อนิจจาโลกา ณ ครานี้
ช่างเหลือที่ทรหวนปั่นป่วนคลั่ง
ทรมาพยาบาทอาฆาตชัง
กระทบกระทั่งขัดแย้งระแวงใจ
ช่างทารุณกรุ่นเกรึงด้วยขึ้งโกรธ
ไม่สิ้นสุดหฤโหดหรือไฉน
วิถีทางโลกาน่าเศร้าใจ
ด้วยบ่วงใยโกงคดกบฎกัน
ณ ที่ใดดวงใจมิไหวหวั่น
ไม่พรึงพรั่นหวั่นระแวงแหนงฉงาย
ณ ที่ใดอยู่ได้ด้วยเกียรติพราย
มิต้องค้อมเศียรถวายผู้ใดเลย
เปรียบจอกแหนคล้ายดัง หมู่มวลมิตร
ที่เกาะติดหนึบแน่น มิหนีหาย
แม้เฟี้ยงหินลงน้ำ แหนกระจาย
เดี๋ยวก็กลับมารวมใหม่หนึบฝ่าเดิม..
กร๊ากกกก...กลอนบ้าอะไรฟะเนี่ย..
ปล. บ้านนี้คนปกติมิควรย่างกราย
เพราะมีโจรบ้าอาศัยอยู่..ยู๊ฮู..ยู๊ฮู
|