ดี จ่ะ เพื่อนๆที่น่ารักจ่ะเค้แต่งนิยายเองด้วยแหละไงกะเข้ามาอ่านหน่อยน้า

 รู้แล้วว่าสายไป ฉันชื่อลีน เป็นนักเรียนสาวซึ่งมีน่าตาน่ารักในแบบฉบับของฉัน ฉันเรียนอยู่ร.ร.แห่งหนึ่งในย่านโซล เรียนชั้นม.5 ฉันมีเพื่อนเยอะแยะในห้องฉันเป็นรองหัวน่าห้อง เพราะหัวน่าห้องเป็นนายเมธัลล์ ซึ่งนายเมธัลล์มีแฝดน้องอีกคน ซึ่งเมธัลล์เป็นคนสุคุมเรียบร้อยเดด็ดเดียวบางทีก็อ่อนหวาน ซึ่งนายเมธัลล์คนนี้เป็นแฟนฉันเอง - -* เราคบกันมาตั้งแต่ม.3  เวลานานยเมธัลล์อยู่ต่อน่าเพื่อนฝูงและทุกๆคนในโรงงเรียนจะเป็นคนเรียบร้อยไม่พูดไม่จาเด็จเดียวมาก ผิดกับตอนที่อยู่กับฉัน2คนเมธัลล์จะช่างเอาใจพูดมากและบ่นตลอดเวลาว่ารักและคิดถึงฉันมาก ซึ่งฉันรู้สึกมีความสุขที่ได้อยู่กับเมธัลล์2ต่อ2 เมธัลล์ผิดกับแฝดน้องมากแฝดน้องของนายเมธัลล์ชื่อทิว เป็นคนร่าเริ่งแจ่มใสขี้เล่นสาวๆรุมจีบกันตรึมเพราะนายทิวคนนี้เป็นคนปากหวานช่างเอาใจ แต่นายทิวคนนี้เห็นเมธัลล์บอกว่ามีแฟนอยู่ล้ว สาวๆพวกที่มารุมจีบก็รู้แต่ ทำไมได้นายทิวเขาปากหวานกับสาวๆทุกคน เย็นวันหนึ่งเมธัลล์มีประชุมที่ต่างโรงเรียนเพื่อเชื่มสัมพันกัน ซึ่งฉันกับเมธัลล์จะกลับบ้านด้วยกันตลอดเวลา แต่เมธัลล์บอกว่า6โมงเย็นก็จะมาแล้วแต่นี่มันจะ2ทุ่มแล้วเมธัลล์ยังไม่มาเลย ฉันก็นั่งรออยู่ตรงน่าโรงเรียน แล้วฉันก็เห็นเมธัลล์เดินมากัลป์น้องชายแฝดของเขา เชื่อมั๊ยฉันอยกไม่ออกเลยเวลาอยู่ด้วยกันแบบนี้ ถ้าไม่สังเกตจริงๆ ฉันเลยเรียก เมธัลล์ เมธัลล์เดินเข้ามาหาฉันเราก็เดินไปด้วยกัน3คน ฉันเลยพูดลอยๆว่า เมธัลล์พรุ่งนี้วันหยุดเราไปเที่ยวทะเลกันมั๊ย ทิวก็ไปด้วยกันซิเอาแฟนทิวไปด้วย เมธัลล์และทิวมองน่ากัน อย่างผิดสังเกตุมากเพราะเขา2คนดูตกใจมาก ฉันเลยถามว่ามีอะไรเหรอ ไม่อยากไปกันเหรอ ซึ่งเมธัลล์จะรักและเอาใจใส่ฉันมาก ไม่ว่าฉันต้องการอะไรเมธัลล์จะทำให้ฉันทุกอย่าง เมธัลล์เลยบอกว่า เอาซิไปก็ไป ฉันดีใจมาก ฉันเลยหันไปถามทิวว่า ทิวนายไปซิไปด้วยกันเอาแฟนนายไปด้วยนะ ทิวบอกว่า ไม่ดีกว่าพวกเธอไปกัน2คนเหอะ พอดีแฟนทิวไม่ว่าง แล้วถ้าทิวไปคนเดียวไม่มีคู่มันดูไงๆอยู่ นายทิวพูดแบบ ยิ้มเล็กยิ้มน้อย โอเครฉันเลยตกลงไปกับเมธัลล์2คน พอวันรุ่งขึ้น เมธัลล์มารับฉันที่น่าประตูบ้าน เมธัลล์เอารถของพ่อไป เป็นรถเก๋งสวยมากสีดำ เมธัลล์ลงมาเปิดประตูรถให้ฉันอย่างเป็นสุภาพบุรุษ นี่แหละฉันถึงรักเมธัลล์มาก ไม่ว่าฉันต้องการอะไร เมธัลล์จะทำให้ทุกอย่างไม่ว่ามันจะยากแค่ไหน ฉันเคยขอให้เมธัลล์เลิกสูบบุหรี่ เพราะแต่ก่อนเมธัลล์ชอบไปแอบสูบบนด่านฟ้าของโรงเรียน ช่วงนที่เราคบกันไประมานปีหนึ่ง ฉันขอเมธัลล์ว่าเลิกได้มั๊ยขอร้อง เมธัลล์ไม่พูดว่าจะพยายามนะ เพราะเมธัลล์คิดจะทำอะไรให้ฉันเมธัลล์จะทำให้ได้เลยจะไม่คิดรีรออะไรทั้งนั้น ฉันเคยถามเมธัลล์ว่าทำไมถึงทำให้ฉันมากขนาดนี้ เมธัลล์บอกว่าเพราะรักไง ตอนแรกก่อนที่เราจะคบกัน ฉันกับเมธัลล์ไม่เคยพูดจากันเลย แต่สุดท้ายเมธัลล์มาขอคบฉันก็ชอบใจเขาเช่นกันเลยตกลง เมธัลล์อึ่งไปเลย ฉันถามเมธัลล์เป็นอะไร เมธัลล์บอกว่า ดีใจจนพูดไม่ออกไม่นึกว่าฉันจะรับรักเขาได้ เพราะในสายตาเมธัลล์ เมธัลล์เล่าให้ฟังว่ามองฉันมาตั้งแต่ฉันเข้าม.1ใหม่ๆ เมธัลล์ชอบที่เวลาฉันยิ้ม ไม่ว่าจะยิ้มให้ใครมันก็ดูจริงใจไปหมด ยิ่งบางเวลาที่ฉันหันไปยิ้มให้เมธัลล์แบบเพื่อนธรรมดา เมธัลล์ดีใจมาก
ต่ก่อนที่ฉันจะคบกับเมธัลล์ฉันสนิทกับทิวมากกว่า แบบเพื่อน แต่ฉันชอบเมธัลล์มาพอสมควรเช่นกันทิวเขาก็พอรู้เพราะฉันเคยปรึกษาทิวเขา และสุดท้ายฉันก็คบกับเมธัลล์สมใจอยากจนได้เราคบกันมา3ปีแล้ว แต่เรายังไม่มีอะไรกันแค่จับมืออย่างเดียว อย่างเดียสเท่านั้นจริงๆเพราะเมธัลล์ให้เกียจฉันมาก
เอาล่ะ เข้าเรื่องที่ไปเที่ยวทะเลาต่อ ฉันมาถึงทะเลากับเมธัลล์ใช้เวลาเดินทางประมานชั่วโมงกว่าๆ  พอรถจอดสนิทฉันไม่รีรอที่จะกระโดดลงจากรถโดยไม่ใส่รองเท้า ฉันวิ่งไปกลางชายหาด เมธัลล์เป็นห่วงที่ฉันไม่ใส่รองเท้าเพราะเปลือกหอยมันเยอะ เมธัลล์รีบวิ่งเอารองเท้ามาให้ฉันใส่ แต่ฉันไม่ยอมใส่ ยังไงๆก็ไม่ยอม ฮิฮิ เมธัลล์เลยจับฉันขี่คอเดินไปตามชายหาดเรื่อยๆ โดยไม่มีท่าทีจะเหนื่อยเลย เมธัลล์บ่นตลอดทางว่าทำไมตัวเบาแบบนี้ กินเยอะๆหน่อยซฺ ฉันชอบมากเวลาเข้าพูดเป็นห่วงเป็นใยฉัน เออ ฉันลืมบอกไปว่าเมธัลล์เป็นผู้ชายที่หล่อมาก สูง 185 ไหล่กว้างน่ากอดน่าซบ ฮิฮิ มีแต่สาวๆมองกันตรึม แล้วฉันก็ขี่คอเมธัลล์เดินไปเรื่อยๆ จนเมธัลล์จับฉันโดยลงน้ำจนได้ ฉันแกล้งจมน้ำ เมธัลล์ตกใจมาก เมธัลล์ว่ายน้ำไม่เป็น - -* แต่ก็ไม่รีรอที่จะกระโดดลงมาช่วย ดูซินะว่ายน้ำไม่เป็นแต่ก็จะช่วยคนอื่น และสุดท้ายฉันก็เป็นคนช่วยเขาจนได้ เอิ๊กๆ พอเราขึ้นถึงฝังเมธัลล์บอกว่าอย่าเล่นแบบนี้อีกนะใจหายมากเลย  น่าตาเมธัลล์ตื่นมากเลยแบบเหมือนจะเป็นห่วงฉันกว่าชีวิตเขาอะ และฉันก็กลับเข้าห้องไปเปลี่ยนเสื่อผ้ากันเรานอนบังกระโลหลังเดียวกันทั้งๆที่เรายังไม่เคยมีอะไรกันแต่ฉันรู้สึกไว้ใจเขาอย่างบอกไม่ถูก คืนนั้นเราออกไปนั่งกินข้าวที่ริมหาดสั่งเหล้ามากินด้วย ฉันเป็นคนเมาง่าย ไง 3-4แก้วก็ไปแล้วแต่เมธัลล์เมายาก  สุดท้ายเมธัลล์ก็เมาพอๆกับฉันเราเดินกับที่พักกันแบกกัน2คน ช่วยๆกัน ฮิฮิ เรานอนลงที่เตียงกัน2คน เมธัลล์บอกฉันว่ายังได้สติยังรู้รื่องโอเครฉันสบายใจที่ยังรู้เรื่องอยู่ ฉันรักเมธัลล์มากและพร้อมจะมอบทุกๆอย่างที่ฉันมีให้เขาเป็นคนคนเดียวกันฉันตัดสินใจจับน่าเมธัลล์มาจูบ เมธัลล์ตกใจมาก แต่เมธัลล์ก็จูบตอบกลับมา เมธัลล์จูบเก่งมาก ฉันยังอึ่งเลยว่าเด็กเรียนเรียบร้อยอย่างนี้จะจูบเก่ง เมธัลลล์ถามฉันว่าคิดดีแล้วเหรอที่จะให้ ฉันตอบว่า คิดดีแล้วล่ะเพราะที่มาก็คิดจะให้อยู่แล้ว เมธัลล์เลยตอบสหนองฉันทุกอย่าง คืนนี้เรามีอะไรกัน จนถึงตี2 ตื่นเช้ามา ฉันรู้สึกรักเขามากขึ้นรู้สึกว่าเราเป็นของกันและกันอย่างเห็นได้ชัด เมธัลล์เห็นฉันตื่นและถามว่าจะกลับหรือยัง ฉันตกใจเล็กน้อยที่เขาถามแบบนั้น แทนที่จะถามว่า หิวมั๊ยอะไรแบบนั้น แต่ฉันก็ไม่คิดไรมากอาจเป็นเพราะเขาอยากกับแล้วมั้ง โอเครฉันเลย บอกกับก็กับซิจ๊ะ ฉันยิ้มหวานให้กับเมธัลล์ แต่เมธัลล์กลับเบียงน่าเดินหนีไปซะงั้น ฉันตกใจมากที่การกระทำของเมธัลล์เป็นแบบนี้ ฉันเลยคิดอะไรบางอย่างได้ขึ้นมาคือ เขาได้ฉันแล้วจะทิ้งงั้นเหรอ ไม่จริงมั้งฉันคิดว่าตลอด ทางที่กลับเรานั่งกัน เงียบทั้ง2จนถึงบ้านฉัน ฉันลงจากรถเขาพูดเพียงคำเดียวว่า ส่งแค่นี้นะ! ฉันอึงมาก เพราะปกติเขาจะรีบลงมาเปิดประตูและถือกระเป๋าให้ฉันเสมอ แต่ฉันก็ไม่อยากทำตัวงี่เง่าถามนู้นถามนี่เพราะดูเขาเหนื่อยจากการขับรถมากมาย ฉันเลยยิ้มให้เขาแล้วบอกขับรถดีๆนะเขาก็ตอบสั้นๆว่า อืม! ปกติถ้าฉันพูดอย่างงี้เขาจะตอบว่าครับ ที่รักตลอดเลย แต่ไง๋เป็นงี้ อาจเป็นเพราะเขาเหนื่อยก็ได้มั้ง ฉันพยายามคิดต่างๆนาๆเข้าข้างตัวเอง เช้าวันต่อมาฉันไปโรงเรียนคนเดียวเพราะเมธัลล์ส่งmsmมาบอกว่าพรุ่งนี้ไม่ไปรับนะ ฉันก็ไม่อยากคิดไรมากเขาอาจจะสายเพราะเหนื่อยก็ได้มั้ง โอเครฉันเลยมาคนเดียวพอมาถึงฉันเห็นเมธัลล์นั่งคุยกับเพื่อนในกลุ่ม ส่วนทิวนั่งเล่นกีต้าอยู่อีกโต๊ะคนเดียว ฉันเดินเข้าไป คนที่ดูสนใจฉันมากที่สุดเหมือนจะเป็นทิวนะส่วนเมธัลล์นั่งสนทนากับเพื่อนๆโดยไม่หันมามองหรือยิ้ม แต่ก็อย่างว่าเขาเป็นแบบนี้แต่ไหนแต่ไรมาแล้วเวลาลาอยู่ที่โรงเรียน แปลกนะฉันเลยเดินเข้าไปนั่งกับทิว ทิวถามว่ากินข้าวหรือยัง ทิวจะถามอย่างนี้ทุกเช้า ฉันบอกทานแล้วล่ะฉันเลยถามทิวว่าทำไมวันนี้เมธัลล์ไม่ไปรับฉันที่บ้านเหรอ ทิวบอกไม่รู้ซิมันงานยุ่งมั้ง โอเครฉันก็ไม่คิดไรมาก เพราะปกติตอนเราอยู่ร.ร.เราจะม่คุยกันเลยเวลาอยู่ต่อน่าเพื่อนๆ เพราะคนในร.ร.ไม่มีใครรู้เลยว่าฉันเป็นแฟนกับเมธัลล์นอกจากทิวคนเดียว เพราะเมธัลล์ขอไว้ว่า อย่าให้ใครรู้โอเครฉันก็เข้าใจเพราะเขาเป็นคนของโรงเรียนนี่นะ  แต่ปกติเวลาพักเที่ยงฉันจะขึ้นไปเจอเมธัลล์บนด่านฟ้าทุกวัน เพราะเรา2คนเท่านั้นจะมีกุญแจ วันนั้นฉันขึ้นไปก่อนเวลา30นาทีฉันเห็นเมธัลล์
ยืนคุยกับทิวอยู่ ฉันกำลังเดินเข้าไปทักแต่แล้วฉันก็ได้ยินเมธัลล์พูดว่า เมื่อไรแกจะบอกความจริงกับลีนซักทีว่ะ ฉันเลยแปลกใจมากว่าความจริงอะไรเลยหลบอยู่ข้างหลังประตูเก่าๆที่ไม่ได้ใช้งานแร้วพิงอยู่กับกำแพง ฉันยืนฟัง2คนนั้นพูดกัน พอเมธัลล์ถามทิวไป ทิวก็ตอบมาว่าไม่รู้เหมือนกันซิ เพราะกุก็ลำบากใจมากเลยที่คบกับลีนในชื่อของแก ฉันงงเล็กน้อยเลยยืนฟังต่อ เมธัลล์ก็พูดว่าบอกๆไปเหอะว่าเมธัลล์ที่คบกับลีนเป็นแก ฉันอึ่งมากจนทำอะไรไม่ถูกฉันเลยตัดสินใจก้าวออกมาแล้วพูดว่า..ใครคือคนรักของฉันกันแน่! ทิวกับเมธัลล์ตกใจกันมาก ทิวพูดออกมาเบาๆว่าลีน... ฉันตะโกนว่าอย่ามาเรียกชื่อฉัน ฉันไม่รู้จักเธอ ฉันเลยหันไปถามเมธัลล์ตัวจริงว่า เมธัลล์มันคือเรื่องโกหกใช่มั๊ยที่พวกเธอพูดมาเมื่อกี๊ เมธัลล์ เลยบอกว่า ลีนเธอได้ยินก็ดีแล้ว เพราะเรื่องทุกอย่างมันจะได้จบๆซักที เธอจงรู้ไว้นะว่าคนที่ขอคบกับเธอเมื่อ3ปีก่อนนะเป็นทิว เพราะทิวมันชอบเธอมาก ทิวมันชอบรอยยิ้มของเธอมันอยากดูแลเธอ แต่เธอดันไปปรึกษามันว่าชอบฉัน ทิวมันเจ็บมากรู้มั๊ยลีนมันแทบบ้าเพราะเธอนะลีน ทิวมันเลยขอร้องฉันให้เป็นมันให้หน่อยเวลาอยู่ต่อน่าเธอ โอเครฉันสงสานทิว และฉันก็ไม่ได้ชอบเธอเลยลีน คนที่ชอบเธอยิ้มให้เธอตลอดคือทิว เธอคงสงสัยซินะว่าเวลาอยู่ร.ร.ทำไมเราเมธัลล์ตัวจริงอย่างฉันไม่คุยกับเธอเพราะ ตอนนั้น ทุกคนคือตัวจริง เห็นมั๊ยล่ะทิวมันเอาใจใส่เธอตอนที่อยู่ร.ร.ตอนที่ฉันอยู่ต่อน่าเพื่อนๆทั้งร.ร.
และที่วันนี้ทิวมันไม่ไปรับเธอก็เพราะมันลำบากใจมากไม่รู้จะทำอย่างไงดีเพราะตอนนี้มันรักเธอมาก มันผูกพันกับเธอแล้วมันรักเธอมากจนมันไม่อยากโกหกเธอมันอยากคบกับเธอในฐานะทิวตัวจริงๆ เธอเข้าใจยังละลีน ฉันอึ่งพร้อมกับน้ำตาที่ไหล้เออ ลงมา ฉันเลยพูดออกไปได้คำเดียวว่า... ฉันขอเวลาซักพักนะ เมธัลล์ เอออ ทิว... ฉันลืมไปว่าคนที่ฉันคบด้วยตลอดระยะเวลา3ปีเป็นทิวไม่ไช่เมธัลล์ ฉันหันหลังกำลังเดินออกจากที่ตรงนั้น ทิววิ่งมากอดข้างหลังของฉันแล้วพูดว่า ได้โปรดอย่าจากฉันไปขอร้องฉันอยู่ไม่ได้ถ้าไม่มีเธอนะลีน ฉันหันน่ามาแล้วพลักทิวออกอย่างแรก แล้วพูดว่า เธอจะให้ฉันทำใจรับได้เหรอ คนที่รักหลอกมาตลอด3ปีเต็มๆ ฉันโง่มานาน นานมากเลยนะทิว ทิวเลยพูดมาว่าแล้วเธอจะให้ฉันทำไงดีล่ะ เธอรักชอบแต่เมธัลล์เท่านั้นอะ แล้วฉันละลีนฉันที่รักเธอหมดหัวใจอะ เธอไม่เคบรู้หรอกว่าตลอดที่ฉันหลอกเธอมา3ปีฉันก็เจ็บพอๆกับเธอตอนนี้แหละลีน ฉันก็บอกตรงๆนะฉันรักเขามากไม่ว่าคนคนนั้นจะเป็นทิวหรือเมธัลล์ ฉันก็จะรักฉันเลยกระโดดกอดทิวอย่างเต็มแรง เรากอดกันได้5วิฉันพลักตัวเองออกแล้วพูดว่า ถึงฉันรักเธอมากแค่ไหนนะทิว แต่ฉันก็รับไม่ได้ที่เธอโกหกฉันมาตลอด3ปี ฉันรับมันไม่ได้จริงๆ หลังจากคำพูดระโยคนั้นจบ ฉันเดินออกจากที่ตรงนั้นมา แล้วพูดก่อนเดินลงบันไดไปว่า เราอย่าคุยกันอีกเลย ขอร้องล่ะ ถ้าไม่งั้นฉันจะไม่มาให้เห็นน่า แล้วฉันก็เดินจากไปจากชีวิตของเขา2คน พอวันรุ่งขึ้นฉันไม่เจอทิวกับเมธัลล์ฉันเลยถามเพื่อนว่า2คนนั้นไปไหนเพื่อนไม่พูดกับฉันเลย แล้วยังมองน่ฉันจะเอาเป็นเอาตายให้ได้ ฉันเลยไปถามอ.
อ.บอกว่า เมธัลล์ไปงานศพนะ ฉันเลยถามใครเสียเหรอค่ะ อ.บอกว่านายทิวเสียแล้วเมื่อวานนี้ ฉันอึ่งไป ครู่1ล้วถามอย่างเสียงสั่นว่าเสียอย่างไงค่ะ อ.ตอบว่าทิวไปกระโดดน้ำทะเลที่เคยไปเที่ยวกับฉันมา นายทิวโดดน้ำฆ่าตัวตาย ฉันเลยตัดสินใจรีบไปที่งานศพฉันเห็นผู้คนไม่มากนักเพราะ ว่าเพิ่งเสียเมื่อวาน แต่ฉันเห็นว่ากำลังเอาศพนายทิวเข้าเผ่าฉันเลยรีบวิ่งไปหยุดเพื่อมองเป็นครั้งสุดท้าย ฉันเห็นนายทิวนอนแน่นิ้งอยุ่ในโรง ฉันเห็นน่าคนที่เคยรักฉันมาก กำลังยิ้มให้ฉัน ฉันคิดไปเองทั้งนั้น ฉันร้องไห้ออกมาแทบเป็นสายเลือด จนเมธัลล์มาจับฉันออกจากโรง เมธัลล์ยื้นกระดาษแผ่นหนึ่งให้ ฉันค่อยๆเปิดอ่านมัน
 ถึง ลีนผู้หญิงแสนน่ารักของทิว
        หวัดดีลีนตอนเธอได้อ่านเราคงไม่อยู่แล้วล่ะเพราะตอนนี้เราเขียนอยู่ตรงทะเลที่เราเคยมาเที่ยวด้วยกันไงล่ะ นี่เราขอโทษนะที่โกหก แต่อย่างไงก็ตาม ตอนนั้นที่เธอบอกว่าเราอย่าคุยกันอีกเลยไม่งั้นเธอจะไม่มาให้เห็นน่าเราเลยไม่รู้จะทำเราอยากคุยกับเธออยากรักกันเหมือนๆวันก่อนๆ แต่เราก็ไม่อยากทำให้เธอลำบากใจยิ่งเธอบอกว่าไม่งั้นเธอจะไม่ให้เห็นน่าอีกถ้าเราไปทักธอ เรากลัวเธอจะทำอะไรบ้าๆ เราเลยทำแมนเธอดีกว่าไงเราอยากให้เธอมีชีวิตอยู่ต่อกับรอยยิ้มที่แสนน่ารักของเธอ การตายของเราครั้งนี้เธอไม่ผิดนะลีน เราเองแหละที่ผิด ผิดที่หลอกเธอมาตลอด3ปี นี่แหละคือบทลงโทษของเรา ลีนเธอจงอยู่ต่อให้มีความสุขนะ ยิ้มนะลีนเธอต้องยิ้มให้กับความมืดมนที่จะผ่านเข้ามาแล้วเดี๋ยวกันก็ผ่านไป ยิ้มนะลีน
                                                                                      ทิว...

และจากนั้นมาฉันก็ใช้ชีวิตแบบมีความสุข มีชีวิตต่อไปยิ้มให้กับสิ่งร้ายๆที่เข้ามาเพราะเด๋วมันก็ผ่านไปจะทำอย่างที่ทิวเคยบอกไว้ เพราะมันเป็นอย่างเดียวที่ฉันทำได้ตอนนี้