เค้าเข้าแทบไม่ถูกเลยจิพี่จ๋า ไม่ได้เข้านาน

สวัสดีวันร้อนๆอีกวันค่ะ

Merry X’ mas & Happy new Yearค่ะ

แวะมาแล้วค่ะ พี่จ๋า

สวัสดีวันหยุดค่ะ ไปเตะบอลแล้วนิพี่จ๋า

.............................

หนาวเหงากับลมฟ้า

ต้องห่มผ้าอย่ารอรี

เหงาหนาวของทางนี้

เพราะส่งใจไปหาคุณ

ทุกเช้าก็เป็นห่วง

บางวันพ่วงความว้าวุ่น

เติมอาวรณ์อบอุ่น

ฝากคนคุ้นที่ปลายทาง

ณ ปลายฟ้าอีกฟาก

คงลำบากคอยเคว้งคว้าง

ฟ้าทางนี้ยังว่าง

แต่ก็ทิ้งใจใกล้เธอ

ละเมอบ้างบางครั้ง

ยามฝนหลั่งอยู่เสมอ

ยามลมมาก็เพ้อ

ด้วยห่วงเธอใช่ห่วงใคร

อย่าโกรธที่ห่างกัน

ความสัมพันธ์ไม่หวั่นไหว

จะวันนี้วันไหน

เราก็ใกล้ใจเคียงกัน

อย่ากลัวหนทางห่าง

ระหว่างใจที่รำพัน

คือห่วงที่จัดสรรค์

มาส่งกันทุกวันคืน

หนาวนี้คงคิดถึง

เพราะรำพึงทั้งหลับตื่น

แต่เหงาไร้ขมขื่น

เพราะหน้าเธอเคียงข้างใจ

คนดีที่ปลายฟ้า

ตะวันมาอย่าไถล

รีบลุกอย่างสดใส

เพื่อดูฟ้าคู่ตะวัน

.......ยามี่จัง///...

นานๆว่างมาที....แต่ก็ยังคิดถึงเสมอค่ะ

ไปเป๋งทั้งที น่าจะขอข้าวพี่พลกิงด้วยนาพี่จ๋า ต้องร้องเรียนจิแถมข้าวแถมน้ำ...แบบว่าบ้านไกลนั่งรถมาจิ ฮาๆๆๆ

............................

อ้อนสายลมอย่าเฉยกับรอยโหย
โชยพัดไปอย่าหยุดกับความช้ำ
ให้จมลงทะเลหายกับน้ำ
อย่าเดินย่ำชอกช้ำย้ำรดใจ

วาดจันทร์แล้วเติมยิ้มให้ไปด้วย
ไปช่วยแก้รอยโศกปลดคำไข
ให้แสงนวลของจันทร์สาดส่องไกล
พร้อมกับพาใจคิดถึงร่วมทาง

โกยทรายอุ่นแต่งเติมเป็นบ้านพัก
คล้ายตำหนักกักขังที่แสนกว้าง
กวาดเดียวดายไปรวมที่เวิ้งว้าง
ให้พบกันดังวางสองมิตรเกลอ

จากหนึ่งตัวเดียวดายก็กลายเปลี่ยน
เวียนเป็นสองเดียวดายใกล้เสมอ
คอยประคองออดอ้อนหวังเจอะเจอ
แล้วรอยเพ้อก็คลายหายวังเวง

.........ยามี่จัง///...

ฝันดีค่ะพี่จ๋า

.............................

อยากให้ฟ้าเป็นผ้าห่ม

อยากให้ลมเป็นเหมือนเพื่อน

คอยเคียงเธอเหมือนดวงเดือน

ทั้งคอยเตือนเธออย่าลืมกัน

วันไหนเธอนอนเหงา

จะมาเล่าเรื่องขบขัน

วันไหนเธอเศร้ารำพัน

จะส่งจันทร์ไปปลอบคลาย

วันไหนไร้จันทร์ฉาย

อย่าวุ่นวายห่วงแสงฉาย

จะส่งดาวพร่างแพรวพราย

มาล้อมใกล้หายกังวล

หลับนะคนของฝัน

ยังมีกันคอยห่วงทุกหน

คืนนี้แม้ไร้ดาวให้ยล

ยังมีมนต์บทฝันดี

......ยามี่จัง///...

วันหยุดฝนก็ตก.....น่านอนทั้งวันเลยจิพี่จ๋า อุ๊กๆๆๆ

..............................

ฝากอาทรลอยไปใกล้ในลานฝัน
สู่ลานจินต์คนสำคัญที่ใฝ่หา
เติมความหมายขอเรานั้นมีเวลา
จะแต้มฟ้าให้สวยพราวมอบให้กัน

ห่อความหวังฝากลมพลิ้วย้ำอีกหน
ใจเฝ้าวนพร่ำคอยเตือนอย่าแปรผัน
แม้ฟ้ามืดไร้แสงดาวสีพราวพัน
ยังยืนมั่นท่ามความมืดไม่ร้างลา

สายฝนโปรยกระทบผิวใจเริ่มเหงา
แต่ยังเฝ้าคล้ายปลอบตนอย่ากลัวผา
ทั้งที่ใจลอยละลิ่วร่วงทันตา
สู่เหวลึกในความล้าของตน

มองม่านหมอกผ่านน้ำตาสีใส
ในห้วงเฉาที่รุมเร้าพาสับสน
ทุกย่างก้าวที่ออกเดินจำกลั้นทน
ทุกข์ปะปนกรายกร่ำย่ำเปล่าดาย

ท่ามความกลัวแสงหนึ่งก็สาดฉาย
คือจันทราที่เคลื่อนย้ายไร้เมฆผาย
ใจอุ่นอิ่มด้วยรอยยิ้มซ่านทั่วกาย
ราวกับคล้ายเขาปลอบใจรับรู้ทัน

.............ยามี่จัง///...

ฝันดีค่ะพี่จ๋า  ไปเป๋งที่นอกโลกอีกจิ

ในลานจินต์บนความฝัน

ทอสัมพันธ์ให้ใจหวน

เสียงคิดถึงยามลมครวญ

พาใจป่วนคิดโผบิน

แสงดาวพรายที่มองเห็น

ยังซ่อนเร้นไม่จบสิ้น

กับอาทรที่เกาะกิน

และใจถวิลว่าห่วงใย

ฝากความนัยผ่านเวหา

โปรดรู้ว่าในคำไข

ที่ผ่านพัดตามลมไป

คือหัวใจเปี่ยมคิดถึง

.........ยามี่จัง///...

มาตามหาเพื่อนไปเข้าสมาคมคนหน้าตาดีแห่งประเทศไทยค่ะ คิคิ

สวัสดีบ่ายวันอาทิตย์นะคะ  ...ยังอุ๊กอยู่ใช่มะพี่จ๋า                    9/09/07

.............................

แสนเสียดาย........รอยคิดถึง........ที่เคยฝัน
เกินรำพัน........กับขื่นขม........ยามสาดฉาย
จำต้องนั่ง........มองแสงร้าย........ที่กรายกาย
ด้วยลบลาย........สายร่มสุข........ที่อำนวย

เคยผยอง........จะมุ่งมั่น........ปีนเขาสูง
เหมือนดังยูง........เฝ้ารำแพน........ในหางสวย
หารู้ไม่........เราคือกบ........ในกะลากรวย
จึ่งมอดม้วย........ยามดับสิ้น........ไร้หนทาง

เฝ้าโง่เขลา........ทิ่มแทงตน........ก่อความผิด
จึงหมดสิทธิ์.......เคียงคลอใกล้........ถูกขัดขวาง
ด้วยลำพอง........หลงในเงา........ที่เคยวาง
รอยเคว้งคว้าง........จึงสาดทั่ว........เกาะกินใจ

บนป่าฝัน........ในลานจินต์........ที่แหนหวง
ถูกเขาทวง........กับสิทธิ์ห่วง........ของคำไข
กับความนัย........ของความหมาย........ที่รำไร
ก็ขาดหาย........สลายไป........ตามสายลม

ใจเวิ้งว้าง........น้ำตาไหล........สะอื้นเศร้า
ตะวันโรย........ร่วงอับเฉา.......ราวถูกถม
รอยเงามืด........ที่ปะปน.........มองกลืนกลม
เหมือนรอยตรม........เฝ้าคุกคาม........ผลาญฤดี


..................ยามี่จัง///...

ฝันดีค่ะพี่จ๋า

...............

ที่ว่างเว้นหว่างใจซ่อนใครคนหนึ่ง
บ่วงความหวังรัดตรึงจนทุรนทุราย
ยามเขาเหินห่างหายลับมลาย
ใจแทบสลายภินท์พังสูญวิญญาณ์

ผสมผสานอารมณ์ชื่นขึ้นอีกครั้ง
เพื่อหยุดยั้งรอยโศกที่เหว่ว้า
ท่ามกลางฟ้าที่หมองหม่นสุดสายตา
เพียงเพื่อว่าจะยืนมั่นรอ..อีกหน

รักเร้นลับซ่อนสนิทชิดในฝัน
ต้องผกผันเลือนรางคล้ายเม็ดฝน
ในคืนมืดไร้แสงดาวมาเยี่ยมยล
ยอมจำทนยืนนิ่งเงียบกับเงาเหงา

ลมคุ้นเคยผ่านพัดพลิ้วพาหนาวเหน็บ
ใจร้าวเจ็บอ้อนออดหาความว่างเปล่า
ลมหายใจที่อ่อนล้าด้วยขาดเขลา
พรมจิตเราให้หลงหลอนเพ้อละเมอ

ฝันดีค่ะพี่จ๋า ไม่ค่อยว่างมาทักนะคะ

สวัสดีค่ะ พี่จ๋า โดนเป๋งมะ

วันนี้หวยออกกกกก

รับ-ไม่รับบบบ

 ฮ่าๆๆๆ มานก้อใหญ่ๆๆๆเหมียลกัลจิพี่จ๋า เห็งยังนิ

วันศุกร์อีกหนแล้วนะคะ

จาได้หยุดพักกันอีกแล้ว..ไชโยๆๆ

............

ลมพริ้วผ่าน...ใจโหยหา

ที่ฟากฟ้า...ไกลสุดแดน

ยังห่วงใย...นับหมื่นแสน

กับอ้อมแขน...ที่อบอุ่น

คิดถึงมาก..ใจรอนรอน

อยากออดอ้อน...ด้วยว้าวุ่น

ให้โลกนั้น...เคลื่อนราวหมุน

เพื่อคนคุ้น...ได้เจอพลัน

ความอาทร...ที่เคยลิ้ม

ยังคงพิมพ์...แนบในฝัน

จะกี่ปี...กี่พันวัน

ในใจนั้น...ไม่เคยขาดคุณ

ทักทายๆ

จริงแล้วสมัครเหมือนกัน

แต่ว่ายังไม่มีเวลาทำเลย

ว่างๆส่งมาให้ดูอีกนคะ

ฝันดีค่ะพี่จ่า กิงพรุ่งนี้จิ พี่จ๋าจองล่วงหน้าจิ

ของพี่จ๋าก้อสวยๆจิ

ฝันดีค่ะ

.................

ยังคงเหงา..เหมือนวันคืน..ที่ผ่านมา
ร้างรอนรา..อยู่เดียวดาย..อย่างเงียบเงียบ
ยังมองฟ้า..ดูน้ำไหล..ด้วยใจเย็นเฉียบ
ทั้งพร้อมเพียบ..ด้วยเคว้งคว้าง..ว่างเปล่าเปลี่ยว

ยังรอนะ..รอฟ้าใส..และเสียงคุ้น
รออบอุ่น..จากดวงตา..คนประเปรียว
รอรอยยิ้ม..ยามเดินเคียง..แขนเกาะเกี่ยว
ใจท่องเที่ยว..แสนวุ่นวาย..ในโลกฝัน

ฟากฟ้านี้..แสงพร่าง..ลอยลับหาย
ไร้พราวพราย..ลอยเลื่อน..ใจหวาดหวั่น
ทั่วนภา..คราเมฆคล้ำ..ล้ำเกยจันทร์
ให้สัมพันธ์..ในดวงจิต..มืดหมองหม่น

สายคิดถึง..เชื่อมยาว..ไกลสุดฟ้า
ทิ้งลงมา..ตรงห้องนอน..ใครบางคน
อยากให้เขา..เก็บเคียงหมอน..สักหน
เพื่อใจที่..ร้อนรนดวงนี้..ดีใจ