ดีดี..คะ...ไม่ค่อยด้าย...ออน
ไงก็ฝากข้อความไว้นะ...
มะเหมียว...คะ
สวัสดีเช้าๆไม่ได้แวะเข้ามาทักทายนานแล้วสบายดีไหม ทำอะไรอยู่ครับเช้านี้
ดีคร้าบคนสวย...
แดนครับว่างๆๆ.มาทักผมบ้างนะ
ดีค่ะ
ทานข้าวเที่ยงยังคะ
ยังไงก็รักษาสุขภาพด้วยนะคะ
มีสสสสสสส เช่นกันคะ
จุ๊บๆๆๆๆๆ
ความรักนี่แปลกเนอะ… ทำให้คนๆ หนึ่งรู้สึกว่า … อยากมีชีวิตอยู่เพื่อคนอีกคนได้ ทำให้โลกใบนี้เต็มไปด้วยความวุ่นวาย กลับกลายเป็นโลกที่งดงาม และน่ายืนหายใจที่สุดก็ได้ แถมยังทำให้คนตาบอดสีได้อีก เอ้า! ฉันไม่ได้พูดเล่นนะ เพราะตอนนี้ไม่ว่าจะมองไปทางไหนฉันก็เห็นแต่สีชมพู โดยเฉพาะเวลาที่เจอหน้าเขา … ฉันยิ่งเห็นแต่สีชมพู ที่หวานเจี๊ยบที่สุดเท่าที่เคยเห็นมา รู้นะ … เธอกำลังคิดว่าฉันบ้าอยู่ใช่ไหม? ถ้าเป็นอย่างนั้นจริงๆ … ก็คงมีคนอยากบ้าเต็มโลกเลยล่ะ หรือว่า … เธอไม่อยากเป็นแบบฉัน แบบที่มีคนบอกว่า "รัก" อยู่ทุกวันไม่เคยเบื่อ แบบที่เชื่อและไว้ใจเราอยู่เสมอ …แม้ในวันที่อยู่ห่างไกล แบบที่เวลาเจอกันก็อาจไม่ต้องพูดอะไรมากมาย แต่เราก็เข้าใจในกันและกัน ความรักของฉันเป็นแบบนี้แหละ แปลกเนอะ… เวลารักกันอะไรๆ ก็ดีดีหมด แต่เวลาเลิกรักกัน… เห็นหน้ายังแทบจะอ้วก แทบไม่อยากคุย ไม่อยากเจอด้วยซ้ำ คุณว่าไหม?
แม้ไม่เลิศเลอ....แต่ฉันก้อมั่นคง
และจะซื่อตรง....กับเธอเรื่อยไป
โลกนี้จะเปลี่ยนแปลง....ฉันไม่เปลี่ยนใจ
จะรักตลอดไป....อย่างไร
คน..คน..นี้....ก้อจะรักเธอ
พริกก้อจะรักเพื่อนของพริกแบบนี้ตลอดไป
จะรีบกลับมานะคะ...ดูแลสุขภาพด้วยนะ
พริก....รักนะ....จุ๊บ...จุ๊บ...
ว้าพริกหายไปนานโกรธพริกรึป่าวคะ...มะเหงปายเม้นความคิดถึงพริกเลยนะ....
ยังไงพริกก้อคิดถึง...มะเหมี่ยวนะ
คนของความรักค่ะ
มอนิ่งนะคะ
pratana
มีบางครั้ง... ที่ชีวิตเราเกิดรู้สึกประทับใจใครสักคน ในเวลาที่เราไม่อาจสามารถทำอะไรได้ แม้มันเป็นเรื่องน่าเสียดาย... เพราะว่ามันไม่ใช่เรื่องง่ายเลย ที่เราจะพบใครคนหนึ่ง ที่สามารถตอบตัวเองได้ว่า... เป็นคนที่ตามหามาตลอด และมันก็ยากพอๆ กับการ ตัดใจ... "ความรัก" เป็นความรู้สึกที่บางครั้งอยู่นอกเหนือการควบคุมของความคิด แต่ขณะเดียวกัน การแสดงออก และการกระทำต่างๆ นั้น กลับต้องใช้หัวใจและสมองไปพร้อมๆ กัน หัวใจ... จะคอยบอกเราว่ารักได้ เพราะมีสิทธิ์ที่จะรัก สมอง... จะบอกว่ารักและแสดงออกได้แค่ไหน "คนบางคนเกิดมาเพื่อให้เรารัก แต่ไม่ได้เกิดมาเพื่อเป็นของเรา" ทำได้ไหม... รักในแบบไม่เรียกร้อง ไม่ต้องการอะไร รักเพราะรู้สึกรัก... เพราะว่ารักเต็มตื้นอยู่ในหัวใจ ปล่อยให้คนที่เรารักมีชีวิตของเขา... ...อยู่บนเส้นทางของเขา... กับคนของเขา ในขณะที่ความรักของเราก็ดำเนินต่อไป ให้ความถูกต้องยิ่งใหญ่อยู่ในสมอง ให้ความรักงดงามอยู่ในหัวใจ... ... ตลอดไป...
ขอเป็นเพื่อนกับสาวสวยด้วยคนนะ
มาเป็นเพื่อนกันนะ
ณ วันหนึ่ง . . . ฉันรู้สึกเหงาและเศร้าซึม มีคนมาเติมเต็มในใจฉัน แต่ฉันยังไม่คิด ที่จะรักเพราะว่าฉันงง . . . ทำไมเขาจึงเข้ามาหามาทุกครั้งมาทุกวัน . . . เหมือนบังเอิญ
ความจริง. . . ฉันกะเขา ห่างกันมาก ฉันเคยถามว่าทำไมเขาเข้ามาหาฉันบ่อยจัง เขาตอบว่า ก็เพราะชอบและรักฉัน แบบบอกไม่ถูก . . . ฉันปลื้มกับคำบอกของเขา
กระทั่งวันหนึ่ง . . . ฉันก็ถามใจตัวเอง ว่าฉันรักเขารือไม่ ใจฉันตอบ "ใช่!ชัวร์เลย" ตั้งแต่นั้นมา ฉันจึงคบหากับเขา
พอเวลาได้ล่วงเลย แค่ไม่กี่เดือน . . . เอ๋! ทำไมเขาทำตัวเหมือนเหินห่างจากใจฉัน เมื่อก่อนจะมาหรือไม่มาโทรบอกทุกวัน แต่เดี๋ยวนี้ แค่โทรมา "ฮาโหล" ยังไม่มี
ฉันก็ถาม ว่าช่วงนี้เรียนหนักหรือ เขาก็ตอบ ฮือ เรียน. . . เรียนหนักมาก ฉันเข้าใจ จึงให้กำลังเขาด้วยการพับนก พับดาวมอบให้เขา เพื่อให้เขารู้ว่าฉันนั้นห่วงเขาทุกคืนวัน
แต่นับวัน . . . เขา ยิ่งทำตัวเหินห่างฉัน . . . ฉันยิ่งคิด พิจารณา ว่าทำไม ยิ่งคิด ยิ่งกลัดกลุ้ม บอกไม่ถูก ฉันเจ็บ เจ็บเหลือเกินในใจฉัน ในหัวฉันมีแต่ เธอเต็มไปหมด ตอนนี้หัวอกฉัน แทบจะแตกแล้วรู้ไหม? ชอบไม่ชอบ รักไม่รัก ก็ไม่บอกให้หมด ฉันจะได้ทำใจสักที. . .
ทำไมนะ . . . รักของฉันต้องเจอคนโกหกอยู่ทุกที ความจริงใจที่ฉันให้นั้นมันไม่พอหรือ ถ้าเธอไม่รัก น่าจะบอกฉัน จะได้ ไม่ทรมานด้วยกันทั้งสองฝ่าย
แต่ถึงอย่างไร. . . ฉันก็ต้องขอขอบคุณ ที่เธอให้ความรัก ความจริงใจให้ฉันก่อน ถือว่าเป็นบทเรียนแห่งชีวิตที่ควรจำ ความจริงใจที่เขาให้นั้น อย่าพึ่งคิดว่าจริงใจ จงหยุดคิด สักนิดก่อน ก่อนให้รักนั้นตอบ จะได้ไม่ชอกช้ำระกำใจ. . . เฮ้อ ในที่สุด. . . ฉันก็อกหักอีกจนได้ และก็ได้รับบทเรียนอกหักอีกบทจนได้. . .
มันมีเหตุผลหลายอย่าง . . . ที่เราจำเป็นต้องหักห้ามใจ ไม่ให้รักใครสักคน เหตุผลของคนเรา ย่อมไม่เหมือนกัน บางคนอาจต้องห้ามใจเพราะรู้ตัวว่า . . .มันคงเป็นไปไม่ได้ บางคนอาจต้องห้ามใจ เพราะกลัวใจตัวเอง จะถลำลึกและเจ็บปวดมากไปกว่านี้ บางคนอาจต้องห้ามใจ เพราะมีคนที่รักคนที่เรารักมาก่อน และคนคนนั้นก็คือ . . .คนที่เรารู้จัก และเราก็ไม่อยากทำร้ายความรู้สึก ของคนคนนั้น บางคนอาจต้องห้ามใจ เพราะเขาอาจไม่ได้คิดและรู้สึกเหมือนกับเรา ทุกข์ทรมานแค่ไหนที่เรารักเขา แต่ต้องพยายามฝืนใจถอยห่างออกมา เราต้องเงียบ ต้องเฉยชา ต้องเลี่ยง ต้องหลบหน้า ต้องทำหน้าตาบึ้งตึงใส่ เพื่อจะย้ำเตือนให้ตัวเอง ไม่ต้องรู้สึกอะไรใดๆ กับเขา มันเจ็บแทบบ้าที่ต้องทำร้ายตัวเองด้วยวิธีการนี้ แม้จะดูเป็นวิธีการโง่ๆ แต่หากจำเป็นต้องทำ เพื่อปกป้องตัวเอง เพื่อไม่ให้ใจของตัวเองต้องบาดเจ็บ การถอยห่าง จะช่วยสอนให้เราได้เรียนรู้ว่า . . . ยิ่งเรายึดติด อยากได้ อยากครอบครอง ยิ่งทำให้เราอ่อนแอ และแพ้ภัยตัวเอง หากไม่ได้เขา มาเป็นคนรักของเรา ขอเพียงแค่เขา ได้เข้าใจในเหตุผลข้อนี้ อย่าได้เข้าใจว่า . . . เราโกรธหรือเกลียดเขา ถึงต้องแสดงท่าทีเฉยชาใส่ คนเจ็บปวดคนนี้ก็จะได้มีแรงพยุงตัวเอง ให้ลุกขึ้นมาเข้มแข็งได้อีกครั้ง พร้อมที่จะใช้ชีวิต ที่เดินบนทางที่เหมาะที่ควร แม้ว่าการเดินทาง จะมีอุปสรรคมากบ้างน้อยบ้างก็ตามที หลังจากที่เราเข้มแข็งได้แล้ว ห้ามใจไม่ได้รักเขาได้แล้ว ทุกอย่างจะกลับมาเป็นเหมือนเดิม คิดและรู้สึกกับเขา ได้อย่างคนธรรมดาสามัญที่รู้สึกดีต่อกัน ไม่ต้องรู้สึกแบบพิเศษที่แอบแฝง ด้วยความเจ็บปวดอยู่ตลอดเวลา และสามารถอยู่บนโลกใบเดียวกับเขา ได้อย่างจริงใจที่สุด เป็นธรรมชาติมากที่สุด โดยไม่ต้องกดดันอะไร หวังว่าเขาคงเข้าใจ ในเหตุผลที่เรากระทำลงไป เจ็บนะไม่ใช่ไม่เจ็บ แต่สักพักก็คงจะหายดี แล้วทุกอย่างจะกลับมาเป็นเหมือนเดิม
พริกเองจ้า......นี่-นี่ รู้ป่าวว่าคนที่ส่ง......เม้น..มาน่ะ...คิดถึงนะ...