ดีครับ ชื่อ ออฟนะ

สวัสดีจร้า...เราไม่ได้เข้ามากี่วันแร้วเนี่ย อ่ะขอเสียงหน่อย โห่ๆๆๆ หิ้วๆๆๆๆ ง่า....ไม่ช่ายงานบวช หุหุ ไม่ขำอีกแระ.... พอดีช่วงนี้งานเข้าเรยไม่ค่อยมีเวลา ยังไงก้ออย่าเลิกคิดถึงกันซะล่ะคับ ส่วนตัวผมเองคิดถึ้ง คิดถึง อ่ะไม่ได้โม้นะจร้า..... วันนี้มีบทความมาฝาก

ฉันยอมเปลี่ยนตัวเอง เพื่อเธอ

บางครั้งการยอมที่จะสูญเสียความเป็นตัวเอง
ก็ไม่ได้หมายความว่าเราไม่มีจุดยืน

 

ฉันเชื่อว่า ความรักเปลี่ยนแปลงโลกได้
และมันอาจทำให้เรา ยอมเปลี่ยนแปลงตัวเองอย่างสุดโต่งได้เสมอ
นามธรรมที่สามารถที่ให้สิ่งที่เรียกว่าหัวใจยอมพ่ายแพ้
นามธรรมที่สามารถทำให้เราอยากมีลมหายใจอยู่ เพื่อเห็นความงดงามของมัน

 

เหมือนที่หัวใจของฉัน ยอมพ่ายแพ้ให้กับมัน
เพียงเพื่อได้ยินเสียงหัวใจตัวเอง เต้นอย่างมีความสุข
ในขณะที่อยู่ใกล้ๆ เธอ
ฉันทำทุกวิถีทาง เพื่อให้ได้ใจของเธอ

 

แต่ไม่ว่าฉันจะเป็นคนกำหนด การเปลี่ยนแปลงนั้น
หรือปล่อยให้การเปลี่ยนแปลงเกิดขึ้นเอง ตามชะตากรรมของมัน
เธอกลับไม่เคยมองเห็น ถึงความพยายามนั้นเลยสักครั้ง

 

แต่เธอเชื่อไหม?
เหตุผลเดียว ที่ฉันยอมเปลี่ยนตัวเองเพื่อเธอ
เหตุผลเดียวที่ฉันขัดขวางข้อพิพาทในชะตากรรมของตัวเอง
นั่นคือเพราะ... ฉันรักเธอ

หวาดดีค๊าพี่สาวช่วงนี้หนุ่ยก็เรียนหนักอ่ะทามการบ้านทุกวันแล้วยังนอนดึกทุกคืนตื่นมาตาจาเปงเหมือนหมีแพนด้าแทบทุกวันอ่ะแล้วพี่ทานข้าวยังค๊าคิดถึงพี่มากเลย

ก้อเปลี่ยนกันบ้างซิคราบ แวะมาเม้น...ม บ่อยๆๆก้อได้นะ หรือว่าแวะมาอารัยก้อได้แค่นี้ก้อรู้สึกดีแร้วล่ะคับ

วันนี้นักกวี หยุดพักจร้าไม่มีคำคม ไม่มีกลอน ไม่มีประตูนะ หุหุ....ไม่ขำล่ะซี่ๆๆๆ กำ แต่เปลี่ยนมาส่งเข้านอนแทน ฝันดีดูแลตัวเองด้วยจร้า

ความรักนี่แปลกนะ …

ความรักนี่แปลกเนอะ…
ทำให้คนๆ หนึ่งรู้สึกว่า … อยากมีชีวิตอยู่เพื่อคนอีกคนได้
ทำให้โลกใบนี้เต็มไปด้วยความวุ่นวาย
กลับกลายเป็นโลกที่งดงาม และน่ายืนหายใจที่สุดก็ได้
แถมยังทำให้คนตาบอดสีได้อีก




เอ้า! ฉันไม่ได้พูดเล่นนะ
เพราะตอนนี้ไม่ว่าจะมองไปทางไหนฉันก็เห็นแต่สีชมพู
โดยเฉพาะเวลาที่เจอหน้าเขา  …

 


ฉันยิ่งเห็นแต่สีชมพู ที่หวานเจี๊ยบที่สุดเท่าที่เคยเห็นมา
รู้นะ … เธอกำลังคิดว่าฉันบ้าอยู่ใช่ไหม?
ถ้าเป็นอย่างนั้นจริงๆ  … ก็คงมีคนอยากบ้าเต็มโลกเลยล่ะ

 

หรือว่า … เธอไม่อยากเป็นแบบฉัน
แบบที่มีคนบอกว่า "รัก" อยู่ทุกวันไม่เคยเบื่อ
แบบที่เชื่อและไว้ใจเราอยู่เสมอ …แม้ในวันที่อยู่ห่างไกล
แบบที่เวลาเจอกันก็อาจไม่ต้องพูดอะไรมากมาย
แต่เราก็เข้าใจในกันและกัน


 


ความรักของฉันเป็นแบบนี้แหละ
แปลกเนอะ… เวลารักกันอะไรๆ ก็ดีดีหมด
แต่เวลาเลิกรักกัน… เห็นหน้ายังแทบจะอ้วก
แทบไม่อยากคุย ไม่อยากเจอด้วยซ้ำ
คุณว่าไหม?

หวัดดีค๊าคิดถึงสิค๊าหายไปนานก็คิดถึงมากค๊าสนุกมั้ยอ่ะไปเที่ยวไหนมาค๊า

หวัดดีค๊าพี่สาวคนสวยหายไปนานเลยนะค๊าคิดถึงจัง

ขอบคุณความรัก ที่ให้บทเรียนแห่งชีวิต

ณ วันหนึ่ง . . .
ฉันรู้สึกเหงาและเศร้าซึม มีคนมาเติมเต็มในใจฉัน
แต่ฉันยังไม่คิด ที่จะรักเพราะว่าฉันงง . . .
ทำไมเขาจึงเข้ามาหามาทุกครั้งมาทุกวัน . . . เหมือนบังเอิญ

ความจริง. . .
ฉันกะเขา ห่างกันมาก
ฉันเคยถามว่าทำไมเขาเข้ามาหาฉันบ่อยจัง
เขาตอบว่า ก็เพราะชอบและรักฉัน
แบบบอกไม่ถูก . . . ฉันปลื้มกับคำบอกของเขา

กระทั่งวันหนึ่ง  . . .
ฉันก็ถามใจตัวเอง ว่าฉันรักเขารือไม่
ใจฉันตอบ "ใช่!ชัวร์เลย"
ตั้งแต่นั้นมา ฉันจึงคบหากับเขา

พอเวลาได้ล่วงเลย แค่ไม่กี่เดือน . . .
เอ๋! ทำไมเขาทำตัวเหมือนเหินห่างจากใจฉัน 
เมื่อก่อนจะมาหรือไม่มาโทรบอกทุกวัน
แต่เดี๋ยวนี้ แค่โทรมา "ฮาโหล" ยังไม่มี

  

ฉันก็ถาม ว่าช่วงนี้เรียนหนักหรือ เขาก็ตอบ ฮือ เรียน. . .
เรียนหนักมาก ฉันเข้าใจ
จึงให้กำลังเขาด้วยการพับนก พับดาวมอบให้เขา
เพื่อให้เขารู้ว่าฉันนั้นห่วงเขาทุกคืนวัน

แต่นับวัน . . .
เขา ยิ่งทำตัวเหินห่างฉัน  . . .
ฉันยิ่งคิด พิจารณา ว่าทำไม
ยิ่งคิด ยิ่งกลัดกลุ้ม
บอกไม่ถูก ฉันเจ็บ เจ็บเหลือเกินในใจฉัน
ในหัวฉันมีแต่ เธอเต็มไปหมด
ตอนนี้หัวอกฉัน แทบจะแตกแล้วรู้ไหม?
ชอบไม่ชอบ รักไม่รัก ก็ไม่บอกให้หมด
ฉันจะได้ทำใจสักที. . .

ทำไมนะ . . .
รักของฉันต้องเจอคนโกหกอยู่ทุกที
ความจริงใจที่ฉันให้นั้นมันไม่พอหรือ
ถ้าเธอไม่รัก น่าจะบอกฉัน
จะได้ ไม่ทรมานด้วยกันทั้งสองฝ่าย

แต่ถึงอย่างไร. . .
ฉันก็ต้องขอขอบคุณ
ที่เธอให้ความรัก ความจริงใจให้ฉันก่อน
ถือว่าเป็นบทเรียนแห่งชีวิตที่ควรจำ
ความจริงใจที่เขาให้นั้น
อย่าพึ่งคิดว่าจริงใจ
จงหยุดคิด สักนิดก่อน
ก่อนให้รักนั้นตอบ จะได้ไม่ชอกช้ำระกำใจ. . .
เฮ้อ ในที่สุด. . . ฉันก็อกหักอีกจนได้
และก็ได้รับบทเรียนอกหักอีกบทจนได้. . .

การห้ามใจ ไม่ให้รัก

         

          มันมีเหตุผลหลายอย่าง . . .
          ที่เราจำเป็นต้องหักห้ามใจ ไม่ให้รักใครสักคน 

          เหตุผลของคนเรา ย่อมไม่เหมือนกัน 
          บางคนอาจต้องห้ามใจเพราะรู้ตัวว่า . . .มันคงเป็นไปไม่ได้ 
          บางคนอาจต้องห้ามใจ 
          เพราะกลัวใจตัวเอง จะถลำลึกและเจ็บปวดมากไปกว่านี้

 


          บางคนอาจต้องห้ามใจ เพราะมีคนที่รักคนที่เรารักมาก่อน 
          และคนคนนั้นก็คือ  . . .คนที่เรารู้จัก 
          และเราก็ไม่อยากทำร้ายความรู้สึก ของคนคนนั้น 

          บางคนอาจต้องห้ามใจ 
          เพราะเขาอาจไม่ได้คิดและรู้สึกเหมือนกับเรา 
          ทุกข์ทรมานแค่ไหนที่เรารักเขา 
          แต่ต้องพยายามฝืนใจถอยห่างออกมา

  


          เราต้องเงียบ ต้องเฉยชา ต้องเลี่ยง ต้องหลบหน้า
          ต้องทำหน้าตาบึ้งตึงใส่ 
          เพื่อจะย้ำเตือนให้ตัวเอง ไม่ต้องรู้สึกอะไรใดๆ กับเขา
          มันเจ็บแทบบ้าที่ต้องทำร้ายตัวเองด้วยวิธีการนี้

  


          แม้จะดูเป็นวิธีการโง่ๆ 
          แต่หากจำเป็นต้องทำ เพื่อปกป้องตัวเอง 
          เพื่อไม่ให้ใจของตัวเองต้องบาดเจ็บ 
          การถอยห่าง จะช่วยสอนให้เราได้เรียนรู้ว่า  . . .
          ยิ่งเรายึดติด อยากได้ อยากครอบครอง 
          ยิ่งทำให้เราอ่อนแอ และแพ้ภัยตัวเอง

 


          หากไม่ได้เขา มาเป็นคนรักของเรา
          ขอเพียงแค่เขา ได้เข้าใจในเหตุผลข้อนี้ 
          อย่าได้เข้าใจว่า . . .
          เราโกรธหรือเกลียดเขา ถึงต้องแสดงท่าทีเฉยชาใส่

 


          คนเจ็บปวดคนนี้ก็จะได้มีแรงพยุงตัวเอง ให้ลุกขึ้นมาเข้มแข็งได้อีกครั้ง 
          พร้อมที่จะใช้ชีวิต ที่เดินบนทางที่เหมาะที่ควร 
          แม้ว่าการเดินทาง จะมีอุปสรรคมากบ้างน้อยบ้างก็ตามที 

          หลังจากที่เราเข้มแข็งได้แล้ว ห้ามใจไม่ได้รักเขาได้แล้ว 
          ทุกอย่างจะกลับมาเป็นเหมือนเดิม 
          คิดและรู้สึกกับเขา ได้อย่างคนธรรมดาสามัญที่รู้สึกดีต่อกัน 
          ไม่ต้องรู้สึกแบบพิเศษที่แอบแฝง ด้วยความเจ็บปวดอยู่ตลอดเวลา 
          และสามารถอยู่บนโลกใบเดียวกับเขา ได้อย่างจริงใจที่สุด 
          เป็นธรรมชาติมากที่สุด โดยไม่ต้องกดดันอะไร

 


          หวังว่าเขาคงเข้าใจ ในเหตุผลที่เรากระทำลงไป 
          เจ็บนะไม่ใช่ไม่เจ็บ แต่สักพักก็คงจะหายดี 
          แล้วทุกอย่างจะกลับมาเป็นเหมือนเดิม

ดีคับ ทำตัวดี ๆ นะ ฝันดีล่ะ