การสูญเสียบางอย่างในชีวิตไป
ไม่ได้หมายความว่า...
ชีวิตนี้เราจะไม่เหลืออะไรอีกแล้ว ทุกครั้งที่เราเดินทางไปยังที่ต่างๆแล้วได้มองผ่านเข้าไปในชีวิตของผู้คน ณ ที่นั้นๆเคยรู้สึกไหมค่ะว่า การมีชีวิตอยู่ก็คือ ศิลปะ อย่างหนึ่ง ซึ่งไม่จำกัดรูปแบบ ไม่จำกัดเส้นสี และไม่มีท่วงทำนองตายตัว แต่อาจมีแนวทางที่เป็นเสมือนเข็มทิศที่คอยกำหนดให้บ้าง...
อ่านแล้วเศร้าจัง..ไม่รู้ว่าจะหายเหงาหรือเหงามากกว่าเดิมนะ
เคยรู้สึกปะบางครั้งแม้อยู่ใกล้คนที่เราว่ารักยังรู้สึกเหงาข้างในลึกๆ
หรือว่าเราไม่ได้รักเขานะ..!!!
คนเราเกิดมาย่อมมีหวานมัน เข็ม ขม เปียว และในรสชาติหล่านี้อาจมีบางครั่งที่ทำใหเราเจ็บปวดเป็นบางครั่ง และมีความสุขป่นเปือนกันไป คุนรู้ใหมว่าใจ มีพรสวรรณ และพรสวรรณนี้หล่ะย่อมมาจากพรสแวงอันยิ่งใหญ จงประสบแต่ความสำเหร็จนะ คืนนี้นอนหลับฝันดีนะกราฟ คิดถึงนะโอชิมิโซ บาย
คิดถึงเธอรู้บ้างไหมหนอ http://www.youtube.com/watch?v=P5ItNxpwChE
สายโด่งแล้วยังไม่เจอกันเลย