~นิยาย หรือเรื่องที่แต่งเองมาเขียนให้กันอ่านได้น่ะ~

zeroจึงได้นำกระดาษแผ่นนั้นไปให้บาตหลวงที่โบถ์ในหมู่บ้าน ช่วยอ่าน ด้วยความที่ zero อยากจะรุ้ว่าข้อความที่เขียนนั้นมีความหมายว่ายังไง

พอถึง zero ก็เรียกหาหลวงพ่อ " หลวงพ่ออยู่ป่าวครับ "

ทันใดนั้นก็มีเสียงตะโกนว่า"อยู่สิzeroเจ้ามีธุระอะไรถึงได้มาหาพ่อ" 

zero "มีสิข้าอยากให้ท่านช่วยอ่านข้อความในกระดาษให้หน่อยคับ"

หลวงพ่อก็บอกให้เอากระดาษที่ว่ามาดุ แล้วอ่านให้ Zero ฟัง โดยข้อความที่เขียนมานั้นเขียนว่า

"สวัดส ดีตัวข้าเองมีชื่อว่า Cheek อยากมีเพื่อนคุยข้าจึงเขียนข้อความลงกระดาษแล้วลอยมาหวังว่าจะมีคนที่อ่านมันแล้วตอบกลับแล้วเจ้ามีชื่อว่าอะไร"

ด้วยความตื่นเต้นขณะที่หลวงพ่อยังอ่านอยู่zeroroก็พูดแทรกขึ้นมาว่า "ข้าชื่อzero"

ทันใดนั้นหลวงพ่อก้พูดขึ้นมา " Zero เจ้าอย่างพึ่งพูดตอนข้าอ่านสิ " แล้วหลวงพ่อก็อ่านต่อ "ถ้าเจ้าได้รับข้อความของข้าแล้วเจ้าจะตอบกับข้าได้ไหม เพราะข้าเหงาและอยากมีเพื่อนคุย เรามาเป็นเพื่อนกันน่ะแล้วข้าจะรอข้อความจากเจ้าน่ะ"

พอหลวงพ่ออ่านจบก็ถามzeroว่า" เจ้าจะทำยังไงในเมื่อเจ้าไม่สามารถที่จะเขียนหรือตอบข้อความกลับไปหาCheekได้ "

ด้วยคำพูดของหลวงพ่อทำให้Zeroเศร้าเพราะจริงที่หลวงพ่อพูดก็ถูกแต่ในใจZeroก็อยากคุยกับCheekมาก

แต่แล้วหลวงพ่อก็พูดขึ้นมาว่า" Zero ถ้าเจ้าอยากเขียนและอ่านได้ข้าจะเป็นคนสอนเจ้าเอง

แต่มีข้อแลกเปลี่ยนคือเจ้าต้องมาช่วยพ่อทำความสะอาดโบถ์น่ะ"

ทันไดนั้นเมื่อหลวงพ่อพูดจบว่าจะสอนZeroก็ยิ้มแล้วตอบตกลงอย่างไม่ช้าด้วยความดีใจที่จะได้คุยกับCheek

ส่วนทางด้านเจ้าหญิง Cheek ก็รอบจดหมาย ตอบกลับจากขวดที่หวังว่าจะลอยกลับมาพร้อมกลับกระดาษข้อความของผู้ที่ได้รับข้อความ

จนในที่สุดวันนั้นก้มาถึง  หญิงสาว ก็วิ่ง ด้วยความตื่นเต้นแทน มาพร้อมกับขวดของเจ้าหญิงที่ส่งไป และเมื่อเจ้าหญิงCheekเปิดกระดาษ ออกก้เจอกับข้อความที่เขียน ผิดๆถูกๆของZeroโดยมีจัยความว่า

"  ถึงCheek ข้าได้รับข้อความจากเจ้าแล้ว ก่อนอื่นข้าขอแนะนำตัว ก่อน ข้ามีชื่อว่า Zeroข้าเป็นชาวนาอาสัยอยุ่เมืองที่ไกลจากที่นั่นมาก ข้ายินดีและดีใจที่ได้คุยกับเจ้าน่ะเพาะข้าก็เหงาหมือนกัน เลยได้รู้ถึงความรู้สึกที่เจ้าเป็นอยู่หวังว่าข้าจะสมารถทำให้เจ้ามีรอยยิ้มได้หมือนกับต่อที่ข้าได้เก็บขวดแล้วอ่านมัน ฮ่า! แต่ที่จริงแล้วไม่ใช่ข้าหรอกที่อ่านมันเพราะตอนนั้นข้ายังอ่านมันไม่ออกหรอก จึงให้หลวงพ่อที่อยู่โบถ์ในหมู่บ้านข้าอ่านให้ฟังแล้วท่านยัง อสนข้าเขียนและอ่านด้วยแลกกับการทำความสะอาดโบถ์ สุดท้ายนี้ข้าก็หวังว่าจะได้รับขวดกับข้อความจากเจ้าอีกน่ะ แล้วจะรอ  Zero "

เมื่อเจ้าหยิงCheekได้อ่านก็ย้มและหัวเราะได้ เมือหญิงสาวได้เห็นเจ้าหญิงยิ้มก้อดที่จะยิ้มตามไม่ได้

ต่อเลยจ้า

ต่อมาทั้งสองก็ติดต่อกันเรื่อยมา จนทำให้ เกิดความรู้สึกถึงความผูกพัน ทั้งสองต่างฝ่าย ต่างเล่าเรื่องของตัวเองให้กันฟัง

จนในที่สุด Zeroก้เกิดหลงรัก Cheek ซึ่งเป็นเจ้าหญิงแต่ถึงยังไง Zero ก็ไม่อาจที่จะบอกได้ ด้วยเวลาที่ทั้งสองพึ่งคุยกัน จึงไม่อาจที่จะบอกให้Cheek ได้รุ้

Zero ก็ไม่รู้ว่า Cheek จะมีความรู้สึกเช่นเดียวกันหรือไม่

แต่ในบางครั้งZero ก็ อดที่จะอยากถามกับCheek อยู่หมือนกัน ว่า "Cheek เจ้าคิด กับข้ายังไงบ้าง คิดหมือนกับที่ข้าคิดกับเจ้าหรือไม่ แล้วเจ้าเคยคิดที่จะรักข้าบ้างป่าวในใจของเจ้า Cheek"

แต่เหตุผลในที่ทำให้Zero ไม่กล้าที่จะถามนั้น เป็นเพราะ กลัวที่จะได้ยินคำตอบที่ออกมาจากปากของCheek ว่า ไม่ เพราะนั้นมันอาจจะเปรียบได้ดั้งมีดที่พุ้งแทงเข้าตรงหัวใจ Zero จึงเลือกที่จะไม่ถามดีกว่า

แต่ Zero ก็ได้บอกกับ Cheek ไปว่า"เมื่อไดที่เจ้ามีความสุข ข้าก็จะสุข แต่ยามไดที่เจ้าเป็นทุกข์ข้าก็ทุกข์ตาม" แต่แล้วเรื่องเศร้าของ Zero ก็เกิดขึ้นเมื่อ จู้จู่ วันนึ่ง ขวดข้อความของCheek ก็ไม่ตอบกับมา ซึ่งทให้Zeroเกิดความเป็นห่วง แต่เค้า ก็ไม่อาจทำอะไรได้ จึงต้องกะวนกะวายใจ Zero ได้แต่นึกในใจว่า

"เกิดอะไรขึ้นกับเจ้า หรือป่าว Cheek เจ้าถึงไม่ตอบข้อความของข้ากลับ"

แต่แล้ววันต่อมาขวดข้อความของเจ้าหญิงCheek ก็ลอยมา  เมื่อ Zero ได้เห็นขวดขณะที่เศร้าอยู่ นั้น ความเศร้าก้กลายเป็นรอยยิ้มทั้นที แล้วรีบเก็บขวดข้อความ ด้วยรอยยิ้มที่รอคอยวันที่ขวดจะมาถึง และมื่อZero เปิด อ่านใจความในกระดาษ มีอยู่ว่า " ถึงZero เจ้าคงกวนกวายใจมากเลยสิน่ะขอโทษด้วยน่ะ ที่เราทำให้เจ้าเป็นห่วง พอดีว่า ช่วนนี้ข้าไม่ค่อยสบาย นิดหน่อย ถึงทำให้เขียนข้อความถึงเจ้าไม่ได้แต่ว่า ไม่ต้องเป็นห่วงข้ามากหรอก พอดี มีเพื่อนสนิทของข้ามาดูแล เค้าเป็นเจ้าชาย จากเมืองเพื่อนบ้าน พอรู้ว่าข้าป่วยเค้าก็รีบมา ดังนั้นเจ้าวางใจได้ แล้วข้าจะรอข้อความจากเจ้าน่ะ จาก Cheek"

เมื่อZero ได้อ่านจบก็ยังเป็นห่วง แต่ก็ดีใจที่Cheek ไม่เป็นอะไรมาก

zeroเลยพูดกับตัวเองว่า "ขอแค่ Cheek ไม่เป็นไรZeroก็ดีใจมากแล้ว"

  แต่แท้ที่จริงแล้วเจ้าหยิงCheek ป่วยไม่สบายเพราะ โรคอาการระยะยาวซึ่งต้องใช้เวลารักษา แต่ เพื่อไม่ให้Zero เป็นห่วงมากไป จึงได้บอกไปอย่างนั้น เจ้าหญิง Cheek พูดกัตัวเองว่า " Zero แล้วสัก วันข้าจะบอกเรื่องนี้กับเจ้าแต่ตอนนี้ที่ทำไปเพราะไม่อยากให้เจ้าต้องเป็นทุกข์มาก" 

ง่ายังไม่ได้แต่งเพิ่มเลยไว้จะแต่ให้อ่านกันน่ะ

อ่านแล้วคอมเม้นด้วยจ้าอิ อิจาได้มีกำลังใจ