ถึงวันจบ การศึกษา ของลูกศิษ

 ครูชื่นชม ด้วยดวงจิต ที่สดใส

ถึงวันแล้ว ที่พวกเจ้า ต้องจากไป

นำความรู้ ที่ครูให้ พึ่งพาตน

 ถึงโกรธบ้าง ดุด่าบ้าง ใช่ชังศิษย์

 แต่เพื่อให้ เธอได้คิด ได้ฝึกฝน

ติเพื่อก่อ ต่อให้ศิษย์ ได้อดทน

จะได้เป็น ปัญญาชน คนที่ดี

 อย่าลืมหลัง ศิษย์ทุกคน ต้องไขว่คว้า

หมั่นศึกษา วิชาใหม่ ให้ได้ผล

นำความรู้ พัฒนา ชาติชุมชน

ครูทุกคน จะยินดี ที่เธอทำ

 ที่เตือนฝาก แม้จากไปใป ใจยังคิด 

อยากช่วยศิษย์ หากผิดทาง พลาดกลำ

จงยั้งจิต คิดสักนิด หากจะทำ

 คิดถึงคำ ที่ครูสอน ตอนนั่งเรียน

 หากปัญหา มีมา อย่าพาเศร้า

อยากให้เจ้า คิดถึงครู ผู้ฝึกฝน

เป็นผู้ช่วย คอยแก้ไข ให้ทุกคน

อย่าหมองหม่น จนคิดสั้น บั่นชีวี

 ที่เตือนฝาก แม้จากไป ใจยังคิด

 อยากช่วยศิษย์ อยู่ทุกทาง ไม่ห่างหนี

แต่ศิษย์เจ้า จะจงรัก และภักดี

ครูคนนี้ ที่เธอรัก สักกี่คน