บางที่ ก็ไม่สามารถ ที่จะพูดหรือเล่า เรื่องบางเรื่อง กับเพื่อนที่สามารถ มองตา หรือเห็นหน้ากันได้ แต่ สามารถ บอก และ เล่า เรื่อง เรื่องนั้น ให้กับเพื่อน ที่ไม่สามารถ เห็นหน้า มองตา แค่ ได้อ่านและตอบโต้ตอบกัน ทางตัวหนังสือ ก็ เข้าใจกันได้ ถ้าคุณเป็นคนแบบเดียวกัน มารู้จักกันมั้ย .....
หนึ่งก้าว...สองก้าว..เดินห่างกันไปทุกที...
คิดถึงเหมือนกันนะ...ตอนนี้ฝนตกบ่อยดูแลรักษาสุขภาพด้วยนะคับ
วันนี้อยู่บ้านหรือออกไปข้างนอก ช่วยตอบทีนะคร๊าบ วันนี้ตัวกระผมอยู่ที่ทํางานครับ
หวัดดีครับเป็นอย่างไรบ้าง คิดถึงกันบ้างไหมกับความห่วงใยที่มีให้
ไม่มีใครเกิดมาเพื่อใคร... คนทุกคนเกิดมาเพื่อเรียนรู้ที่จะอยู่กับตัวเอง ทำความรู้จักกับตัวเอง และรักตัวเองให้ดีที่สุด
ถ้ามีใครสักคนเคยบอกรักเราและวัน หนึ่ง..เขาจากไป... จงอย่าตั้งคำถามวกวนกับตัวเองว่าเป็นเพราะอะไร แต่ให้คำตอบกับตัวเองอย่างง่ายๆว่า เพราะมันเป็นธรรมชาติ
ธรรมชาติที่สุดท้าย แล้วทุกคนจะเหลือแต่ตัวเอง ไว้พูดคุยกับตัวเอง และโอบกอดตัวเองไว้ ในวัน ที่เคว้งคว้างว่างเปล่า และค้นพบว่า เราอาจเป็นมนุษย์คนสุดท้ายบนผืนโลก...
วิธีเดียวที่จะทำให้เราไม่หนาวตายเพราะความเหงา นั่นก็ คือ .. การกอบเก็บความทรงจำของวันเก่าก่อนมาสุมไฟ นึกถึงรอยยิ้มที่บางคน เคย "มีให้".... นึกถึงคำที่คนบางคนเคยบอก "รัก"... และ .. นึกถึงอ้อมกอดที่บาง คนเคย "โอบรัด"... ความอบอุ่นเหล่านั้นจะให้ให้เรารอดตาย... แม้สุด ท้าย ... ภาพทุกภาพจะมอดไหม้ไปกับกองไฟกองนั้นก็ตาม
อย่าหยุดที่จะหยิบยื่นความรัก ถึงแม้คุณจะไม่ได้รับมันตอบ จงยิ้มสู้และมีความอดทน...
ลืมที่ไหนก้อไปบ้านยายสามวันที่นั่นมันกันดาลไม่มีคอมเล่นอะดิ
ก๊อก ก๊อก...ตื่นยังคับ
ไม่อยู่สามวันไม่แวะไปหาเลยนะตัวเอง
เพราะบางทีสิ่งที่ทำอยู่ก็ไม่ได้ท้าทายชีวิต ให้สนุกมากไปกว่านี้อีกแล้ว เลยทำให้เกิดคำถามขึ้นกับตัวเองอยู่ตลอดเวลา ทำให้เราฝันฟุ้งไปไกลเกินกว่าจะพอใจในจุดจุดเดิม ท้ายที่สุดแล้ว เมื่อคำตอบคือ เราก็ยังต้องอยู่กับความเป็นจริง ยังต้องอยู่กับสิ่งที่เป็น สิ่งที่ทำ และสิ่งเดิมๆ ที่เรายังต้องเรียนรู้ต่อไป ชีวิตเลยไม่มีความสุข อึดอัดใจ ไม่สบายเนื้อสบายตัว อยู่ก็อยู่เพื่อผ่านพ้นไปวันๆ ทำในสิ่งที่ต้องทำ ก็สักแต่ทำๆ ไปให้สิ้นเรื่องราว
อย่าทำบ้านให้แข็งแรงกว่าพื้นฐาน จงทำพื้นฐานให้แข็งแรงกว่าบ้าน รัก ที่จะใส่ใจในรายละเอียด รัก ที่จะเป็นส่วนหนึ่งส่วนเดียวกับสิ่งๆ นั้น รัก ที่จะทำก่อนไม่มีโอกาสได้ทำ
ลองรักในสิ่งที่ทำ เห็นคุณค่า นี่คือโอกาสดีที่เราจะได้พิสูจน์ตัวตน พิสูจน์ความสามารถที่มีอยู่ แต่ไม่พยายามนำมันออกมาใช้ให้เกิดประโยชน์สูงสุด อย่ามัวแต่ต่อต้านมากกว่ายินดีต้อนรับ อย่ามัวแต่นับวันรอให้ตัวเองหลุดพ้น มากกว่านับวันตั้งตารอความสำเร็จจากสิ่งที่ทำอยู่
อยากจะรักเธอ เพื่ออะไรอีก? ข้อมูลจาก Forward Mail ภาพประกอบทางอินเทอร์เน็ต ฉันถามตัวเองบ่อยครั้ง … เธอ … ทำให้ฉันเจ็บขนาดนี้ แล้วจะยังอยากรักเธอ … เพื่ออะไรอีก? ฉันไม่มีคำตอบให้กับตัวเอง นอกเสียจาก … ความรักที่มากล้น จนสมานความเจ็บช้ำได้อย่างง่ายดาย คำว่า … ให้อภัย คือสิ่งเดียวที่ทำให้ฉันลืมความทุกข์ใจได้ แค่ได้ทำให้ความรักของเรางอกงาม เท่านี้ก็สร้างความสุขในใจฉันแล้ว แต่ … ฉันเป็นแค่คนปลูกต้นไม้ เมื่อมันเติบโตจนแผ่กิ่งใบให้ร่มเย็น ใครๆ ก็อยากมาพักพิง ทำได้เพียงเฝ้ามองความสุขที่ตัวเอง ไม่มีโอกาสอยู่ใต้ร่มเงานั้น นานวัน … ที่ฉันค้นหาคำตอบ ฉันจะรักเธอ … เพื่ออะไรอีก? ฉันเอามือวางลงที่หัวใจตัวเอง และฟังเสียงมันเต้นเป็นจังหวะ … ความสุขมันจะเกิดขึ้นเมือเราอยากให้มันเกิดขึ้น เพียงเท่านั้นฉันก็รู้ว่า …ฉันรักเธอเพราะฉันอยากรัก ฉันมีความสุข เพราะฉันคิดถึงแต่ความสุข ฉันไม่มีความทุกข์ เพราะฉันไม่คิดถึงความทุกข์นั้น
ถึงแม้ต้นไม้นั้นจะมีสักคนแอบอิงอยู่ ฉันก็มีความสุขแล้วจริงๆ ….
