ขอบคุณความรัก ที่ให้บทเรียนแห่งชีวิต

ณ วันหนึ่ง . . .
ฉันรู้สึกเหงาและเศร้าซึม มีคนมาเติมเต็มในใจฉัน
แต่ฉันยังไม่คิด ที่จะรักเพราะว่าฉันงง . . .
ทำไมเขาจึงเข้ามาหามาทุกครั้งมาทุกวัน . . . เหมือนบังเอิญ

ความจริง. . .
ฉันกะเขา ห่างกันมาก
ฉันเคยถามว่าทำไมเขาเข้ามาหาฉันบ่อยจัง
เขาตอบว่า ก็เพราะชอบและรักฉัน
แบบบอกไม่ถูก . . . ฉันปลื้มกับคำบอกของเขา

กระทั่งวันหนึ่ง  . . .
ฉันก็ถามใจตัวเอง ว่าฉันรักเขารือไม่
ใจฉันตอบ "ใช่!ชัวร์เลย"
ตั้งแต่นั้นมา ฉันจึงคบหากับเขา

พอเวลาได้ล่วงเลย แค่ไม่กี่เดือน . . .
เอ๋! ทำไมเขาทำตัวเหมือนเหินห่างจากใจฉัน 
เมื่อก่อนจะมาหรือไม่มาโทรบอกทุกวัน
แต่เดี๋ยวนี้ แค่โทรมา "ฮาโหล" ยังไม่มี

  

ฉันก็ถาม ว่าช่วงนี้เรียนหนักหรือ เขาก็ตอบ ฮือ เรียน. . .
เรียนหนักมาก ฉันเข้าใจ
จึงให้กำลังเขาด้วยการพับนก พับดาวมอบให้เขา
เพื่อให้เขารู้ว่าฉันนั้นห่วงเขาทุกคืนวัน

แต่นับวัน . . .
เขา ยิ่งทำตัวเหินห่างฉัน  . . .
ฉันยิ่งคิด พิจารณา ว่าทำไม
ยิ่งคิด ยิ่งกลัดกลุ้ม
บอกไม่ถูก ฉันเจ็บ เจ็บเหลือเกินในใจฉัน
ในหัวฉันมีแต่ เธอเต็มไปหมด
ตอนนี้หัวอกฉัน แทบจะแตกแล้วรู้ไหม?
ชอบไม่ชอบ รักไม่รัก ก็ไม่บอกให้หมด
ฉันจะได้ทำใจสักที. . .

ทำไมนะ . . .
รักของฉันต้องเจอคนโกหกอยู่ทุกที
ความจริงใจที่ฉันให้นั้นมันไม่พอหรือ
ถ้าเธอไม่รัก น่าจะบอกฉัน
จะได้ ไม่ทรมานด้วยกันทั้งสองฝ่าย

แต่ถึงอย่างไร. . .
ฉันก็ต้องขอขอบคุณ
ที่เธอให้ความรัก ความจริงใจให้ฉันก่อน
ถือว่าเป็นบทเรียนแห่งชีวิตที่ควรจำ
ความจริงใจที่เขาให้นั้น
อย่าพึ่งคิดว่าจริงใจ
จงหยุดคิด สักนิดก่อน
ก่อนให้รักนั้นตอบ จะได้ไม่ชอกช้ำระกำใจ. . .
เฮ้อ ในที่สุด. . . ฉันก็อกหักอีกจนได้
และก็ได้รับบทเรียนอกหักอีกบทจนได้. . .