บางทีคนเราก็อ้างวาง

มองไม่เห็นสักทาง

ที่จะพอจะพบไออุ่นรัก

ได้แต่พร่ำเพ้อ

กอดความเหงาตลอดกาล

อยากรู้จังคนที่จะมาคลายเคว้งคว้าง

..เขาชื่ออะไร...

เมื่อไฟรักของเขาที่มียังท่วมอก

ละครรักแท้ที่สร้างกันมาคงไม่มีความหมาย

คำว่ารัก ที่เกินกว่ารักคงมอดมลาย

สัจอธิษฐานไม่มีความหมาย

เมื่อสวรรค์ไม่มีตา

เธอคือคนที่ฟ้าจงใจกำหนดไว้
ขีดชีวิตให้เธอกับฉันรักกันแล้วพรากจาก
ใจกำลังเรียนรู้เพิ่งเริ่มจะเรียนรัก
สิ่งที่ฝันก็พลันสลายภายในพริบตา*ขาดเธอ เหมือนใจจะขาดหาย
เจ็บปวดใจไม่อยากทนรับรู้ความจริง เธอจากไปแล้ว

**ชีวิตที่เหลือ อ้างว้างทรมาน
และไม่อาจรู้จะอยู่ได้อย่างไร
ก็เพราะชีวิตฉันนั้นมีเพียงเธอ..เป็นดังลมหายใจ

วันเวลาที่เหลือใช้ไปกับความเหงา
ก็ไม่รู้จะทนปวดร้าวได้นานซักเท่าไหร่
ไกลกันคนละฟ้าตัวเธอได้ยินไหม
ใจมันเพ้อครวญครางว่ารักได้ยินไหมเธอ 

บ่อยที่ในหัวใจ เหมือนได้ยินเสียงเธอ
และบ่อยที่นอนละเมอ
ยังเผลอเรียกเธออย่างเดิมซ้ำซ้ำ

แต่ก็รู้ว่าเธอนั้นไปไกลสุดฟ้า
และก็รู้ว่าเธอไม่มีวันคืน ย้อนมา
อยากจะทำตัวทำหัวใจ
ให้แข็งแรงเหมือนดังเดิม อีกครั้ง

จะต้องเป็นอย่างนี้...นานเท่าไร่
โอกาสที่มันจะหาย...มองไม่เห็นทาง
ติดอยู่ในวังวนที่ไร้ทางออก
เพราะว่ารักคำเดียว

แต่ก็รู้ว่าเธอนั้นไปไกลสุดฟ้า
และก็รู้ว่าเธอไม่มีวันคืน ย้อนมา
อยากจะทำตัวทำหัวใจ
ให้แข็งแรงเหมือนดังเดิม อีกครั้ง

จะต้องเป็นอย่างนี้...นานเท่าไร่
โอกาสที่มันจะหาย...มองไม่เห็นทาง
ติดอยู่ในวังวนที่ไร้ทางออก
เพราะว่ารักคำเดียว