สิ่งที่เคยคิดว่าไช่ไนวันก่อนกลับกลายเป็นอากาศ..
ทุกมโนภาพ..
ทุกความรู้สึก...เป็นตัวแทนของคำว่าว่างปล่าว
คิดถึงภาพเวลาเดิมๆช่วงเดิมๆของชีวิตร
แต่คนเราถ้ามัวแต่นั่งคิดเดินเห่าดีแต่พูด..
สิ่งที่ฝันก็คงเป็นได้แค่เพียงความว่างเปล่า
เวลาเดินไปเรื่อยๆ
...ตอนนี้ตัวฉันทำอะไรอยู่...
ไขว่คว้าสิ่งที่เคยโหยหา
เดินตามความฝันที่วาดไว้ซะสวยหรู
ตอนนี้หวังได้แค่เพียง..
ขอไห้พรุ้งนี้ฉันยังหายใจ..ขอไห้ฉันมีกำลังต่อสู้
ขอไห้ฉันเดินต่อไปข้างหน้าอย่างมั่นคง
ขอไห้เวลาที่ผ่านไปอย่างช้าๆได้นำพาฉันไปสู่วันข้างหน้า
ที่มีความฝันของฉันรออยู่
แต่วันนี้..พรุ้งนี้มะรืนนี้..ฉันจะพยายาม
ทำสิ่งที่ฉันทำอยู่ไห้ดีที่สุด
แม้จะมีคนเหยียบย่ำเดินผ่านข้ามหัวฉันไป
ฉันจะไม่สนใจเพราะอนาคตฉันต้องมีฉัน
ต้องมีร้านหนังสือ....ความฝันที่ดูด้อยค่าไนสายตาคนอื่น
ไกลเหลือเกิน..หนาวเหงา..อ้างว้าง.
ไม่มีไครแล้วที่อยู่รอบตัวฉันแล้วจะเข้ามาโอบกอดอย่างจริงใจ
มีเพียงแต่อากาศฝุ่นระออง
และความฝันของตัวฉันเอง..
.....ไกลเหลือเกิน......
(spam)
|