ดีนะเรามีกลอนมาฝาก  ดอกไม้ จากปลายฟ้า ร่วงลงมา สู่พื้นดิน สายฝน หล่นร่วงริน หยดลงดิน ถิ่นกันดาน สายลม โบกพัดเป่า ให้ความเศ้รา หายโสกสรรค์ ความทุกข์ หยุดลงพรัน ความสุขนั้น ก็เกิดมี เมื่อดอก ไม้แย้มบาน สอดประสาน สายฝนริน น้ำตา ข้าแผ่นดิน ก็หมดสิ้น เหือดแห้งไป

                                         ( ดอกดิน)

ยูฮู้ ทำอารายอยู่จ๊ะ แวะมามาทักทายเล่นๆ บ่ายๆแบบนี้ง่วงนอนจังเลย

หวาดดีจ้าไม่ได้เข้ามาเม้นให้ตั้งนานยังจำกันได้ปะ

หวัดดีค่ะแวะมาทักทาย

ดีนะ บายดีมัย ใก้ลสอบแล้วปวดหัวจัง

หวาดดีจ้า

บายดีอะป่าวเอ่ย

ทำอ่รันอยู่จ๊ะ

หวาดดีทำอารายอยู่คิดถึงจางงงงงงงงงงงง

ค่ะ

งานยุ่งหรอจ๊ะ

อย่าทำงานจนลืมดูแลตัวเองนะจ๊ะ

เป็นห่วงอะ

hi..เราเป็นเพื่อนกันนะค่ะ