กลอนคนเหงา อกหัก รักคุด

วันเวลา...........................ล่วงเลย

คนคุ้นเคย........................ไม่กลับมา

คนที่ใจ...........................เคยใฝ่หา

คนที่ว่า...........................ต้องจากไกล

เนิ่นนาน..........................จนอ่อนล้า

คอยเวลา.........................จนหวั่นไหว

เพื่อยอมรับ.......................กับหัวใจ

ถึงยังไง...........................ก้อไม่มา

คืนฝนพรำ......

คนชอกช้ำกับใจโหยหา

ปรารถนาความรักแท้สักครั้งครา

เอื้อมมือไขว่คว้าไม่รู้ว่าอยู่แห่งใด....

เหน็บหนาว......อ้วนวอนดาวจากใจอ่อนไหว

แผ่นฟ้ากว้าง  น้ำค้างพร่างพราย

เพรียกหาความจริงใจ  ให้ความเดียวดาวได้แผ่วบาง

แมกม่านฝน.....เวียนวกวนปลิดปลิวพริ้วไสว.......

ลมลิ่วฝนแรงคล้ายโบยบินไป

ปรายฝนสะท้านกาย

เยือกถึงใจเลื่อน - เลื่อนลอย

ใกล้รุ่งสาง....ลมฝนล้าจาง  ค่อย - ค่อยถอย

ผ่านผันวันเวลาข้ารอคอย...

เจ็บปวดอีกสักกี่ร้อย  ถึงลบริ้วรอยใจอับปาง....

พิมพ์เอง ก้อเศร้าเอง  งัยก้ออย่าลืมเม้นท์ด้วยน๊า

LOVE   YOU