เรารักกัน...แต่ฉันเหงา

ต่อให้ปากเขาพูดพร่ำคำว่ารัก

ความรู้สึกฉันก็สัมผัสคำนั้นไม่ได้

มันเป็นตลกร้าย..ที่ย่องมาทำลายความรัก ความสัมพันธ์

เราเลือกที่จะประคับประคองความรักด้วยความ "อดทน" 

ด้วยว่าเรา....ไม่อยากเห็นใครเจ็บ ไม่อยากให้เขาต้องเจ็บ

และไม่อยากเห็นตัวเองต้องเจ็บ

แต่การที่เรารักกันด้วย "หน้าที่ของคนรัก"

กลับทำให้ความรักต้องร้องไห้

+ ++

สุดท้ายทั้งเขาและฉันก็ต้องเจ็บอยู่ดี

ไม่มีใครอยากเป็น

คนใจร้าย

ในสายตาของคนอื่น

จึงต่างที่จะทำร้ายความรัก...ทำร้ายกันโดยไม่รู้ตัว

แม้ขณะนั้น..มือที่เอื้อมมากุมกันจะไม่อุ่น

และอ้อมกอดก็ยังให้หัวใจเหงา ในขณะที่ยืนใกล้กัน...

แต่ความรู้สึกกลับตายจากลงไปช้าๆ....

++++++

ความจริงก็คือเรา ต่างไม่อยาก "ใจร้าย"

แต่เรากลับ

"ลอบทำร้าย" กันอย่างโหดร้าย

โดยไม่รู้ตัว