คิดถึงจังเว้ยยยยย
ดีจร้าอ้อย
ตูนกลับมาเล่น h i 5 แล้วน่ะ
ที่บ้านเดิมแหละเปลี่ยนชื่อใหม่อ่า
แต่เพื่อนเก่าๆ หายเกลี้ยงเลยว่ะ
หายไปเปนร้อยเลย งงจัง
คิดถึงน่ะคร๊าฟฟฟฟฟ
แพลนของอ้อย
มีแต่เม้นท์ของเรา
ทั้งนั้นเลย แสดงว่า
อ้อย ไม่มีเวลาไปหาใคร
เลยละซิ จึงไม่มีใคร
มาเยี่ยมเลย
เราก็เปลี่ยนแพลนไป
เรื่อยๆ ช่วงนี้เป็นวันแม่
ก็อยากให้ เข้าบรรยากาศ
วันแม่หน่อย ตอนนี้เปลี่ยน
ฉากเป็น ดอกมะลิ แล้ว
อ้อย สบายดีนะ ตอนนี้
ไปทำงานอะไร หรือเปล่า
เล่นไป เล่นมา ก็เซ็ง
หรอ อ้อย ไม่เปงรัย
วันไหน ขยันมาดูทีหนึ่ง
นอนหลับ ฝันดีนะ
หวะดี อ้อย สบายดี นะ
มีข้อคิดจาก พระพยอม มาฝาก
อยากได้อะไร..มากที่สุด
สมัยก่อน ตอนอาตมา เด็ก ๆ
ถ้าเราถามคนโบราณ อยากได้อะไรมาก
ที่สุด
คนเฒ่า คนแก่ จะตอบว่า
อยากได้ โมกษะ
แปลว่า อยากได้ ความหลุดพ้น
หลุดพ้นจากพันธนาการ
ให้รัก..ให้โลภ ให้โกรธ ให้หลง
หลุดพ้นเสียทีเถอะ
มันทรมานเหลือเกิน
รักมาก ก็ทุกข์มาก หึงหวง เป็นห่วง
เป็นกังวล กลัวคนที่เรารักจะเปลี่ยนเป็นอื่น
โลภมาก ก็ทรมาน ทะเยอทะยาน อยากได้
เบียดเบียนกัน ทะเลาะเบาะแว้งกัน
โกงกัน เอาเปรียบกัน
โกรธมาก อารมณ์โกรธก็เผาผลาญจิตใจ
ยิ่งอาฆาตพยายาท ก็ยิ่งระทมทุกข์เร่าร้อน
หลงมาก ก็แย่เลย เห็นผิดเป็นชอบ
เดือดร้อน ติดเหล้าติดยา มั่วเพศ
มัวเมาในกามคุณ
เมื่อหลุดพ้นเสียได้ จึงเป็นความสุขอย่างยิ่ง
ถ้าหลุดพ้นไม่ได้ ก็ต้องมีให้น้อยที่สุด
ยิ่งมีกิเลสคือ ความอยาก น้อยเท่าไร
ก็ยิ่งมีความสุข มากขึ้นเท่านั้น
คิดถึงนะเพ่ ทามไนอยู่ มาหา ครับ ไปไหนเอ่ย
หวะดี อ้อย หายเงียบไปเลย
มีนิทานธรรมะ ของ พระพยอม มาฝาก
ถูกผัวกัด ...
โยมผู้หญิงคนหนึ่ง..ร้องห่ม ร้องไห้..
มาหาอาตมา ที่วัด
บอกว่า ชีวิตเกิดมายากจน
แต่งงานกับสามี.. ฐานะใกล้เคียงกัน
แต่งงานเสร็จ..ก็พอมีพอกิน
มีความสุขมาก..
สามีขยัน ขัน แข็ง รักครอบครัว
รับผิดชอบครอบครัว
อีฉัน มีความคิดว่า
นี่ขนาดเรายากจน
ครอบครัวเรา ยังมีความสุขขนาดนี้
ถ้าเราร่ำรวยกว่านี้.. เราคงมีความสุข
มากกว่านี้เยอะ...
ด้วยความอยากรวย ...อยากมีความสุข
มากขึ้น
ทั้งสองผัวเมีย ก็ทำงานหามรุ่งหามค่ำ
ไม่ค่อยมีเวลาพักผ่อน
ไม่มีเวลาที่จะ อยู่ ด้วยกัน
เวลาที่จะเจอกันเอาอกเอาใจกัน ..ก็มีน้อย
5 ปี...ผ่านไป (ไวเหมือนโกหก)
เดี๋ยวนี้ ร่ำรวยกว่าเดิมมาก
มีเงินมีทองใช้จ่าย สบาย
เครื่องอำนวยความสะดวกในบ้าน
ครบครัน แอร์ เครื่องเสียง เครื่องซักผ้า
รถยนต์ อาหารการกินพร้อม อุดมสมบูรณ์
อ้าว....ร่ำรวย..ก็ดีแล้วนี่
จะได้มีความสุขมากขึ้น..
มีความสุขสุข กะผี อะไรล่ะ ท่าน
อีตอนจนน่ะ..มันรักกันดี..
ช่วยกันทำมาหากิน..
พอรวยแล้ว..ไอ้ผัวเฮงซวย...
ดันไปมีเมียน้อย.. มันให้แต่เงินอีฉัน
อย่างเดียว.. (อย่างอื่น สงสัยไม่ให้..ณะ)
รู้ อย่างนี้... ไม่รวย ดีกว่า
(นิทานเรื่องนี้ สอนให้รู้ว่า รวยน้อยผัวอยู่
รวยมาก ผัว หนี ..(ณะ..พูด)
มีธรรมะ ขำขำ มาฝากอีกแล้ว
ถึงจะแก่..แต่ยังมีไฟ...
(พระพยอม)
คนแก่ ๆ ก็ต้องระวังนะ
คนแก่ ส่วนใหญ่ โมโหง่าย
ใครทำอะไร ไม่ถูกใจนิดหน่อย โมโหแล้ว
งอน...กระฟัดกระเฟียด
ลุงคนหนึ่ง อายุ 74 ปี อาศัยอยู่ข้างวัด
วันนั้น หลานชายแต่งงาน
แกก็ดีใจ บอกกับลูกชายว่า
มึงรีบมารับกูแต่เช้า
กูจะไปถวายข้าวพระ ฟังพระสวดมนต์
ถึงวันงาน
ไอ้ลูกชาย มัวยุ่งอยู่กับเตรียมการจัดงาน
ออกมารับลุงสายไปหน่อย
โอ้โฮ...ลุงแก่โกรธเป็นฟืนเป็นไฟ
แกด่าหงุบหงับ หงุบหงับ ไม่หยุดปาก
รู้อย่างนี้ กูไม่รอรถมึงหรอก กูเดินไปเองก็ได้
ทำกูเสียเวลา กูจะรีบไปฟังพระสวดมนต์
ไปถวายข้าวพระ
ต่อไป กูไม่ขึ้นรถมึงแล้ว กูเดินไปดีกว่า
ลูกชาย ก็อ้อนวอน ให้พ่อขึ้นรถ
พ่อก็ไม่ยอมขึ้น แกโมโหสุดขีด
กระโดดถีบรถเปรี้ยง...กระเด็นเลย...
รถน่ะ...เฉย..ไม่เป็นไร
ตัวลุงแกกระเด็น กลิ้งอยู่ข้างถนน
ลูกชาย ลงจากรถ วิ่งเข้าไปอุ้ม
มึงไม่ต้องมาอุ้ม...ปล่อยกู..กูจะนอนตรงนี้
เห็นไหม คนแก่เวลาโมโห เวลางอนนี่
น่าเกลียดมาก
อาตมาถึง พูด เสมอว่า
โกรธ คือ โง่ โมโห คือ บ้า
เข้าพรรษาแล้ว ฟังธรรม
แบบ ขำขำ บ้างนะ
คืนทรมาน
(พระพยอม กัลยาโณ)
ผัวเมียคู่หนึ่ง..กำลังนั่งกินข้าว..
ผัวเกิดพูดผิดหู
เมีย..กระแทกชามข้าวโครม..
เดินกระทืบเท้าโครม..โครม..
โครม.. เข้ามุ้งนอน
ผัวมันไปตามง้อ..ให้มากินข้าวต่อ
เมียมันงอนไม่ยอมกิน นอน
หันหลังให้ทั้งคืน
ตกลงคืนนั้น..ใครนอนหิว..
ผัวหรือเมีย..?
เมีย..
เห็นไหมว่า ..พอความโกรธเข้าครอบงำ..
ก็ทำอะไรโง่ ๆ ออกไป
แค่โกรธนิดเดียว..นอนอดข้าว
นอนหิวทั้งคืน
เราเข้าใจกันอยู่แล้ว
ไม่ต้องบรรยายมาก
ทานข้าวยัง พี่ณะ
เรียบร้อยแล้ว
ขอให้รู้ไว้เถิดว่า
ห่างเหิน เหินห่าง
เป็นบางเวลา ไม่ได้
มาเยี่ยมหา เพราะ
เวลาจำกัด แต่ยัง
ยัง "คิดถึง" อยู่ใน
ใจ เสมอ นะเทอ
ด้วยใจรัก จาก พี่ณะ
ทานข้าวยัง จ่ะ อ้อย
เค้าคิดถึง นะ ตะเอง
คิดถึงมากกว่าใครนะเพ่อสาว ..ดูแลตัวเองดีๆนะ ป้อมไม่ลืมเพ่นะครับ
นอนหลับ ฝันดี