ดีค่ะ เพื่อนๆ
ยินดีที่ได้รู้จักทุกคนนะคะ
ดีค่ะ ช่วงนี้มะค่อยได้เข้ามานะคะ
(= o_o =)
บางที . . . เคยคิดว่า การได้ "พูด" จะทำให้เข้าใจ แต่บางที การไม่พูดอะไรเลย คงดีเหมือนกัน อย่างตอนใครสักคน กำลังจะไป . . . หากจะพูดอะไร ให้เป็นเหตุผล ให้เป็นการลาที่ดี ให้ยังรู้สึกดี หรือจะเพื่อทำร้ายจิตใจ หรือไม่ให้ตัวเองผิด ก็ดูเหมือนจะจำเป็น แต่สิ่งที่เป็นผล คือ ยังไงก็ต้องไป ดูเหมือน ที่พูดมาทุกอย่างก็ไม่มีค่าแล้ว แม้ต้องการสร้างความรู้สึกใดๆ ก็ตามในใจคนฟัง เพราะสิ่งเดียวที่เหลืออยู่คือความว่าง เพราะนานไป แม้กระทั่ง "ความทรงจำ" มันอาจไม่ช่วยอะไร เพราะความจริง คือ มันอาจทำร้ายเราด้วยซ้ำ ที่ว่าให้เก็บความทรงจำดีๆ นั้น เพื่ออะไรล่ะ? ทั้งที่เราต้องจมกับความทรงจำนั้นๆ แล้วร้องไห้ แต่คนๆ นั้นกำลังไปสร้างความทรงจำใหม่ สิ่งที่จะพูดนั้น มันมาจากความอึดอัด ความไม่สบายใจ ความคิดที่ว่าจำเป็นต้องพูด เพื่ออะไรก็แล้วแต่ . . . แต่สิ่งที่คนฟังมี ไม่มีทางพ้นคำว่า "เสียใจ" นั้นจะเป็นความรู้สึกเดียว ที่เหลืออยู่ ไม่มีใครหรอก ที่จะไม่รู้สึกถึงมันเลยสักนิด กับการต้องสูญเสียคนที่รักไป แม้จะบอกว่า . . . เขากำลังจะมีความสุข ฉัน "รัก" เขา ฉันก็พอใจแล้ว อย่าเลยนะ โกหกคนอื่นน่ะทำได้ แต่น้ำตาที่ไหลออกมา มันโกหกตัวเองไม่ได้หรอก ใจที่เหนื่อยล้า จะฝืนยิ้มได้ก็แค่นั้น เพราะดวงตาก็คงไม่ยิ้มด้วย ช่างเหน็ดเหนื่อยเหลือเกิน หากยังต้องมากลั้นน้ำตา เวลายืนฟังใครคนนั้นพูดบางอย่างออกมา เพราะยังไง ดียังไง เค้าก็ไป . . . แต่หลายคน ก็ยังดื้อขอฟัง . . . เหตุผล . . . ที่ไป ความรู้สึกที่เหลือ ความจริงหรืออะไรก็ตาม... ที่คิดว่ายังเป็นความหวัง แต่แล้วหากมันไม่ช่วยอะไร นอกจากตอกย้ำความรู้สึก เดินออกมาดีกว่าไหม . . . อย่างน้อย แม้จะเป็นคนโดนทิ้ง แต่ก็เป็นคนที่ไม่ต้องเห็นด้านหลัง คนที่จากไป มันน่าเศร้าจะตาย หากเห็นเค้ากำลังเดินจากไป แล้วเค้าก็คงไม่เห็นน้ำตาเราด้วย . . . เหตุผลเดียวที่คนเราจะเลิกกัน คือ ไม่รักแล้ว
ดูเหมือน ที่พูดมาทุกอย่างก็ไม่มีค่าแล้ว แม้ต้องการสร้างความรู้สึกใดๆ ก็ตามในใจคนฟัง เพราะสิ่งเดียวที่เหลืออยู่คือความว่าง เพราะนานไป แม้กระทั่ง "ความทรงจำ" มันอาจไม่ช่วยอะไร เพราะความจริง คือ มันอาจทำร้ายเราด้วยซ้ำ
ที่ว่าให้เก็บความทรงจำดีๆ นั้น เพื่ออะไรล่ะ? ทั้งที่เราต้องจมกับความทรงจำนั้นๆ แล้วร้องไห้ แต่คนๆ นั้นกำลังไปสร้างความทรงจำใหม่
สิ่งที่จะพูดนั้น มันมาจากความอึดอัด ความไม่สบายใจ ความคิดที่ว่าจำเป็นต้องพูด เพื่ออะไรก็แล้วแต่ . . . แต่สิ่งที่คนฟังมี ไม่มีทางพ้นคำว่า "เสียใจ" นั้นจะเป็นความรู้สึกเดียว ที่เหลืออยู่
ไม่มีใครหรอก ที่จะไม่รู้สึกถึงมันเลยสักนิด กับการต้องสูญเสียคนที่รักไป แม้จะบอกว่า . . . เขากำลังจะมีความสุข ฉัน "รัก" เขา ฉันก็พอใจแล้ว
อย่าเลยนะ โกหกคนอื่นน่ะทำได้ แต่น้ำตาที่ไหลออกมา มันโกหกตัวเองไม่ได้หรอก ใจที่เหนื่อยล้า จะฝืนยิ้มได้ก็แค่นั้น เพราะดวงตาก็คงไม่ยิ้มด้วย
ช่างเหน็ดเหนื่อยเหลือเกิน หากยังต้องมากลั้นน้ำตา เวลายืนฟังใครคนนั้นพูดบางอย่างออกมา เพราะยังไง ดียังไง เค้าก็ไป . . .
แต่หลายคน ก็ยังดื้อขอฟัง . . . เหตุผล . . . ที่ไป ความรู้สึกที่เหลือ ความจริงหรืออะไรก็ตาม... ที่คิดว่ายังเป็นความหวัง
แต่แล้วหากมันไม่ช่วยอะไร นอกจากตอกย้ำความรู้สึก เดินออกมาดีกว่าไหม . . . อย่างน้อย แม้จะเป็นคนโดนทิ้ง แต่ก็เป็นคนที่ไม่ต้องเห็นด้านหลัง คนที่จากไป
มันน่าเศร้าจะตาย หากเห็นเค้ากำลังเดินจากไป แล้วเค้าก็คงไม่เห็นน้ำตาเราด้วย . . . เหตุผลเดียวที่คนเราจะเลิกกัน คือ ไม่รักแล้ว
หวัดดีจ๊ะน้องจอย สบายดีป่าว พี่จ๋าไม่ได้เข้าปุกนานเลย
ยังไม่ลืมกันน้า .. ช่วงนี้ฝนตกบ่อยๆ ขับรถ ระมัด ระวังด้วยนะคะ เป็นห่วงเสมอค่ะ
ช่วงนี้ทำงานไม่ค่อยได้มาทักกันแต่ไม่ลืมกันหรอกนะ ฝันดี
ดีคับ แม็กคับ
วันนี้สิ้นเดือนแล้ว
ดีจ้าาาาาา
เช้าแระ กินไรยัง
ณ ต้นทางแห่งนั้น . . . ฉันเคยเดินทาง . . .อย่างโดดเดี่ยวตามลำพัง
จนวันหนึ่ง. . .ได้พบ "เขา" และ "เรา" สัญญาจะเดินไปด้วยกัน จับมือฉันไว้นะ แล้วเราจะฟันฝ่าอุปสรรคไปด้วยกัน ฉันเชื่อมั่นอย่างนั้นว่า. . .จะมีเธอเคียงข้างกันตลอดเส้นทาง
ถนนนั้นช่างสดใส. . . มีเธออยู่ใกล้ๆ เจอะเรื่องใดก็อุ่นใจทุกครั้ง เหมือนเธอคอยแบ่งปันความอบอุ่นให้กัน รอยยิ้ม. . .ที่ให้ฉันมันช่างสุขใจเหลือเกิน
เมื่อทางแยกมาถึง. . . มีอีกคนหนึ่งรอเธออยู่. . .ที่ทางสายนั้น ฉันเข้าใจ หากเธอต้องเดินแยกไปก็ไม่ว่ากัน ทางที่เหลือแม้จะมีอุปสรรคนับพัน ฉันก็จะข้ามผ่านมันด้วยตัวฉันเอง
ฉันยังคงเดินทางต่อไป. . . บอกกับตัวเองไว้ว่า. . .ต้องเข็มแข็ง หากหมดแรงและล้มลง ก็ต้องกัดฟันทน เพราะถนนจากนี้ไปมีแค่ตัวเราเอง
บางครั้งที่เจ็บจนอ่อนล้า. . . ฉันเคยกลับมาที่ทางแยกนั้น มาซึมซับความรู้สึกดีๆ นับพัน ที่เธอและฉันร่วมกันสร้างมา เดินไปช้าๆ . . .และเก็บเกี่ยวเอาวันเวลาเหล่านั้นไว้ในความทรงจำ ให้ได้คิดถึงและยิ้มได้ ให้ได้อุ่นใจเมื่อเจอกับปัญหา ให้ได้รู้สึกว่าฉันไม่เดียวดาย ถึงแม้ข้างกายจะไม่มีเธอ
เส้นทางของเธอเป็นไงบ้างนะ. . . บนทางเดินที่ไม่มีฉันจะยังอบอุ่นไหม หากเธออ่อนล้าและต้องการแรงใจ อยากให้เธอลองกลับไป ซึมซับเอากำลังใจเช่นกัน ณ ทางแยกก่อน "เรา" จากกัน มีสิ่งดีๆ คงเหลืออยู่มากมาย
แม้เส้นทางเราไม่อาจมาบรรจบกัน. . . แต่อย่างน้อย. . .ฉันก็ดีใจที่เคยเดินร่วมทางกับเธอ
อยากรู้จักครับ
เพื่อนสนิท ... ก็คือ เพื่อนธรรมดาๆ คนนึง ที่ดันสนิทกันมากกว่าเพื่อนธรรมดาๆ ทั่วๆ ไป ซึ่งมันก็ต้องมีอะไรหลายๆ อย่าง ที่คล้ายๆ กับเรามากกว่าเพื่อนคนอื่น ... ถึงจะมาสนิทกันได้ ... บางที... อาจไม่ใช่นิสัย บางที... อาจไม่ใช่หน้าตา บางที... อาจไม่ใช่ฐานะ บางที... อาจไม่ใช่ระดับความรู้ แต่มันอาจจะมีอะไรบางอย่าง ที่ต้องเป็นมันคนนี้เท่านั้นที่มี บางครั้ง ... เราก็ไม่ไป ที่ที่เราอยากไป ... เพียงเพราะว่า มันไม่ไปด้วย ... บางครั้ง ... นั่งเงียบอยู่ได้ตั้งนาน แต่แค่เห็นหน้ามัน ... น้ำตาที่กลั้นไว้แทบตาย กลับทะลักออกมาได้จนหมด ... บางครั้ง ... ถ้ามีเสียงหัวเราะของมันด้วย ... เราจะหัวเราะได้ดังกว่านี้ ... บางครั้ง ... ร้อยคำปลอบใจของใครก็ไม่รู้ ... ยังอุ่นใจไม่เท่ามือมันที่แค่ตบเบาๆ ที่หัวไหล่ บอกเป็นนัยๆ ว่า มันอยู่ตรงนี้ ... ชอบคำๆ นึงที่บอกว่า ... เราไม่ได้เป็นแค่เพื่อน... แต่เราเป็นตั้งเพื่อนต่างหาก... เพราะเพื่อนมีความสำคัญมากๆ ... มากจนบางคนแยกไม่ออก เอาไปเปรียบเทียบกะแฟน ว่าอะไรสำคัญกว่ากัน ... ทั้งๆ ที่มันคนละเรื่องกันเลย ... แต่เมื่อเวลาที่เราอยู่ในห้วงของความรัก ... เพื่อน... จะกลายเป็นส่วนเกินของโลกส่วนตัวเราทันที ... เพื่อนสนิทผม มันคงจะชินแล้ว ... ที่เวลาผมมีรักทีไร ผมก็จะห่างๆ มันไปทุกที ... เวลาที่จะกลับมานึกถึงมันได้อีกที ... ก็ตอนอกหักนู่นแหละ ... ก็เคยคิดเหมือนกันนะ ... ถ้าเราเป็นมัน จะรู้สึกยังไง ... คิดๆ ดูแล้วมันก็เป็นแบบนั้นจริงๆ ... เพราะเวลาที่กำลังมีความสุขในห้วงของความรัก ... ก็แทบไม่ได้จะไปเที่ยวไหนกับมันเลย ... นานๆ ถึงจะได้คุยกันที ... แต่พอผิดหวัง พอเจ็บตัวขึ้นมา ... นาทีนั้นอยากกดโทรศัพท์ไปหามันก่อน ... อยากให้มันรับโทรศัพท์ก่อน ... ซึ่งบางทีมันนอนไปแล้ว ผมก็จะไล่มันกลับไปนอน ... ไม่ต้องตื่นขึ้นมาฟังเรื่องราวใดๆ ทั้งนั้น ... ไม่รู้ทำไมเหมือนกัน แค่มันรับโทรศัพท์ ก็พอแล้ว ... แบบนี้ละมั้งที่เค้าว่า ... เพื่อน คือคนที่สามารถนั่งอยู่ด้วยกันโดยไม่พูดอะไรสักคำ ... แต่ลุกจากกันไปได้เหมือนคุยกันไปนับล้านคำ ... แต่แทนที่มันจะด่าผมว่า อกหักแล้วค่อยนึกถึงเพื่อน ... กลับกลายเป็นว่า ... "แกรู้ไหมว่าเราดีใจแค่ไหน... ที่เวลาแกเสียใจ... เราเป็นคนแรกที่แกนึกถึง" นี่แหละที่ผมบอกว่า ... "เพื่อน" ...คือคนที่เมื่อเราสุข เราไม่เห็นมันอยู่ในสายตา... แต่เป็นคนไม่มีวันปล่อยให้เราล้มลง ไม่ว่าเราจะไปเจ็บมาจากไหน...
หวาดดีจ้า ชื่อรัยเอ่ย ยินดีที่ได้รู้จักนะคะ ว่าง ๆ ไปทักทายกานบ้างหน่า
คิดถึงฉันมั้ย ฉันไม่รู้นะ เอาเป็นว่าฉันคิดถึงละกัน ใจปะ เคๆๆราตรีสาวัด ฝันดี ไปนอนล่ะค่าไฟแพง
หวัดดีคับน่ารักจังขอคุยด้วยคนนะคับ....
เดินผ่านต้นรัก..หยุดพักต้นแคร์..คิดถึงแทบแย่..ทั้งแคร์ทั้งรัก..555
หญิง 
%203421.gif)
เพื่อนสนิท ... ก็คือ เพื่อนธรรมดาๆ คนนึง 
