เหนื่อยเหลือเกินหากจำเป็นต้องเดินต่อเหนื่อยและท้อไม่มีเธอรอจุดหมาย
เหนื่อยและล้าวันข้างหน้าล้มละลายใจสลายเธอเปลี่ยนไป..รักใครกันได้แต่เฝ้ารอคอยร้อยใจภักดิ์มอบความรัมั่นคงให้ไม่แปรผลันแต่สิ่งเดียวที่ได้รับกลับร้าวรานเหนื่อยเหลือเกินเหนื่อยกับการเดินตามเธอ 

เมื่อตอนที่เหงาและไม่มีใครจะมีซักคนไหมที่อยู่เคียงข้างจะมีไหมแค่บางคนที่จะเดิน...ร่วมทางไปกับคนที่อ้างว้าง...และเดียวดาย..ฉันก็เป็นอย่างนี้เรื่อยมา...เป็นเหมือนคนบ้าเลย...รู้บ้างไหมเป็นคนที่ไร้ตัวตนไร้จิตใจเป็นคนที่ใครต่อใคร...ไม่ต้องการ.....ก็เหงา ลึกๆอยู่ในใจที่ไม่มีใคร...มาเดินร่วมทางฝันไม่เคยได้ใช้...คำพูดว่า "กันและกัน"ชีวิตฉัน..เป็นอย่างนั้น...ไร้ตัวตนไม่ใช่พ่อพระที่ไหนฉันอาจจะรักเธอได้แต่เธอคงไม่รักฉันไม่ใช่พระที่ไหนแถมเอาแต่ใจก็เก่งนิสัย..ก็นักเลงไม่ยอมให้ใคมข่มเหง จิตใจ…ฉันเป็นเพียงตะเกียงน้ำมันไม่ว่าเธอจะวางฉันไว้ตรงไหนแค่ปลายเท้าเบื้องล่างหกลางใจก็สาดส่องแสงไปไม่เปลี่ยนแปลงแม้เจ็บปวดเพียงใดจะไม่หวั่นเติมน้ำตาแทนวันน้ำมันแห้ถึริบหรี่ร้าวรอนหรืออ่อนแรงก็ไม่หมดแสงแห่งรักเลยเรื่องของใจไม่อาจฝืนกันเหมือเช่นความฝันไอาจจับจองฉันอาจจะรักเธอได้แต่คงไม่ได้เป็นเจ้าของความรักฉัน ห่วงใย ใช่ครอบครองไม่จำเป็ว่าเรอง ต้องผูกพันตลอดเวลาฉันรู้ว่ารักเธอได้แต่ไม่ได้หมายความว่าใจเธอต้องเป็นของฉัตลอดเวลาที่เรารู้จักกันฉันไม่เสียใจสักวันที่ได้รักเธอนับตั้งแต่ วันเธอไกล ในวันก่อนความอาทร มาเหลือ เหนือคำขานหัวใจฉัน ไร้สุข ทุกข์มานานจวบจนกาลเวลา ผ่านผัน ถึงวันนี้เงียบเหงา เดียวดายกลางสายฝนหนาวร้อนทน ตลอดไป ไม่หลบหนีหัวใจชินชา มานานปีรอวันที่ เธอกลับ ซับน้ำตากัดอกไม้ ที่วาง ข้างศพฉันคือของขวัญ วันคนลับ กลับมาหาเผยรอยยิ้ม เศร้าเศร้า เหงาอุรารับรู้ว่า วันที่ผ่าน ร้าวราใจความรักในแบบของฉันคือการเชื่อมั่นและศรัทธาความรักที่เธอยกให้มามันดูไร้ค่าถ้าไร้ควาจริงใจความรักที่เธอมีให้ฉันไม่ต่างกัน กับการจำนำไว้แลกเปลี่ยนดอกเบี้ย - ความเสียใสุดท้ายเธอทวงไถ่ ต้นความรักจากฉันคืน.