ปัญหาของคนเราทุกคน
ไม่ว่าหญิงหรือชาย
หาใช่ไม่คิดที่จักศึกษา
แต่เลือกที่จะไม่ยอมศึกษาซึ่งกันและกัน
ถึงแม้มิได้สวยงาม
หากในวาระสุดท้าย ยังคงมี
ความรู้สึกชอบดีอยู่บ้าง
ฉะนั้นยังมีบางสิ่งอันมีค่าแก่การเรียนรู้อยู่บ้าง
ในชอกหลืบบันทึกแห่งจิตใจฉัน
มีหนทางเพียงหนึ่งเดียวเท่านั้น
ที่เราจะสามารถหลีกหนีจาก
ความเป็นตัวตนเดิมๆของตนได้
เพียงแค่มองตรงเข้าไปยัง
ภาพสะท้อนในดวงตาของคนทั้งหลาย
จงจ่ายค่าตอบแทนเรามาด้วยเวลาที่เวลาที่คุณเสียไป
ฉันปรารถนาให้เธอรำลึกไว้ว่า
แม้ความคิดคำนึงของฉันจะไม่สื่อสารออกไปทุกขณะ
แม้ความรู้สึกของฉันจะไม่แสดงออกอยู่ตลอดเวลา
แต่ฉันก็รักเธอ และจะรักเธอตลอดไป
มากเกินกว่าที่เธอจะรับรู้
ฉันจะพยายามจนถึงที่สุด
เพื่อให้เธอรับรู้ว่า
ฉันใส่ใจความเป็นไปของเธอเสมอ
เพราะฉันปรารถนาให้เธอรับรู้ว่า
ทุกยามที่เธอเรียกหาฉัน
เธอจะได้พบฉัน ณ ที่นั้นเสมอ
ฉันรักเธอ
มิใช่เพราะเธอเป็นอย่างที่เธอเป็น
แต่เพราะฉันได้เป็นอย่างที่ฉันเป็น
ยามเมื่ออยู่กับเธอ
10 ปีเหมือนตาย พรากจาก ยากจะหัก ใจให้ลืม เหลื่อแต่สุสาน สุดโศรกรันทดใจ
ยามพบ เหมือนคนแปลกหน้า มีแต่ อ่อนล้า ปอยผมเปลี่ยนสี ยามนี้ใคร่กลับคืนสู่เย้า
เหลียวมองดู อยู่หน้ากระจก ไร้คำพูดคำจา ได้แต่น้ำตาริน คิดถึงปานใจจะขาด
เพียงทิวาแสนสั้น ไร้เงา
โอ้มนุษย์ปุถุชนรนหาทุกข์
นึกว่าสุขด้วยจิตคิดสงสัย
เพราะหลงกามความอยากหากติดใจ
เพลิดเพลินในกามคุณเครื่องหมุนเวียน
หลงเหยื่อล่อพอใจใช้ชีวิต
จึงเป็นศิษย์ตัณหาน่าเคลื่อนเหียน
ทั้งบาปบุญหมุนไปคลายกงเกวียน
ต้องวนเวียนเกิดตายในกงกรรม
(เป็นกลอนที่อยู่ในตำนานถ้ำพระนางอุษาจังหวัดแม่ฮ่องสอนถึงแม้ความรักมักจะจบลงด้วยความทุกข์ความพลัดพรากแต่ความรักก็ทำให้เกิดตำนานที่น่านับถือมากมาย)
ความรักเป็นเรื่องของจิตใจ
แต่จะมีสักกี่คนที่ตัดรักได้อย่างแท้จริง
ปลดปล่อยน้ำตาให้หลั่งไหล
ปลดปล่อยหัวใจที่อ่อนล้า
คำปลอบโยนบางคำไม่มีค่า
เท่ากับน้ำตาที่ห่วงใย
อย่าร้องไห้เลยนะคนดี
ที่ใดไม่มีความเคารพในกันและกันที่นั้นไม่มีความรัก
ฟ้ามีความหมายกับดาวเพียงใด
เธอมีความหมายต่อใจมากกว่านั้น
เธอเป็นเหมือนแรงบันดาลใจต่อกัน
ทั้งชีวิตฉันนั้น มีค่าขึ้นก็เพราะเธอ
เพราะแรงบันดาลใจเลยทำให้เราอยากที่จะต่อสู้
และหวังไว้สักวันว่า จะได้ไปยืนเคียงข้างกับเพื่อนที่ฉันรัก
ธรรมชาติบอกเราว่า...
จงเป็นเช่นไม้ใหญ่
ให้อาศัยแก่ผู้พักพิง
จงเป็นดั่งพรมหญ้านุ่ม
คอยรองรับผู้พลาดล้ม
จงเป็นอย่างสายน้ำ
ดับกระหายผู้ล้าอ่อน
จงเป็นเหมือนสายลม
โบกพัดใจให้คลายร้อน
จงเป็นดั่งธรรมชาติ
คือ....ผู้ "ให้" ตลอดกาล
ถึงแม้จะเรียบง่ายแต่ก็จริงใจ
จงอย่าทรยศความรู้สึกของตนเองและของผู้อื่น
มันไม่ยุติธรรมที่จะพรากใครสักคนหนึ่ง
เพียงเพราะความเข้มแข็ง
และความเพียบพร้อมของเธอผู้นั้น
คุกคามคุณ
คนที่ไม่ใส่ใจในมิตรภาพคือคนที่ล้มเหลวที่สุดในชีวิต
เพราะพวกเราทุกคนต่างก็เป็นคนในครอบครัวเดียวกัน
ครอบครัว Kapook Planet ไง
เป็นครอบครัวที่อบอุ่นนะ
หัวใจของฉันเปรียบดังบ้านของความรัก
เป็นสถานที่พิงพักแด่เพื่อนเท่านั้น
ด้วยเหตุผลนี้จึงมิมีความมุ่งร้าย
ต่อใครที่พักใจกายอยู่ในนั้น
ถ้าคุณรักเพื่อนสักคนหนึ่ง ผู้มีค่าควรแก่การรัก
จงรักเขา จงบอก และและทำให้เข้ารู้ว่าคุณรักเขา
ก่อนที่สนธยาแห่งชีวิตจะเดินทางมา
ทาบทาเหนือหน้าผาก
และรัศมีสุดท้ายจะส่องสาดเพียงเรื่อเรือง
ไยไม่กล่าวถ้อยคำที่ดีๆแก่กัน
หรือจะรอให้ถึงวันที่เขานั้นตายเสียก่อน
จะทำอะไรก็เรียบทำซะนะ
หากแม้ความรักที่คงมั่นของฉันจะพลาดหวังจากเธอ
แล้วฉันก็รู้เหตุผลที่จะเกลียดเธอ
แต่ฉันก็รักเธอ
ขอบคุณในความเป็นเธอ
ที่ช่วยให้ฉันได้ทำความเข้าใจ
กับความสุขบางประการที่ได้ค้นพบในชีวิต
ความรักจะเกิดขึ้นไม่ได้เลย
จนกว่าคุณจะสามารถทนกับความผิดพลาดทั้งหมดของเขาได้
ถ้ารักกันให้อภัยกันนะครับ
ในความฝันของฉัน
เธอมาปรากฏเป็นภาพ
ที่ฉันไม่เคยเห็น
ไม่ว่าจะอยู่ในความจริงหรือในจินตนาการ
ฉันจะวัดแต่ละส่วนของชีวิตฉัน
โดยมีเธอเป็นจุดศูนย์กลางแห่งความรัก
ทุกสิ่งที่เราเขียนและทุกข้อความที่เพื่อนส่งมาเราไม่เคยลบเลยแม้แต่ข้อความเดียวเพราะมันมีค่ากับเรามากมันคือความผูกพันเอาไว้เตื่อนความจำว่าเราจะไม่ลืมเธอเลยเพราะมันเป็นKapook แห่งความทรงจำและเป็นkapookที่เรารัก
ถึงแม้ลมหายใจของฉันจะต้องหยุดลง แต่มีสิ่งหนึ่งที่ไม่เคยหยุดเลย คือหยุดรักเธอ
คุณย่าเคยบอกไว้ คนเรา เมื่อรักผู้อื่นก็จะอ่อนแอลง แต่ว่า มันก็ไม่ใช่สิ่งที่น่าอาย เพราะว่า มันไม่ใช่ความอ่อนแอที่แท้จริง ไงล่ะ คนที่รู้จักความอ่อนแอเท่านั้นแหละ ถึงจะสามารถแข็งแกร่งขึ้นได้จริงๆ
บนเส้นทางชีวิตที่ยาวไกลผ่านมาไม่รู้กี่ร้อยกี่พันชาติตายไม่รู้กี่ครั้งเกิดไม่รู้กี่หน รู้สึกว่าเหงาโดดเดียวดายอ้างว้างเสียเหลือเกิน แต่ยังดีที่ธรรมชาติ ได้มอบความรักที่อบอุ่นของชายหญิงเพื่อชดเชยความรู้สึกนั้นไว้ เพราะฉนั้นเราจะไม่เสียใจเลยที่ได้บอกรักแด่ผู้คนทั้งหลาย
และอยากบอกว่ารักนะ
น่าเสียใจจังที่เราไม่เคยถนอมความรักไว้ได้เลยแม้แต่ครั้งเดียวจริงๆเหมือนกับมีบางสิ่งมาทำให้หัวใจเราชุ่มชื่นในตอนต้นและเหี่ยวแห้งตายไปในตอนปลาย วนไปเวียนมาไม่มีที่สิ้นสุด