หวานว่าผมทรงเก่าน่ารักกว่านี้นะแต่ทรงนี้ก้อดูดีไปอีกแบบอ่ะ

หวัดดีกวาง ปีใหม่ปีนี้เอ้ไม่ได้ไปไหนเลยอยู่แต่โต๊ะสนุ๊ก กับเพื่อนๆวันๆก็เล่นผีไพ่ทั้งวัน

ดีนะที่ไม่เสีย..กวางล่ะไปไหนมาบ้างเอ่ย..คิดถึงนะ

   แค่คนที่ไม่ได้รัก.................ทำไมเราต้องคิดถึง

          แค่คนที่ไม่ได้รัก.................ทำไมเราต้องห่วงหา

          แค่คนที่ไม่ได้รัก.................ทำไมเราต้องเสียน้ำตา

          แค่คนที่ไม่ได้รัก................ทำไมเราต้องใส่ใจ

          แค่คนที่ไม่ได้รัก.................ทำไมเราต้องฝันถึง

          แค่คนที่ไม่ได้รัก.................ทำไมเราต้องเสียใจ

          แค่คนที่ไม่ได้รัก.................ทำไมเราต้องเปลี่ยนแปลงตัวเอง

          แค่คนที่ไม่ได้รัก.................ทำไมเราต้องคิดตลอดเวลา

          แค่คนที่ไม่ได้รัก.................ทำไม...ทำไม

          หรือแค่คนที่เราไม่รัก.............เรากำลังรัก...

          ........ตกลงมันคือรักจริงๆ........แต่ทำไมมันเจ็บจัง...

กลับมาแล้วค่ะไปเลือกตั้งมาคิดถึงคิดถึง

เธอ … ก้าวสู่โลกใบใหม่ๆ
และมีความสุขมากมาย กับโลกใบนั้น
จะรู้บ้างไหม … ว่าคนเก่า ๆ ยังเจ็บอยู่หลายร้อยพัน
แม้วันเวลาผ่านไปนานแล้วนั้น
ฉัน … ก็ยังรักเธอ ตราบเท่าทุกวันเหมือนเดิม

มาแล้วหรอไปไหนมาจ๊ะดูแลตัวเองดีดีนะจ๊ะ

สิ่งดีๆกับความทรงจำ

มีดินสอที่ที่เขียนอย่างไรไม่มีวันหมดอยู่แท่งหนึ่งกับยางลบที่ลบอย่างไรไม่มีวันหมด

อยู่ก้อนหนึ่ง ดินสอแท่งนั้นเป็นเพื่อนกับยางลบแท่งนั้น ทั้งคู่ไปไหนมาไหนด้วยกันทำ

อะไรด้วยกัน หน้าที่ของดินสอก็คือเขียน มันจึงเขียนทุกอย่าง ทุกที่อยู่เสมอ ตลอด

เวลาที่อยู่กับยางลบหน้าที่ของยางลบก็คือลบ มันจึงลบทุกอย่างที่ดินสอเขียนทุกที่ทุก

เวลา เวลาผ่านไปนานหลายปี ทุกอย่างก็ดำเนินเหมือนเดิมเรื่อยมา จนกระทั่งดินสอเอ่ย

กับยางลบว่า "เรากับนายคงอยู่ด้วยกันไม่ได้แล้ว" ยางลบจึงถามว่า "ทำไมล่ะ" ดินสอ

จึงตอบกลับไปว่า "ก็เราเขียน นายลบ แล้วมันก็ไม่เหลืออะไรเลย" ยางลบจึงเถียงว่า

 "เราทำตามหน้าที่ เราไม่ผิด" ทั้งคู่จึงแยกทางกัน

ดินสอพอแยกทางกับยางลบมันก็ดีใจที่สามารถเขียนอะไรก็ได้ตามใจมัน

แต่เวลาผ่านไป มันเริ่มเขียนผิด ข้อความสวยๆที่มันเคยเขียนก็ได้สกปรกมีแต่รอยขีด

เต็มไปหมด มันคิดถึงยางลบจับใจ ฝ่ายยางลบพอแยกทางกับดินสอมันก็ดีใจ ที่ตัวมัน

ไม่ต้องเปื้อนอีกต่อไป พอเวลาผ่านไป มันเริ่มมีชีวิตอย่างไร้ค่า เพราะไม่มีอะไรให้ลบ

มันคิดถึงดินสอจับใจ ทั้งคู่กลับมาอยู่ด้วยกันใหม่ คราวนี้ดินสอเขียนน้อยลง เขียนแต่

สิ่งที่ดีๆส่วนยางลบก็ลบที่ดินสอเขียนผิดเท่านั้น

เปรียบเหมือนการเขียนของดินสอเป็นความทรงจำ ดินสอจะจดจำทุกเรื่องที่ดีและไม่ดี

แต่ยางลบเปรียบเสมือนการลืมเลือน ยางลบเลือกที่จะไม่จดจำอะไรไว้เลย เมื่อทั้งสอง

สิ่งแยกกันอยู่จึงเกิดความไม่สมดุล

การดำเนินชีวิตของเราก็เหมือนดินสอกับยางลบ เก็บเรื่องดีๆที่ผ่านมาเป็นความทรงจำที่

สวยงาม และรู้จักให้อภัยในสิ่งที่ผิดพลาด เราจะมีชีวิตอยู่ด้วยความสุข ไม่มีใครรู้

หลอกว่าเมือไหร่ เวลาไหน ที่คุณหรือฉันอาจจะมีความรู้สึกนึกชอบใครขึ้นมาอีกสักคน

ไม่มีใครรู้ว่าพรุ่งนี้จะมีใครเดินผ่านเข้ามาในชีวิตอีกไหม บางทีความรักและเรื่องราว

ต่างๆ ที่เคยได้เจอ มันอาจจะเป็นช่วงเวลาที่ดีที่สุดในความทรงจำของเรา

หลายคนยังมุ่งสู่อนาตคที่ยังมาไม่ถึง แต่คนบางคนกลับมีชีวิตอยู่เพื่อความหลังและ

ความหวังว่าวันพรุ่งนี้จะดีเหมือนเช่นวันวาน ไม่ว่าวันนี้ความรักจะลงเอยยังไงก็ขอให้เรา

เก็บเอาความทรงจำของความรักพาเราก้าวผ่านข้ามคืนวันเถอะค่ะ

เรามีความทรงจำเราจึงมีความหลังให้ระลึงถึง และบางครั้งการคิดถึงเรื่องเก่าๆ ก็ทำให้

เรามีแรงเหลือพอที่จะทำชีวิตในวันนี้ให้ดีขึ้น แม้ว่าความจริงในปัจจุบันจะไม่มีอะไรใกล้

เคียงกับสิ่งที่เราเคยฝันไว้เลยก็ตาม...

..โอ้เอ้..

 เ ปงเพื่อนด้วยดั้ยมิ

หวัดดีตอนสายๆค่ะ..กินข้าวด้วยนะค่ะ

...โอ้เอ้...

โชคดีคือผู้ชายได้เป็นคนรักคนแรกของผู้หญิง
ที่โชคดีกว่านั้นคือผู้หญิงได้เป็นคนรักคนสุดท้ายของผู้ชาย

ขอโทษนะคะที่ตอบช้าเน็ตที่ห้องเล่นไม่ได้อะค่ะมาเที่ยวงานไหมรึเปล่าค่ะจาเปงไกด์เองคะมาเทียวกานนะ 

ความรู้สึก . . . ของคนที่หมดใจ
จะพูดยังไง . . . ก็ช้ำทั้งนั้น
แม้พูดว่า . . . ยังรักยังผูกพัน
แต่สุดท้าย . . . ก็ทิ้งกันจากไป

สบายดีไหมเหมือนกานนะดูแลตัวเองดีดีนะคะ จุฟจุฟ