คนเคยรักกัน

เค้าว่ากันว่าคนที่กำลังมีความรัก มักมองอะไรๆสวยงามเสมอ

มักจะมองข้าม ข้อเสียต่างๆของอีกฝ่าย และพร้อมจะยอมรับข้อเสียเล็กน้อยๆที่สัมผัสได้

และ ณ เวลานั้น ก้อพร้อมที่จะปรับตัวและโอนอ่อนผ่อนตาม อีกฝ่าย...

จึงก่อเกิดความรู้สึกดี มีความสุข เมื่อต่างฝ่ายก้อต่างที่รู้สึกดีเมื่อได้อยู่ด้วยกัน

เหมือนโลกนี้มีแต่ความสวยงาม ทำอะไรก้อดูมีความสุข

แต่เมื่อเวลาผ่านไปสักระยะหนึ่ง ความอ่อนหวานของฝ่ายหญิง และ ความอ่อนโยนของฝ่ายชาย

เริ่มหดหาย กลับกลายเป็นความเฉยเมย ชินชา และว่างเปล่า

ต่างฝ่ายก้อเริ่มมองเห็นข้อเสียของอีกฝ่าย และเริ่มที่จะยอมรับไม่ได้

ที่เป็นเช่นนี้ ก้อเพียงเพราะว่า ตั้งแต่แรก ทั้งสองฝ่ายไม่ได้เป็นตัวของตัวเอง

นั่นมันคือหน้ากาก ที่สวมใส่ขึ้นมา เพียงเพื่อหวังเอาชนะใจของอีกฝ่าย

แต่ลืมคิดไปว่า ยังไงเสีย เราก้อเป็ยนตัวเรา จะแสร้งเป็นเหมือนคนอื่นเสียไม่ได้

เพราะฉะนั้น เราจงเป็นตัวเรา ถ้าหากใครสักคนนึงจะรักเรา

ก้อให้เขารักที่เป็นตัวเราจริงๆ นิสัยของเรา รูปร่างหน้าตาของเรา คำพูดของเรา การกระทำของเรา

ถ้าเขารับได้กับสิ่งที่เป็นเรา...นั่นแหละ เขารักเราจริงๆ... 

 เขียนโดย ^^enjoy^^