ผมรอคุณเล็กมา 3 - 4 เดือนแล้วครับ
ประมาณ 3 เดือนแล้วที่คุณเล็ก ๆ ไม่เข้ามาในพลาเน็ต ไม่รู้ว่าเจ็บไข้ได้ป่วย หรือเป็นตายร้ายดีอย่างไร เป็นห่วงด้วยใจจริง
มาตามหาคนหาย
ถึงหายไป แต่ใจก็ยังคิดถึงน่ะ
?????????????????????????????????????????????????????????????????
กราบขออภัยคุณเล็กๆ เป็นอย่างมาก ที่ไม่ได้โทรหา คือว่าผมอายคุณเล็กๆ น่ะครับ พยายามทำใจ แต่ก็ไม่กล้าสักที ทีแรกตั้งใจว่าจะไปหาคุณเล็กๆ ด้วยซำไป อยากไปเที่ยวและทานอาหารด้วยสักมื้อ น่าเสียดายที่คุณเล็กกลับแล้ว คงไม่มีโอกาสได้พบคุณเล็กอีกแล้ว แต่ผมขอให้คำมั่นสัญญาว่า ถึงแม้คุณเล็กๆ จะกลับไปแล้ว ผมก็จะโทรหาในเร็วๆ นี้(ไม่ทราบว่ายังเป็นเบอร์โทรเดิมอยู่หรือเปล่า) จะโทรตอนไหนดี ถ้าหากคุณเล็กๆ กลับมาเมืองไทยในปีหน้า ผมจะเดินทางไปพบคุณเล็กๆ แน่นอน อย่าโกรธนะจ๊ะ สำหรับผมแล้ว คุณเป็นเพื่อนที่ดีมาก ในยามที่เหงา ว้าเหว่ ท้อแท้ ก็ได้คุณเล็กๆ นี่แหล่ะเป็นเพื่อน หรือเวลาที่คุณเล็กมีปัญหาหรือเจ็บป่วยก็อดที่จะเป็นห่วงไม่ได้ รักคุณเล็กๆ ม๊าก มาก ในฐานะเพื่อนที่มีความจริงใจต่อกัน ขอให้คุณเล็กประสบแต่ความสุขในต่างแดนน่ะครับ
หญิง 
