เผลอไปเพราะใจอ่อนแอ

เวลาที่คนรักทำผิด

ไม่ว่าจะเป็นการนอกกายหรือนอกใจ

ถ้าเป็นเมื่อก่อนฉันคงทนไม่ได้

หากคนรักหักหลัง  แค่คิดก็ผิดเกินให้อภัย

เป็นเพราะตอนนั้นฉันลืมไป...

คิดว่าคนรักคือ...ผุ้วิเศษ...ที่ไม่มีสิทธิ์ทำผิด

ทั้ง ๆ ที่เขาก็แค่คนคนหนึ่ง

ที่มีทั้งหนักแน่น  มีหวั่นไหว...

และวันที่หัวใจอ่อนแอใครก็ทำผิดได้ทั้งนั้น

ไม่เว้นแม้กระทั่งตัวเราเอง...

วันนี้ฉันเข้าใจแล้ว...

ว่าอาการเผลอใจไปพักพิงคนอื่นที่เข้ามา...

ในเวลาที่เราต้องการที่พึ่ง มันคือธรรมชาติของมนุษย์

ในวันที่ฉันเผลอคิดไปว่า

อาจมีใครบางคนที่ดีกว่าเธอ

และฉันมีสิทธิ์เลือกสิ่งที่ดีทีสุดให้แก่ตัวเอง...

เมื่อเขาคนนั้นได้เดินเข้ามา

ยื่นความรักความรุ้สึกดีๆมาให้

ทำให้ฉันเกือบขอหัวใจคืนจากเธอ...

แต่คงเป็นเพราะฉันยังโชคดีอยู่บ้าง

ที่รุ้ทันหัวใจตัวเอง...

และที่สำคัญ...

การเผลอในครั้งนี้

ได้ให้บทเรียนที่ยิ่งใหญ่

ว่าครั้งหนึ่งฉันเกือบทำผิด

กับชีวิตตัวเอง...