ลมหายใจ ของอนาคต
สายลมพัดโชย
ค่ำเย็นมาเยือน
ตะวันคล้อยเลื่อน
เคลื่อนลงตรงฟ้าจดดิน
คล้ายบางคนฝัน
หมุนวนไม่สิ้น
เมื่อนกกา ออกหากิน
เช้าใหม่กำลังหมุนมา....
เวลาผ่านไป
วัยวันผ่านเลย
ใบหน้าที่คุ้นเคยของฉัน
คงจากไปตาม กาลเวลา...
ไม่ต้องอาลัยในถ้อยคำ
ไม่ต้องโศกซ้ำด้วยน้ำตา
เพราะเธอจะอยู่เพื่อรู้ว่า
พรุ่งนี้ข้างหน้า รอท้าทาย...
เธอเป็นฟ้า เธอเป็นฝน เป็นเปลวไฟ
เธอเป็นลมหายใจของอนาคต
ให้เธอได้เลือกเรียนรู้แต่สิ่งดี...
Tags: ลมหายใจ ของอนาคต





