่านี้
วันเวลา..ดูเหมือนจะช่วยเยียวยาให้ฉันรู้สึกว่าไม่มีเธอแล้ว...
ฉันก็อยู่ได้ด้วยตัวของฉันเอง...
แต่วันเวลา..มันก็ยิ่งทำให้ฉันรู้สึกคิดถึง..วันเวลาดีๆ..ที่ได้รักเธอ..ได้อยู่ใกล้เธอ..
คำว่ารักที่ดูห่าง...ห่างออกไป..ยิ่งนาน..วันยิ่งไกลออกไปทุกทีๆ..
จนดูเหมือน..ฉันเป็นคนที่ไม่มีตัวตนสำหรับเธอ...
ฉันไม่ใช่คนที่ดีพร้อม..
ฉันไม่ใช่คนที่เข้าใจเธอไปซะทุกเรื่อง..
ฉันไม่ใช่คนที่ดีและพิเศษเลิศเลอ..สำหรับเธอ
..........................
ฉันมันก็แค้ผู้หญิงตัวเล็กๆ...
ที่มีหัวใจดวงเล็กๆ...ดวงนึง..
และพร้อมที่จะรัก..คนที่เค้ารักฉัน..
ถึงแม้วันนี้..เค้าจะไม่มีฉันอยู่ในหัวใจเค้าก็ตาม..
ฉันก็จะขอรักเค้า..คิดถึงเค้า..อยู่แบบนี้..
อยู่อย่างคนไม่มีตัวตน..ฉันก็ยอม..
เพราะฉันไม่สามารถจะทำอะไรไปได้มากกว่านี้..
และอยากให้เธอรับรู้ว่า..เมื่อวานฉันรักเธอยังไง...
วันนี้ฉันก็รักเธอไม่ต่างไปจากเมื่อวานเลย...
รักเธอนะ...(คนของความรู้สึก..)