ในวันที่เธอนั้นไม่มีใคร
รับรู้ไว้ว่ายังมีฉัน
คอยห่วงหาอาทรทุกคืนวัน
คอยให้ความสำคัญเสมอมา

เธอเป็นความงดงามของโลกนี้
อ่อนหวานดังกวีแห่งกลีบดอกไม้
ไพเราะดังบทเพลงที่จับใจ
เธอคือความอ่อนโยนที่ซ่อนไว้ในดวงตา
เธอเป็นปีกเสรีของนก
เหมือนสายลมเย็นที่พัดโบกมาจากฟ้า
ชื่นเย็นดังสายน้ำอบอุ่นดังแสงตะวันค่ำจะจากลา
เป็นความฝันที่มีค่าเกินขาดไป
เป็นความคิดถึงยามอ่อนล้า
ทดแทนความเหว่ว้าอันหม่นไหม้
เถอะนะไม่ว่าเธอจะเกิดมาเพื่อเป็นของใคร
เธอก็เป็นหัวใจของฉันแล้ว

แอบชอบเธอเธอเองรู้บ้างไหม
ว่ามีใครสักคนเขาห่วงหา
จิตห่วงหาใจอาวรณ์ทุกเวลา
ตลอดมาคิดถึงเธอไม่เสื่อมคลาย
แอบชอบเธอคนเดียวอยู่ทุกวัน
ถึงแม้ฉันอาจจะพบคนหลากหลาย
แต่จะขอรักเธอจนวันตาย
ถึงชีพวายจะไม่ยอมหยุดรักเธอ

เธอก้อแค่คนในฝัน
ซึ่งฉันไม่อาจสัมผัสได้
รับรู้ความรู้สึกก้อทางใจ
แต่ห่างไกลเหลือเกินห่างไกล
จากตัวตนของคนไกลจริงๆ