เขื่อนป่าสัก...

ขับรถไป ผ่านใจกลาง ระหว่างเมือง..

สงสัยเปลือง งบประมาณ ในการทำ..

เห็นขอบฟ้า ตัดกับน้ำ สีครามจาง..
เมฆบาง ๆ ลอยฟ่อง มองสวยดี..

เสียดายที่ ต้นไม้ ไม่โตนัก..
มีที่พัก จัดไว้ เป็นที่ๆ..
ไว้กินข้าว นั่งเล่น ลมเย็นดี..
หากต้นไม้ โตกว่านี้ คงดีจัง..

สวนดอกไม้ ยังน้อยไป ไม่ค่อยเห็น..
อาจจะเป็น เขื่อนใหม่ เพิ่งไปสร้าง..
หากทำให้ มีดอกไม้ เต็มข้างทาง..
บานสะพรั่ง คงสวยนัก นึกอยากดู..




เค้ามีรถ วิ่งกินลม ให้ชมเขื่อน..
ผู้มาเยือน จับจองกัน เป็นตู้ๆ..
ทางมันไกล ถ้าเดินไป คงน่าดู..
เท่าที่รู้ สิบสามโล โอ้โฮไกล..




รถไปหยุด ให้ลง ตรงองค์พระ..
ชื่ออะไร ก็ลืมละ.. จำไม่ได้..
องค์สีขาว ผ่องอร่าม งามจับใจ..
ลงไปไหว้ ขอพร ก่อนกลับมา..




พอเย็นหน่อย คนก็ค่อย ทยอยกลับ..
คำนวณนับ เห็นที ไม่เข้าท่า..
ขืนมัวเพลิน ไม่รู้ดูเวลา..
หลงทางอีก เหมือนขามา กินข้าวลิง..

 

ตอนขากลับ ดีหน่อย ไม่ค่อยหลง..
วิ่งรถตรง  เข้าเมืองเลยตรงดิ่ง..
แวะเข้าศาลพระกาฬ ลุยย่านลิง..
เจอของจริง ลิง เป็นร้อย ถอยไม่ทัน..




มันโดดใส่ ปีนป่าย ทั้งสายขวา..
มองดูหน้า แต่ละตัว แล้วขาสั่น..
บางแยกเขี้ยว ปากกว้าง บ้างยิงฟัน..
เห็นอย่างนั้น  ชักถอดใจ ไม่กล้าดู




 
แต่บางตัว ก็น่ารัก ยังเล็กๆ
เป็นลิงเด็ก แม่ยังให้ กินนมอยู่..
มีหลายตัว เท่าที่เห็น น่าเอ็นดู..
แต่ตัวผู้ ไม่น่ารัก เลยซักตัว..




อยู่ไม่นาน ก็พากันขึ้นรถกลับ..
ตะวันเริ่ม ลาลับ มืดสลัว..
ตรงกลับบ้าน สิ้นสุดวัน แห่งการทัวร์..
เขียนมั่วๆ ให้อ่านกัน ซะงั้นเอง...