ดีคะ

หวัดดีมัสจัง

ดีค่ะมัส

หวัดดีค่ะ

เพื่อนๆ

ไมได้เจอกันนานเลยนะ

 ขอโทด้วยที่ไมได้มานานมากๆ

คิดทึงมัสจังสุดๆเลยนะ

ดีคับมาทักช้าไปหน่อย คอมมันชอบโกง  เลยไม่ค่อยได้ทัก  ปีใหม่ไปเที่ยวไหน อย่าลืมซื้อของขวัณให้ตัวเองด้วยนะ  ไม่ลืมกัหรอกนะ  จำไว้

ดีคับมัส

เจ๊มัสหวัดดีจิ๋วหายไปนานลืมกันไปยังหง่า ลอยกระทงระวังตัวด้วยแล้ว้อย่าไปลอยแทนกระทงล่ะเหอๆๆๆ

ไปล่ะแวะมาทักก่อนหน้านี้ลอกอินไม่ได้เซ็งมากมาย

  ฝันดีนะคับ

หวาดดีคร๊าฟ แวะมาทักทาย สบายดีป่ะ อิอิ ช่วงนี้อากาศหนาวหละ ดูแลสุขภาพกันด้วยนะ เราไปหละ บะบาย ปิ้วๆๆ

อากาศหนาวๆดูแลตัวเองด้วยนะ  หายไปนานคิดถึง  ฝันดีคับ

หวัดดีครับ ไม่ได้ทักทายกันตั้งนาน สบายดีนะ

มีบทความมาให้อ่านด้วยนะ

ปรัชญาเต๋า; บอกว่า "คนเราไม่เคยนึกถึงตีนเมื่อรองเท้าไม่กัด"


คนเรามักมองไม่เห็นของดีที่ตนมีอยู่จนเมื่อสูญเสียมันไปแล้ว


ไม่เห็นคุณค่าของสองแขน จนกระทั่งมันอยู่ในเฝือก


ไม่เห็นคุณค่าของงาน (ที่เราว่าแย่ๆ) จนกระทั่งตกงาน


ไม่เห็นคุณค่าคนรัก (ที่เราว่าไม่เพอร์เฟ็กท์)


จนกระทั่งเธอหรือเขาไปแต่งงานกับคนอื่น


ไม่เห็นคุณค่าของพ่อแม่ (ที่เราว่าขี้บ่น) จนกระทั่งไปงานศพของท่าน


สิ่งที่คนจำนวนมากเลือกทำคือ บ่นว่าตนเองไม่มีความสุข ไม่ประสบความสำเร็จ


ไม่รวย ไม่ได้เป็นเจ้าของสิ่งนั้นสิ่งนี้ และเอ่ยประโยคยอดฮิตว่า


"มันไม่แฟร์เลย"


บางที ทุกครั้งที่เรารู้สึกว่าโลกไม่มีความยุติธรรม ก่อนที่เราจะบ่น


ลองมองตัวเราเองดูดีๆ เราจะพบว่า เรามีอะไรดีๆ หลายอย่างที่คนอื่นไม่มี


เราสามารถทำ "หนึ่งวันเดียวกัน" ของเราให้มีความหมายได้


ก็ต่อเมื่อเราเห็นคุณค่าของสิ่งที่เรามี และใช้วันนี้


วันแรกของวันที่เหลืออย่างคุ้มค่าที่สุด


เพราะวันแรกของชีวิตที่เหลือนี้ช่างสั้นเหลือเกิน


และเพราะเราไม่มีทางรู้ว่าเรามี "วันแรกของวันที่เหลือ" อยู่อีกสักกี่วัน

ขอบคุณที่อ่านจนจบนะ แล้วทักทายกันด้วยนะครับ