คนดื้อดึงค่ะ
jannyzana
...รอบตัวของฉัน มีคนมากมาย... วกวนรอบกาย จนนับไม่ไหว แต่ทำไม ในทางเดินของหัวใจ จึงยังไม่มีใคร มามอง...
...เราไม่หล่อ.…งั้นเหรอ?... ถึงไม่มีเธอคนไหน มาจับจอง ไม่มีคนอยากเป็นเจ้าของ หรือเมียงมอง และหยิบยื่นความรู้สึกที่ดีดีให้กัน
เนื้อคู่ที่แท้จริง ของฉันจะมีไหม ถ้ามีแล้วเขาอยู่ไหนกันหนอ ...ฉันได้แต่ตั้งหน้าตั้งตารอ... เมื่อไหร่กันหนอ...ที่เขากับฉันจะเจอกันสักที เฮ้อ…รอ รอ รอ คนที่จริงใจ แต่ทำไมไม่มีสักทีหนอ?
ดีจร้า นายสายลมมาแว้ววววววว
มารับความคิสถุงอ่ะนะ
ดีตอนบ่ายนะครับแวะเข้ามาทักทายว่างๆเข้ามาทักทายกันบ้างนะครับ
หวัดดีครับ
เจอแล้วไช่เลย
ผมขอเป็นเพื่อนด้วยคนดิ
I would line to your friend.or not?
อยากรู้จักซะมากมายเลยนะขอครับ ชื่อโอ๊ตนะขอรับ
ยอมรับในมืออาชีพ ตลอดกาล ขอ คารา วะ
หนาวจัง หนาวใจ หายใจ เป็นเธอ
สบายดีป่าว แววะมาคุยกันบ้างนะ
ยกให้เลยหมดใจ
ไม่เคยมีความแน่นอนในความรัก" คำพูดนี้ยังคงเป็นคำพูดอมตะเสมอตราบใดที่โลกยังหมุนให้ชีวิตของคนเราไปพบเจอเรื่องราวต่างๆ มากมายอยู่ทุกวันความเปลี่ยนแปลงก็กลายเป็นเรื่องธรรมดา..ยิ่งอ่อนไหวยิ่งเปลี่ยนง่ายธรรมชาติมอบไว้..ให้ทุกสิ่งทุกอย่างในโลกได้พบเจอโดยเฉพาะมนุษย์ที่เราเชื่อกันว่า..เป็นสัตว์ที่ไวต่อความรู้สึกมากที่สุดทุกนาทีที่โลกหมุนไปกระทบกับอะไรก็ตามมนุษย์จึงง่ายที่จะรู้สึกและสัมผัสได้เช่นนั้นแล้ว..มนุษย์จึงง่ายที่จะเปลี่ยนแปลงอย่างที่สุดเช่นกัน ในความเป็นคนรักที่เคยรักใคร่กันมานานวันคืนที่ได้เรียนรู้นิสัยใจคอกันมานั้นย่อมทำให้รู้จักกันอย่างลึกซึ้ง รู้จักนิสัยใจคอของกันและกันเป็นอย่างดีหรือแม้แต่เป็นเรื่องเล็กน้อยที่เป็นสิ่งเข้าใจยากแต่ก็สามารถรู้สึกและเข้าใจได้ด้วย Sense ของการเป็นคนใกล้ชิดทุกอย่างย่อมสื่อถึงกันได้จึงเป็นเรื่องยากที่ใครสักคนจะปกปิดความรู้สึกหรือเก็บงำอะไรบางอย่างให้อยู่ในใจเพียงอย่างเดียว เมื่อฝ่ายใดฝ่ายหนึ่งเปลี่ยนไปอีกฝ่ายจึงสามารถรู้ได้ สัมผัสได้ก่อนใครอาจไม่ต้องมีใครบอก ไม่ต้องมองเห็นด้วยตาเปล่าแต่ความเปลี่ยนแปลงเหล่านี้ทุกๆ คนจะสามารถรับรู้ได้ด้วยใจ สัมผัสได้ด้วยความรู้สึกบางครั้งคำตอบหรือข้อสรุปว่าความรักไม่เหมือนเดิมแล้วก็ไม่ต้องรอคำยืนยันจากใครเพราะ Sense ของความรักจะช่วยเราหาคำตอบขึ้นอยู่กับว่าเราจะยอบรับได้มากน้อยแค่ไหน... ถึงเวลาที่ต้องเลิกหรือยัง...เป็นคำถามที่ตอบยาก..แต่..เราจำเป็นต้องสละเวลาสักหน่อยเพื่อมาคิดคร่ำครวญหาคำตอบเพราะไม่ใช่เรื่องที่เราจะตอบได้ง่ายๆ เลย เมื่อเราคบกับใครสักคนคืนวันที่ผ่านมาล้วนเต็มไปด้วยความผูกพันกันจนแทบจะกลายเป็นส่วนหนึ่งของชีวิตกันไปแล้วเหมือนเส้นขนานสองเส้นที่ลากยาวคู่กันเคียงข้างกันไปเรื่อยๆ ต่างคนต่างเติมเต็มกันและกันแต่ต้องอยู่คู่กันทั้งสองจึงจะเรียกว่าเส้นขนานได้แต่ถ้ามีเส้นใดเส้นหนึ่งเฉไปออกนอกลู่นอกทางก็ไม่อาจเรียกว่า..เป็นเส้นขนานอีกต่อไปได้แล้วล่ะ!! บ่อยแค่ไหน...ที่เส้นตรงอีกเส้นที่เคยทอดยาวอยู่ข้างๆ เราได้เฉไปมาและโค้งห่างออกจากเราปล่อยให้เราทอดยาว เ พี ย ง ลำ พั งและกลายเป็นเพียง "เส้นตรง" ที่ โ ด ด เ ดี่ ย ว ความโดดเดี่ยวของการถูกทอดทิ้งนั้นเ จ็ บ ป ว ด กว่าความโดดเดี่ยวของการไม่มีใครหลายๆ ครั้งที่เราจะต้องพบกับสายตาที่ว่างเปล่ากับความสัมพันธ์ที่เปลี่ยนไปในรูปแบบที่เห็นเราเป็นภาระของความรู้สึกที่เขาต้องรับผิดชอบคบกันไปทุกวันก็ต้องคอยรับรู้ถึงความเปลี่ยนแปลงและคำโกหกคำแก้ตัว สารพัดเหตุผลที่จะถูกนำมาอ้างแม้บางครั้งที่เรารู้ทั้งรู้ว่าไม่จริงแต่เมื่อไม่มีหลักฐานก็ทำอะไรไม่ได้ ต้องแกล้งนิ่งเฉยแกล้งทำเป็นเชื่อ ทั้งๆ ที่ในใจสุดจะกล้ำกลืนมีอะไรที่ทำได้มากไปกว่านี้อีกล่ะแล้ว..ศักดิ์ศรีล่ะ..ศักดิ์ศรีของเราอยู่ตรงไหนกัน บางครั้ง...คนที่ไม่รักเราแล้วก็ไม่มีทางที่จะบอกความจริงกับเราหรอกเขาไม่มีทางจะ ย อ ม รั บและก็ไม่ยอมที่จะเอ่ยปากบอกเลิกลาด้วยเช่นเดียวกันที่เขาไม่ยอมบอกเลิกก็อย่าได้คิดว่าเค้ายังรักเราอยู่ ยังอยากคบกับเราอยู่ที่เขาอยู่เพราะเขาไม่อยากเป็นคนผิดต่างหากเขาไม่อยากถูกสังคมหรือคนรอบข้างประฌามว่าเป็นคนไม่ดีเขาจะพันธนาการเราไว้ด้วยคำรักในครั้งอดีตซึ่งป่านนี้คงเสื่อมสภาพไปหมดแล้วซึ่งสิ่งเหล่านี้มันจะ ก ด ดั นให้เราเป็นฝ่ายที่จะตัดสินใจเป็นคนบอกเลิกเองในที่สุด ไหนๆ ชีวิตนี้ที่คบกันมาก็ทำเพื่อเขามาซะมากมายขนาดนั้นแล้วจะกินอะไร จะเอาอะไรแทบจะหามาถวายเคยขัดใจสักครั้งแทบไม่มียอมจนไม่รู้จะยอมอะไรอีกแล้วทำให้จนไม่รู้ว่ามีอะไรอีกที่ยังไม่ได้ทำก็นั่นแระสิ่งสุดท้าย..ทำให้เขาหน่อยเป็นไรเป็นคนเดินไปจากเขาเสียเองแค่นี้เขาก็กลายเป็นคนดีสมใจแล้ว ส่วนคนรอบข้างจะมองว่าเราไม่ดีที่เป็นคนบอกเลิกเขาไปยังไงก็ไม่ต้องไปสนใจไม่ต้องแคร์อะไรทั้งนั้นไม่มีอะไรต้องเสียใจมากไปกว่านี้อีกแล้วนี่ !!! " อาจจะเจ็บปวดไปหน่อยแต่ก็จะเป็นการเจ็บครั้งสุดท้ายและที่สำคัญเราได้เป็นคนเลือกเองเลือกที่จะหักอกตัวเองด้วยมือของตัวเองถึงจะเสียใจแต่ก็แน่ใจได้ว่า..ชีวิตที่เหลือต่อจากนี้จะดีขึ้นแน่นอนจะคิดอะไรมากทำใจใหญ่ๆ ไว้เมื่ออยู่ก็เจ็บ จากก็เจ็บเหมือนกัน !!!....
หวัดดีคับ มาทักทายกันมั่งนะ คนบ้านใกล้เรือนเคียง